Eén van de manieren waarop je een paard kan lezen is door aandachtig te kijken naar zijn lichaamstaal. Emoties en gevoelens drukken zich uit in het fysieke lichaam en zijn ondermeer zichtbaar in het gezicht.

Wanneer je dan al je eigen projecties kan achterlaten en vanuit een openheid kan kijken naar je paard, maak je verbinding en kan je ontdekken hoe je paard zich voelt.

Om je een eindje op weg te helpen heb ik een overzicht gemaakt van het transformatieproces van één van mijn eigen paarden, Shamala. Dit proces liep over een periode van vier jaren. Ondertussen zijn we zes jaar verder en merk ik nog steeds veranderingen: ze komt steeds dichter bij zichzelf, bij wie ze echt is en ik ook… Want zo’n transformatieproces doorloop je samen, met vallen en opstaan groei je met elkaar mee en naar elkaar toe…

De eerste foto heb ik genomen nadat ze een maand bij mij was (omdat ze in zo’n slechte conditie was kon ik me er niet toe brengen om al eerder foto’s te maken).

Door aandachtig te kijken naar elke foto kan je zien hoe ze verandert van een paard dat afgesloten was en zowel fysiek als emotioneel pijn had naar een open, wijs en gevoelig wezen : wie ze echt is.

Er zijn drie heel duidelijke aspecten in de gelaatsuitdrukking van een paard waarmee je rekening kan houden wanneer je invoelt : de ogen, de oren en de mond. Naast deze aspecten kan je kijken naar de algehele energie die je paard uitstraalt.

Aanvankelijk kan je in haar ogen wantrouwen, pijn en een geslotenheid zien. Dit evolueert naar een blik die meer en meer open is. Lichtjes in de ogen worden zichtbaar en er verschijnt meer diepte (ziel) en zachtheid… Als je paard geen licht heeft in zijn ogen en een vlakke uitstraling heeft, toont dit aan dat hij zijn innerlijke, ware zelf niet op de aarde kan neerzetten. Hiervoor moet ruimte gemaakt worden door de mens.

In het begin tonen haar oren een gebrek aan energie en wantrouwen. In de eerste foto kan je duidelijk zien dat ze hier liever niet wil zijn. Mettertijd wordt er in de oren meer en meer energie zichtbaar. Er ontstaat een alertheid, aandacht en ze maakt meer en meer contact met de omgeving rondom haar. Er ontwikkelt zich meer en meer innerlijke vrede, waardoor ze zich makkelijker harmonieus kan verbinden met de buitenwereld… Ondanks dat de oren in de eerste en laatste foto naar achteren zijn gekanteld laten ze een heel andere uitstraling zien!

Haar mond evolueert ook gedurende de tijd. De lippen worden zachter en er is meer gevoeligheid merkbaar door een subtiele uitdrukking en rust. Let wel, Shamala is een zeer gevoelig paard, dus haar lippen worden makkelijker gespannen.

Lippen geven extra informatie. Ik geloof dat de ogen het meest onthullen over hoe je paard zich voelt op de diepere niveaus. Hoewel je belangrijke informatie over de fysieke gezondheid van je paard kan ontdekken in de lippen. Wanneer je paard bijvoorbeeld geen energie heeft zijn de lippen zeer los en gevoelloos. Dit is al een vergevorderde staat van zijn, dat betekent uitputting!! Kijk eerst de voeding van je paard na, aansluitend zijn gezondheid etc.

Om meer te weten te komen over de algehele energie, kijk en voel je meer globaal. Aanvankelijk straalt ze verdichting uit, het is alsof de buitenwereld bij haar binnenkomt en ze er volledig door geabsorbeerd wordt. Er is geen ruimte, geen lichtheid… Op het einde straalt ze haar innerlijke energie naar buiten toe. Ze schijnt haar licht op de buitenwereld, ze kan haar ziel uitdrukken.

