Fotograaf: Hans Buls

Dat de paarden en grazers van de Oostvaardersplassen onze hulp hard nodig hebben is een feit. De afgelopen weken en dagen zijn er schrijnende beelden gepasseerd op social media van grote grazers die erg ondervoed zijn in de Oostvaardersplassen. Dit is niet enkel een probleem dat dit jaar ontstaan is, maar van jàren. Elke winter herhaalt het zich. Jouw hulp kan een wereld van verschil maken voor de paarden, herten en runderen.

Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen?
TIP 1: Teken onderstaande petities

1. Stop animal cruelty at Oostvaardersplassen nature reserve Netherlands van bioloog Patrick van Veen.

“Massive starvation, malnutrition and hundreds of dying and crunching locked in animals is not a situation that you expect to happen in a modern civilized society and to be supported and legitimated by a government. Unfortunately, this is currently happening in the Netherlands, due to a failed experiment, machismo and deceit.”

Ik kom op voor dierenwelzijn en teken deze petitie.

2. Hekken weg in de Oostvaardersplassen, geef dieren de ruimte.

Dierenbeschermers, Faunabeschermers, verzoeken om alles in het werk te stellen om de ecologische verbindingszones tussen de Oostvaardersplassen en de Veluwe, en daarmee ook met het rivierengebied en het Duitse achterland, te realiseren.

Ik wil, samen met De Faunabescherming, dat de dieren, in elk geval de edelherten, zo spoedig mogelijk vrije doorgang krijgen naar de Veluwe en teken deze petitie.

Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen?
TIP 2: Doneer hooi

De Oostvaardersplassen zijn kaal gegeten en alvorens het landschap wat herstelt en er terug gras is, is er tijd nodig. Helaas hebben de grazers géén tijd. Ze hebben op korte termijn hooi nodig om aan te sterken en te overleven. Alle beetjes helpen, voor enkele euro’s kan je al hooi doneren.

https://hopeforovp.com/

http://www.doneerhooi.nl/

Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen?
TIP 3: Sluit je aan bij de groepen en pagina’s op Facebook en bied je steun aan waar mogelijk.

KALF Klub Animal Life Flevoland

https://www.facebook.com/ovpkalf/
Onze missie is het dierenleed op de Oostvaardersplassen te stoppen.
Verschillende groepen hebben zich aangesloten bij KALF.

Persoonlijke Facebookpagina van Karin Schulting is https://www.facebook.com/svenka.schulting

Bijvoeren dieren OOstvaardersplassen ( Maacha Vrolijk)

https://www.facebook.com/groups/194520157808380/
Maächa Brouwer Vrolijk heeft deze groep opgericht, omdat er een einde moet komen aan het leed van dieren die zich bevinden in de Oostvaardersplassen! Maächa en haar groep voeren de dieren bij. Sluit je aan bij deze groep om de dieren te helpen bijvoederen. Woon je niet in de buurt? Je kan ook hooi doneren.

ActieVOERgroep OVP

https://www.facebook.com/groups/981856105302831
Info over wie wij zijn, hooi donaties, geld donaties, wat we doen, contactpersonen etc; zie www.hopeforovp.com

Grote grazers beleid. De juridische aanpak

https://www.facebook.com/groups/402923283512049/
“Wij volgen de besluitvorming rondom het Beleid van de Grote Grazers nauwgezet met een team van deskundigen. Indien mogelijk zullen wij juridische middelen inzetten om als burger of groep burgers invloed uit te kunnen oefenen op dit beleid. Hier zijn regels voor opgesteld.

Doelstellingen groep:
– Het welzijn van de Grote Grazers bevorderen en hen een stem geven.
– Verstrekken van informatie betreffende de voortgang van het beleid.
– Informeren en communiceren op het moment dat de burger invloed kan uitoefenen.
– Bundelen van krachten in de vorm van de “stem van de burger”, uit één mond gesproken.
– Verzamelen van informatie die jurdisch kan worden ingezet.
– Inzetten van juridische middelen op het strategisch juiste moment. “

Demonstratie OVP

https://www.facebook.com/Demonstratie-OVP-1588319384614573/
“Wij willen met het houden van een demonstratie een vuist maken tegen het onnodig en immens dierenleed wat ieder jaar weer plaats vindt in de Oostvaardersplassen. Wij zijn van mening dat er wat de grote grazers betreft, sprake is van cultuur, geen natuur.

Stop Tragedie Oostvaardersplassen Nu

https://www.facebook.com/Stop-Tragedie-Oostvaardersplassen-NU-453686958075764/
De tragedie in de Oostvaardersplassen moet beëindigd worden. Het ontbreken van een natuurlijke biotoop belemmert een natuurlijk gang van zaken.

Cynthia en Annemieke

https://www.facebook.com/groups/609452909390002/
Wij zijn Cynthia Danvers en Annemieke van Straaten en hebben een missie. Het is namelijk te gek voor woorden dat de dieren staan weg te rotten en te verhongeren in de Oostvaardersplassen. Wij vinden dat dit snel moet stoppen en er zo snel mogelijk een structureel plan moet komen! Volg onze missie! Laat deze walgelijke zwaar verwaarloosde dierentuin zo snel mogelijk stoppen. Als je dieren achter een hek neerzet, dan moet je er ook voor zorgen!
Wat wij met het gedoneerde geld gaan doen?
Wij gaan grote media campagne opzetten en Nederland laten zien wat daar echt gebeurt en juridische procedures starten!

OVP = Oostvaardersplassen

Staat jouw Facebookgroep, jouw website om te doneren of jouw petitie hier nog niet vermeld?

