wedstrijd Archieven - Paardentaal Magazine

Ik ga op wedstrijd met mijn paard en neem mee…

Maaike Mafranckx — Tue, 24 Jan 2017 06:30:29 +0000

Fotografe: Mafranckx Maaike

De endurance wedstrijd zelf is helemaal niet zo moeilijk, je moet geen oefeningen doen, geen voorlezer zoeken, niet nadenken welke sprong er eerst moet en welke laatst, je hebt geen sjiek rijkostuum nodig. Enkel je paard, een verzorgde uitrusting voor je paard en jezelf en een groom, klaar! Was het maar allemaal zo makkelijk…

Eerst en vooral een groom, je zou denken dat het makkelijk is om even een groom te zoeken. Wel nee, dat is het niet. Als wij op wedstrijd vertrekken ben je een hele dag weg, vaak kom ik pas terug thuis rond 21 à 22u ( en dan ben ik al weg van 6 à 7u in de ochtend! ). Niet iedereen kan zomaar een hele dag vrij hebben, kinderen, huishouden, andere afspraken, noem maar op. Zeker als het gaat om een wedstrijd van 80km of meer, de kortere afstanden zijn in dat geval iets makkelijker omdat je dan minder lang onderweg bent. En het is natuurlijk beter dat je voor 1 paard meerdere grooms hebt, 1 groom is echt wel nipt in langere afstanden, zeker als het warm is.

Je paard, hier zijn maanden of jaren vooraf al vele trainingen aan gepasseerd. Is hij fit genoeg? Heb ik genoeg getraind? Heb ik niet teveel getraind? Vaccinaties, zijn die in orde? Zijn de hoeven nog goed? Zijn er mindere dagen geweest? Is er een blessure geweest? Heb ik hem genoeg rust gegeven tussen trainingen door? Noem maar op, alles moet worden nagekeken. Vele onder ons houden een boekje bij waar dan in geschreven wordt wat, wanneer en met wie ( mederuiters bv. ) er gereden wordt. Het kan bv. goed zijn dat je paard zich beter voelt met paard A bij hem dan met paard B, dit zijn dan factoren die je moet weten. Of voelt hij zich beter als je alleen op pad bent? Mijn paard voelt zich bv. super als ik thuis alleen ga trainen, maar als ik alleen op wedstrijd ga, voelt hij aan alsof hij een stukje mist. Ik weet dus hoe hij zich voelt, dan is het ook aan mij om hier rekening mee te houden.

Het materiaal, dat spreekt voor zich denk ik dan. Je hebt deftig, goed passend materiaal nodig voor je paard en uiteraard ook voor jezelf! Als je 60km wil lopen met een zadel waar je je niet goed in voelt, kan ik je verzekeren dat het lang zal duren voor je je kilometers hebt uitgereden. Ook voor je paard is dit een must!! Je eigen kledij, dat is misschien nog het moeilijkst van al. Is het warm, koud of regenachtig? Je kan maar nooit teveel kledij mee hebben, denk ik soms. Reserve kledij heb ik altijd mee, het is niet fijn als je een wedstrijd in de gietende regen moet uitlopen, dus goede regenkledij is voor mij ook heel belangrijk.

Denk je nu dat we alles hebben? Nee, toch niet… Ook voor onze paarden hebben we van alles reserve bij. Een extra singel, getjes, hoefschoenen, halster en touw,… En zeker: zadeldoeken. Wij hebben meerdere zadeldoeken mee zodat als we de ene gebruikt hebben, de andere droge kunnen gebruiken en dan kan de eerste doek terug drogen voor de volgende lus. Je hebt minimum 2 zadeldoekoen nodig! Is het koud? Kijk dan dat je zeker 1 of meerdere zweetdekens bij je hebt voor je paard.

We maken ook kleine paddockjes voor onze paarden waar ze in moeten rusten en eten tijdens hun pauze. Dus hebben we pikketjes en draad nodig. Ook hebben we hopen emmers nodig! Voor eten en drinken voor de paarden tijdens hun rust, maar ook voor als we na de lus in de grooming area binnenkomen moeten er genoeg emmers staan om over de paarden te kiepen om te koelen.

Dan nog iets zeer belangrijk, eten. Eten en drinken voor jou en je paard, geen enkele motor kan draaien zonder brandstof!