Paarden hebben net zoals wij mensen vele nuances in de uitdrukking van hun emoties en gevoelens. Er zijn vele subtiliteiten en nuanceverschillen die je kan ontdekken, daarom is het goed om te kijken naar de algehele energie die uitgedrukt wordt. Als je paard bijvoorbeeld weerstand toont ten aanzien van een vraag die je hem stelt, is het goed om te zien of je paard nog steeds licht in zijn ogen heeft. Als dit het geval is zal je niet veel problemen ondervinden. Als de ogen van je paard daarentegen heel donker zijn, dan voelt je paard zich niet gehoord. Dit kan verder uitmonden tot een doodse blik, waarbij je paard laat zien dat hij innerlijk aan het sterven is… Bij zulke signalen moet je ingrijpen en grote veranderingen aanbrengen in het leven van je paard. Wanneer deze signalen niet opgemerkt worden en de situatie niet aangepakt wordt, resulteert dit vaak in gezondheids- en/of gedragsproblemen. Gezondheids- en gedragsproblemen zijn dan ook uitingen om duidelijk te maken dat er iets grondig mis is… Het zijn hulpvragen.

Er valt veel te zeggen om in te voelen op je paard zijn welzijn, omdat het je helpt om tijdig en steeds nauwkeuriger antwoorden te formuleren en grotere problemen te vermijden.

Grenache was zo’n paard dat zich volledig had afgesloten. De vrouw die voor hem zorgde contacteerde me en vertelde me dat Grenache zich altijd perfect gedroeg, maar dat ze het heel moeilijk vond om te verbinden met hem. Grenache was sinds enkele maanden bij haar en hun relatie was vrij jong, maar ze had het gevoel dat er iets ontbrak.

Een paard als Grenache wordt weleens een ‘paard met knopjes’ genoemd. Iets waar sommige ruiters naar zoeken, maar met droefheid moet ik zeggen dat veel van deze paarden zich deels of volledig hebben afgesloten van mensen. Wanneer er verbinding is tussen mens en paard, dan wordt het rijden een deel van een diepere communicatie tussen hen. Bij gebrek aan verbinding en een louter machinale beleving van de paard-mens relatie, verdwijnt waarachtig horsemanship. Totale conditionering doodt elke levende vezel in ieder wezen.

Daarenboven kan het ook enorm gevaarlijk zijn om je te beroepen op louter conditionering. Zo vertelde iemand me ooit een verhaal dat ze had meegemaakt. Een vrouw die meereed tijdens een tocht in de Pyreneeën had net een nieuw paard. Een paard dat totaal geconditioneerd was. Tijdens de tocht ‘drukte’ de vrouw per ongeluk op het verkeerde ‘knopje’ waardoor het paard een beweging uitvoerde waarop beide in een ravijn belandden. Dood.

Conditionering maakt natuurlijk in zekere mate altijd deel van de afspraken die je maakt met je paard. Het vergemakkelijkt de communicatie, door herhaling begrijpt je paard beter wat je van hem vraagt. Maar een omgang met je paard die puur gebaseerd is op conditionering (Pavlov) brengt je paard weg van zichzelf, van zijn natuurlijke reacties om bijvoorbeeld gevaar in te schatten. Zo’n paard-mens relatie is een éénzijdige vorm van communicatie die uitgaat van de mens naar het paard toe. In conditionerende methodes, zoals er vele methodes zijn, denk maar aan Parelli, zie je ook dat de hartsverbinding tussen mens en paard onbestaande is. Paarden worden dan een object. Wanneer je voelt dat je toch iets meer wil in de relatie met je paard dan is het goed om te beginnen met te leren luisteren naar je paard.

Ik vroeg Grenache wat de vrouw kon doen om met hem te kunnen verbinden. Het antwoord was een belofte dat er voor hem gezorgd zou worden. Dat ze ervoor zou zorgen, zelfs al zou ze hem op een bepaald punt moeten verkopen, dat ze voor hem een goede en liefdevolle thuis zou vinden.

Wanneer ik hem daarna vroeg wat ze nog zou kunnen doen, en dit bracht tranen in mijn ogen, kreeg ik geen antwoord… Hij kon niets vragen, hij was het niet gewend om iets te vragen of zelfs om iets te krijgen…

Ik adviseerde de vrouw om uit te zoeken wat Grenache leuk vond, van welk eten hij hield, van welk soort contact hij genoot, wat hij leuk vond als hij bereden werd etc. Wanneer ze hem verschillende ervaringen zou aanbieden zou hij kunnen ontdekken waarvan hij houdt en wie hij is. Wanneer hij zou merken dat zij hem meer ruimte geeft, zou hij zich meer en meer open stellen voor haar. Ook andersom zou de vrouw haar paard leren kennen.

