Het is in het dichtbevolkte Nederland vrijwel onmogelijk om met je paard bezig te zijn zonder de openbare weg op te gaan. Zeker als je buitenritten wilt maken, zal je er naar alle waarschijnlijkheid vaak aan moeten geloven om deel te nemen aan het verkeer. De laatste tijd valt het me op dat er veel te doen is omtrent ongelukken met paarden in het verkeer. Onlangs is er zelfs een boete uitgedeeld aan een tractorbestuurder die een paard had laten schrikken en door reed. De reacties die ik gezien heb kwamen vooral uit de paardenwereld en het viel me op dat daar de bestuurders van gemotoriseerd verkeer behoorlijk zwart gemaakt werden.

Verantwoordelijkheid

Dat zette mij aan het denken. Want ik denk dat we als weggebruikers met z’n allen verantwoordelijk zijn voor de verkeersveiligheid. Uiteraard is het belangrijk dat je als autobestuurder respect toont naar andere weggebruikers, zoals ruiters en menners, en rekening houdt met het onverwachte en onvoorspelbare. Maar het is in mijn ogen net zo belangrijk dat ruiters en menners respect tonen naar andere weggebruikers. Netjes aan de kant gaan, zodat andere weggebruikers je veilig kunnen passeren is daar een voorbeeld van. Een ander voorbeeld van respect tonen naar de andere weggebruikers én je paard, is het voorbereiden van je paard op het verkeer.

Voorbereiding, training en leiderschap

Natuurlijk kan het lastig zijn om je paard voor honderd procent te trainen op alle situaties die zich op de openbare weg voor kunnen doen, maar toch denk ik dat je een heel eind kunt komen. De basis van alles is een goede band tussen paarden en ruiter/menner. Een paard dat vertrouwen heeft in zijn leider zal makkelijker spannende situaties doorstaan en terugvallen op de leider wanneer dit nodig is. Als de leider op zijn beurt het vertrouwen geeft dat er niets aan de hand is, is de kans groot dat zo’n spannende situatie helemaal niet meer zo spannend is.

Om de band en het leiderschap te versterken is training vantevoren erg belangrijk. Op de plaats waar een paard op zijn gemak is, leert hij het beste. En met een beetje creativiteit zijn situaties uit het verkeer in de bak of wei best na te maken. Als een paard veel verschillende situaties al eens gezien heeft en hier positieve ervaringen mee heeft, zullen ook onbekende situaties voor een paard makkelijker te behappen zijn. Het paard heeft immers al vaker zo’n gelijksoortige situatie meegemaakt en weet dat hij op die momenten op zijn leider kan terugvallen.

Veiligheid voorop

Een ander belangrijk punt vind ik dat je niet altijd hoeft te proberen een situatie vanaf de paardenrug of vanaf de kar hoeft aan te gaan. Als het paard hierdoor een negatieve ervaring opdoet ben je (misschien wel letterlijk) verder van huis. In zo’n geval kan het goed zijn om af te stappen en het paard vanaf de grond door de situatie heen te loodsen. In mijn ogen heb je dan niet “verloren”, maar juist positieve stappen gezet om de verkeerssituatie veiliger te maken, nu en in de toekomst.

Als we op die manier met z’n allen (welke weggebruiker dan ook) zouden gaan handelen, denk ik dat de openbare weg een stuk veiliger en prettiger zal worden. Niet alleen voor ruiters en paarden, maar ook voor alle andere weggebruikers!

Lees hier de tips en extra info van Paardenpunt Vlaanderen over paarden in het verkeer.