Eten voor jezelf, niets te zwaar uiteraard en veel drinken. Je verliest enorm veel vocht door te zweten en jij moet altijd alert blijven zodat je jezelf, anderen en je paard niet in gevaar brengt.

Pulp, niet geweekt

Pulp, na 30 minuten

Wij proberen altijd onze paarden als koningen te behandelen en krijgen keuze van wat ze willen eten. Gewoon omdat dat eten zo belangrijk is. Meestal krijgen ze de keuze tussen slobber, pulp, krachtvoer, hooi en enkele wortelen. En let op, het gras is altijd groener aan de andere kant, het eten van de buur ziet er altijd net iets beter uit dan zijn eten wat voor zijn neus ligt. De slobber en pulp vind ik persoonlijk zeer goed eten, omdat daar veel vocht in zit. Zeker paarden die slecht drinken zullen hier baat bij hebben zodat ze toch nog wat vocht binnen krijgen. Ik maak het daarom ook liever wat te nat. Het is ook belangrijk dat je hiermee thuis al start, ze moeten dat allemaal leren eten. Mijn paard at ook geen pulp toen ik het een eerste keer gaf, maar nu eet hij lekker zijn bakje leeg. Als ik ben gaan rijden, krijgt hij elke keer een kleine beloning, wat pulp of slobber. De beste manier om het te leren.

Water… Een moeilijk punt bij sommige paarden. Wat kun je proberen? Breng water mee van thuis, zo moet hij geen vreemd water drinken. Doe in je emmer met drinkwater een hand krachtvoer, het water ziet er niet meer uit, maar de smaak van het voer zit in het water! Een bus appelsap kan je ook in het drinkwater gieten, of wat stukken appel of wortel in je emmer doen. Iedereen heeft zijn eigen manieren om zijn paard toch proberen te laten drinken. Mijn paard heeft ook uit plassen water leren drinken, dat is iets wat mijn paard geleerd heeft van andere paarden. Ja, paarden nemen zulke dingen op. Mijn paard plaste vroeger ook nooit op wedstrijd of als ik op zijn rug zat. En nu? Nu is hij de grootste plaskous dat er bestaat… Hij zag het de andere paarden ook doen en van de ene op de andere dag begon hij er ook mee. Net zoals het drinken uit plassen.

Graag wil ik jullie er alert op maken dat pulp altijd lang genoeg moet geweekt hebben alvorens je het aan je paard voert!! Pulp zijn eerst droge vlokken die uitzetten tijdens het weken in water. Je kan je dus al inbeelden wat er gebeurd als je je pulp niet genoeg laat weken in je emmer… Week daarom dus ook altijd in genoeg water.

Ook als je wortels/appels geeft tijdens een wedstrijd, dat kan geen kwaad maar denk eraan dat paarden hiervan een energie piek krijgen en dan terug gaan dalen, endurance heeft trage energie nodig.

Krachtvoer met kruiden

Slobber, niet geweekt

Het bericht Ik ga op wedstrijd met mijn paard en neem mee… verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

Bitloos op wedstrijd: Endurance

Maaike Mafranckx — Fri, 26 Aug 2016 17:08:24 +0000

Fotograaf: Meulemans Goedele

Als men spreekt over endurance rijden, denken de meesten aan snelle Arabieren die in een mum van tijd een hele afstand lopen. Dit is echter niet waar. Elk gezond paard met een goede basis conditie kan een endurance wedstrijd van 20 tot 30 km lopen. Van Haflinger tot Tinker, iedereen kan dit mits zoals ik al zei een goede basis. Let wel elk paard is anders, een koudbloed zal meer training nodig hebben dan een volbloed. Een koudbloed heeft dan weer een sterker gestel dan een volbloed, maar een volbloed krijg je dan weer sneller gekoeld dan een koudbloed. Ikzelf heb een Arabier x New Forrest en wij hebben onszelf opgewerkt tot 80 km. Dit echter met vallen en opstaan, veel bloed, zweet en tranen.

Maar hoe begin je hier nu aan?