Ik waarschuwde de vrouw ook, want wanneer een paard zich opeens terug gehoord voelt en meer ruimte krijgt is de kans groot dat hij die nieuwe ruimte zou aftasten. Indien ze het paard dan zou benaderen op de oude manier van de vorige eigenaar (in dit geval door slaan, maar ook bij andere vormen van verregaande conditionering altijd door onderdrukking) dan zou hij zich nog meer afsluiten.

Wanneer je deze weg van verbinding bewandelt is het belangrijk om afspraken te maken en grenzen aan te geven op een heldere, liefdevolle en respectvolle manier. Laat mij hier duidelijk in zijn, want liefdevol wil niet zeggen dat je flauw of zwak bent. Iemand die zijn paard onderdrukt en slaat voor het minste laat net zien dat hij zwak is, want een krachtig persoon hoeft zijn paard niet te slaan om gehoor te krijgen van zijn paard.

In een gezonde paard-mens relatie zal een paard reageren op prikkels. Deze reacties zorgen ervoor dat je als mens groeit in het juist leren reageren op deze reacties van je paard. Het doel in dat groeiproces is wederzijds vertrouwen en respect. Dat vraagt tijd en oefening om te leren en de ‘juiste’ manier is toch ook weer anders voor elk paard. Het ene paard zal beter gedijen bij een speelsere benadering, het andere paard bij een serieuzere benadering… Dit is iets dat je enkel van je paard kan leren, door te kijken naar je paard zal je zien wat voor jullie wel werkt en wat niet.

Om deze projecties los te kunnen laten kan het helpen om je te realiseren dat je paard geen verborgen agenda heeft. Zij willen JOU op geen enkele manier provoceren of pijn doen. Het gaat niet om jou.

MENSELIJKE INTERACTIE : ANGST OF LIEFDE

In de meeste relaties is de mens meestal gericht op zichzelf. Ieder van ons wil geliefd zijn, is bang om gekwetst te worden en kijkt door deze bril naar anderen en de wereld om hem heen. Vanuit angst. Wanneer we naar de wereld kijken vanuit angst, ervaren we wat sommige mensen het ego noemen. Nu, het ego heeft zijn voordelen, het kan werken als een motor om je te helpen groeien op zielsniveau. Het is zelfs zo dat jouw ziel jou gekozen heeft : jouw persoonlijkheid, jouw lichaam, jouw geest en jouw hart met al je talenten en tekortkomingen. Je hebt dan ook alles in jezelf aanwezig om tot volledige expressie van je ziel te komen.

Wanneer we onszelf helen, verschuiven we ons perspectief van angst en tekort naar liefde. Wat er dan gebeurt is dat we gelukkig kunnen zijn met en in onszelf. We hebben anderen niet nodig om van ons te houden. In plaats daarvan voelen we al liefde in ons hart en delen we deze liefde met anderen… We kunnen dan ook de pijn van anderen zien en die bij hen laten. We hoeven hen niet te veranderen, maar hebben begrip voor hun pad en keuzes. Indien zij dan hulp vragen kunnen wij die geven. Zo blijf je dichter bij jezelf en kan je net makkelijker verbinden met anderen van hart tot hart, en ware liefde ervaren.

Stel jezelf gerust, omdat je op het pad bent naar liefde. Het heeft geen zin om jezelf af te straffen of jezelf schuldig te voelen wanneer je je weer eens in de steek gelaten voelt… Het is liefdevol jegens jezelf om ook zacht te zijn voor die diepe wonden. Net in die zachtheid gebeurt heling.

Onze wonden komen vaak aan de oppervlakte door onze interactie met anderen. Die moeilijke momenten zijn in feite een geschenk, een kans om te zien waar je pijnpunten liggen en waar je zachtheid naartoe kan brengen. Dit is hoe wij elkaar helpen om te helen en samen voorwaarts bewegen op het pad van liefde. We bewegen ALLEMAAL voorwaarts op dit pad.

Het is ook van belang om hierin de werkelijkheid te zien. Soms is het beter om afscheid te nemen van iemand. Ook hier is het waardevol om helder te zien.

PAARDEN ZIJN LIEFDE

Paarden hebben niet dezelfde hang naar projecties als mensen. Het zijn wezens die een onvoorwaardelijke liefde in zich dragen, omdat zij geen verlangen hebben om anderen emotioneel te kwetsen voor hun eigen (imaginaire) voordeel en zij geen liefde geven om liefde terug te krijgen. Een paard is een kuddedier en zoekt altijd naar verbinding, ook al lijkt dat soms niet zo… Zij vragen zich niet af wat denkt die mens nu van mij? Zij weerspiegelen en reageren enkel op wat er is. Een boze mens zullen zij niet als fijn ervaren, maar zij spelen geen manipulatieve emotionele spelletjes. Zij hebben een ander perspectief. Maar zij kunnen wel conclusies trekken, zien relaties tussen oorzaak en gevolg. Zij zullen dan ook reageren volgens wat zij keer op keer ervaren hebben.

Daarom zal ook het verleden soms naar de oppervlakte komen. Op zulke momenten is het paard niet in het nu, en verschijnen oude lagen op de voorgrond.  Indien jij dit patroon doorbreekt, een ander antwoord formuleert en dit later opnieuw bevestigd, tot het paard dit antwoord integreert, dan komt de verandering ‘als vanzelf’.

Op een ander niveau hebben paarden toegang tot een enorme wijsheid. Het moment toen ik besefte dat mijn paard Shamala mijn spirituele gids was schrokken we allebei. Dat inzicht viel me te binnen toen ik haar onnozel aansprak en plots besefte dat dit niet klopte en hoe belachelijk het was. Ineens was het helder, niet alleen voor mij maar ook voor haar. Er gebeurde op dat moment een verschuiving in onze relatie, en vanaf toen was er een poort naar wijsheid geopend… Het is ook slechts door onszelf toe te laten om iets anders te bekijken dat er poorten open gaan in de geest.

In hun fysieke aanwezigheid zijn paarden op zoek naar harmonie, net zoals onze ziel wenst voor ons. Dit is waarom paarden zo’n prachtige gidsen zijn, omdat zij veel makkelijker hun ziel in manifestatie kunnen brengen. Zij zijn duidelijk zichtbare voorbeelden van de verbinding van de ziel in het lichaam. Zij zetten onvoorwaardelijke liefde van nature neer. Als je twijfelt of je paard van je houdt, kijk dan even naar binnen : Hou je werkelijk van jezelf? Want paarden zijn liefde. Het gaat niet om jou, maar om wat je neerzet, wat je doet, wat er in de omgeving speelt etc. Het is dan ook een geschenk wanneer je paard een trap geeft, hoe bizar dit ook klinkt. Het is enkel informatie. Het is geen persoonlijke aanval. Liefde kan dan ook soms hard zijn. Onvoorwaardelijke liefde betekent liefde zonder projectie of verwachting. Het heeft niets te maken met ‘lief’ zijn. Het is liefde in zijn meest pure vorm. Liefde van de ziel.

Hoe meer je je paard ruimte geeft om zich goed te voelen (dat kan zijn door net te begrenzen), om zijn ware zelf te kunnen uitdrukken, hoe meer liefde hij in de wereld kan brengen, in jouw wereld… Ook je paard kan liefde ervaren vanuit zijn persoonlijkheid en deze zal dan makkelijker kunnen stromen. Dit gebeurt op het emotionele niveau. Dus je kan iets doen, verbeteringen aanbrengen, maar indien niet zal je paard je er niet voor veroordelen (onvoorwaardelijk). Hij zal slechts reageren en je enkel tonen hoe hij zich voelt vanbinnen : gelukkig, gekwetst, in pijn, in vreugde, in vrede… Je paard kan natuurlijk wel slechts verbinden met jou wanneer je je hart voor hem opent. Daarom is het beter om je ideeën ter zijde te houden en gewoon te voelen naar wat er is.

Een gemeen paard bestaat niet! Zij kunnen geschaad zijn en gedragingen in zich hebben vanuit het verleden of het heden die de interactie bemoeilijken. Zij kunnen extreem getraumatiseerd zijn dat het lijkt alsof ze des duivels zijn, maar ze hebben geen verborgen agenda!!

Het is aan de mens om de beste mens te zijn die hij of zij kan zijn, en om het paard (en zichzelf) ruimte te geven om zijn ware zelf te zijn. Dit is een geschenk dat wij mensen in ons dragen. Wij kunnen een verandering ten goede aanbrengen in het leven van anderen…