Eerst en vooral heb je een gezond paard nodig dat graag loopt en niet van opgeven houdt. De basis is vooral stappen, veel en lang stappen… Je zal denken dat dat saai is. Ja, mijn paard en ikzelf houden ook van wat meer actie, maar stappen is de basis voor het afharden van je paard. Een sterk gestel heb je nu eenmaal nodig. Wij doen regelmatig tochten van 30 tot 40 km met enkel stap, af en toe een drafje om de spirit erin te houden. Ook na een hele lange tijd niet te rijden door bv. een blessure, is stappen het eerste wat je wordt aangeraden. De stap trainingen worden LSD trainingen genoemd (Long Slow Distance).

Natuurlijk worden er ook gewoon ritten gemaakt met van alles wat. Verschillende gangen en verschillende ondergronden. Ook komen op het programma galoptrainingen. Een goede opwarming links en rechts en dan kan je van start gaan. Ik galoppeer meestal 15 tot 25 minuten links en dan nog eens zolang rechts. Ik houd hierbij zijn hartslag in het oog. Eenmaal je het omslagpunt kent van je paard weet je perfect wanneer hij nog een tandje bij kan of wanneer het tijd is om te stoppen. Maar, ik zeg hierbij wel dat ik echt jaren zonder hartslagmeter gereden heb. Ik ken mijn paard goed en ik voel goed aan wanneer er iets niet juist zit, het is en blijft belangrijk dat je altijd luistert naar je paard! Buiten veel plezier maken en luisteren naar je paard kan ik enkel zeggen dat passend materiaal een must is. Een goed passend zadel waar jij je goed in voelt en dat past voor je paard is echt wel nodig. Hoe zou je zelf zijn als je een knijpende, niet passende last op je rug draagt? 1x per jaar wordt mijn zadel gecontroleerd en bijgewerkt waar nodig. Verder : 1x per jaar de tanden laten nakijken, tijdig ontwormen en op tijd de vaccinaties laten zetten.

Op wedstrijd!

Als je alles goed hebt kunnen opbouwen, kan je al eens proberen om een wedstrijd te lopen. De kennismakingsreeks is 20 km en hier kan je je meestal ook nog ter plaatse voor inschrijven. Je paard wordt voor je vertrek gekeurd door dierenartsen op verschillende factoren: hartslag, darmgeluiden, algemene indruk, beweging, uitdroging,… Een heleboel dus, als er hier al iets niet pluis is, zal dit gemeld worden. Aan de hand van wat er juist scheelt, zal je al dan niet mogen starten. Als je mag starten kan je je paard klaar maken voor je rit. Endurance is een bewegwijzerd parcours, dus je moet de pijltjes/lintjes volgen. Je hebt ook een kleine kaart mee voor het geval je een pijltje moest missen. Dan is de vraag hoe goed je een kaart kan lezen je hebt ook wel best altijd een telefoon op zak, je weet maar nooit.

Eenmaal je rit erop zit kom je toe in de grooming area, hier word je paard afgezadeld en gekoeld. Let op met koelen dat je paard (als het niet zo heel warm is) niet onderkoeld raakt! Als jij denkt dat het goed zit, kan je je paard gaan aanbieden bij de dierenarts. Opnieuw krijgt hij de hele check als voor je vertrek. De hartslag mag niet te hoog zijn en je moet je eigenlijk zo snel mogelijk aanbieden bij de dierenarts. Je strafpunten beginnen namelijk te lopen eenmaal je over de aankomststreep bent. Voor jou zit het er hierna op. 20 km is maar 1 lus, net zoals 30 km. Vanaf 40 km krijg je meerdere lussen 2×20 km, 2×30 km, 2×40 km of 2×30 km + 1×20 km. Tussen de lussen heb je een verplichte rustpauze. Hier moet je paard rusten, drinken en eten zodat hij er na de rust terug tegenaan kan.

Over endurance kan ik nog even blijven doorgaan, dit is een beetje een kleine samenvatting. Ook is dit mijn eigen mening en gevoel. Ik schrijf hier nu ook maar tot 80 km, omdat hoger voor mij een niet bekend terrein is. Hoger dan 80 km zal ik met mijn paard niet gaan, dit is voor mij niet haalbaar. Hoe hoger je gaat, hoe meer tijd, verzorging en geld in de sport kruipt. Iedereen heeft zijn eigen mening en methoden, maar de belangrijkste regel is dat je moet luisteren naar je paard.

Het bericht Bitloos op wedstrijd: Endurance verscheen eerst op Paardentaal Magazine.