Gelieve concact te nemen met Paardentaal Magazine en je toestemming hiervoor te geven.  Dit kan via een reactie hieronder (graag toestemming van de beheerder/eigenaar) of via mail magazine(at)paardentaal.be

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Fotograaf: Veerle Dumarey

Een gezond en gelukkig paard is de wens van elke eigenaar .
Maar wanneer is het paard nu gezond en gelukkig?

Eigenlijk hangt dat af van elk paard alsook de verzorging zelf. Er zijn paarden die gezond en gelukkig zijn wanneer ze nu leven in een stal, pension, weide, paddock paradise, etc…

Elk paard is uniek en gaat, net zoals de mens, op een bepaalde manier om met verschillende situaties. De dagelijkse fysieke inspanningen zoals krachttraining, jumping, dressuur en grondwerk hebben een grote impact op het lichaam van het paard.

Maar wat onvermijdelijk aan de basis ligt van de gezondheid van elk paard zijn nog steeds de volgende 3 peilers:

1. Bewegingsmogelijkheid:

Bewegingsvrijheid is de belangrijkste gezondheidsfactor voor alle paarden. Het lymfestelsel, dat o.a. zorgt voor de afvoer van afvalstoffen, werkt optimaal wanneer alle spieren in actie treden. Paarden die lang stilstaan hebben als gevolg vaker last van gezwollen benen of stalbenen.

Bij paarden die veel op stal staan en waar weinig mee gewerkt wordt, kan verzuring zeker en vast optreden. De opgenomen suikers worden niet of onvoldoende verbrand. Hierdoor zal een geleidelijke verzuring van het lichaam optreden.

De symptomen van verzuring zijn subtiel. Omdat urinezuur moeilijk oplosbaar is, ontstaan afzettingen in het weefsel. Deze kunnen jicht en reuma tot gevolg hebben. De verzuring van het bloed zal uiteraard ook resulteren in verzuring van de spieren en dit kan zich uiten in constante spierspanning.

Als je paard veel bewegingsvrijheid heeft, stel dan de volgende vraag : “Hoe goed kan jouw paard bewegen?”.

2. Voeding speelt een belangrijke rol:

Van nature is het verteringsstelsel van het paard ingesteld op een vrijwel onafgebroken stroom van ruwvoer. Door een continue aanbod van ruwvoer wordt het maagzuurniveau in de maag gereguleerd. Zonder ruwvoer krijgt het maagzuur de kans om de maagwand te irriteren en dit kan zo de oorzaak zijn van verschillende problemen.

Gras en kuil met een te hoog fructaangehalte en krachtvoer met een teveel aan suikers en zetmeel zorgen voor een overbelasting van het spijsverteringssysteem en de lever. Paarden hebben nood aan structuurrijk gras, deze leveren langer energie en doen de bloedsuikerspiegel niet drastisch stijgen.

Water is essentieel voor paarden. Het is betrokken bij allerlei lichaamsprocessen zoals de ademhaling, de transpiratie (en dus warmteregulatie), de stoelgang, de bloeddruk en het afvoeren van afvalstoffen.

3. Huisvesting & sociaal contact:

Beiden hebben een belangrijke invloed op de levenskwaliteit. Paarden hebben behoefte aan een sociale structuur en aan vrij lichamelijk contact met andere paarden. Paarden spelen veel met elkaar en dit is een goede manier om het lichaam te ontspannen.

Het groomen tussen paarden onderling doet de hartslag verlagen en komt de gezondheid ten goede. Vrij sociaal contact is dus noodzakelijk om onnodige stress te voorkomen bij paarden. Stress heeft bij paarden hetzelfde effect als op mensen: het zorgt voor de productie van adrenaline.

Veel paarden onder verhoogde of constante stress hebben vaak last van hormonale en fysieke problemen.

Hoe ziet jouw paard het? Is die gezond en gelukkig?

Kijk eens door het oog van het paard naar zijn of haar leefwereld en laat het paard je dat maar vertellen.

Vraag raad aan een dierenarts en/of een therapeut.

Als sneeuwpret verandert in een gevaarlijke ijsbaan

Sneeuw is nog zo fijn … als je zelf niet de baan op hoeft. Ook voor onze paarden is het nodig om alert te zijn dat de ondergrond veilig blijft. In de winter is het altijd opletten als het begint te dooien, de sneeuw smelt en het ’s nachts terug vriest. Plassen worden dan gevaarlijk glad voor de paarden. Wanneer paarden vaak hetzelfde pad nemen in hun weide of paddock verandert sneeuw in ijs. Hier en daar een stukje ijs is niet erg, maar wel als ze zich met hun 4 hoeven op het ijs begeven.

Bevroren ondergrond

Paarden die 24 op 24 uur buiten leven passen zich gemakkelijk aan aan een bevroren ondergrond. Ze voelen en weten wat kan en waar ze voorzichtig moeten zijn. Als het regent op een bevroren ondergrond dien je extra aandacht te vestigen aan de veiligheid van je paard wanneer er vorst bijkomt. Doordat het water niet weg kan, worden plassen al snel groot en kunnen ze veranderen in een ijsbaan. Hierdoor kan het gevaarlijk glad worden voor paardenhoeven.

Houd hier rekening mee en check de ondergrond regelmatig.

 

Tip bij sneeuw

Wat ik steeds doe als het gesneeuwd heeft, is 1 of meerdere gedeeltes van de paarden hun paddock afsluiten. Ik neem hiervoor een stuk vlak aan de stallen, als de andere stukken te gevaarlijk worden, kunnen de paarden nog steeds schuilen in de stallen én naar buiten. Doordat onze paarden door de sneeuw stappen en soms ook wel crossen krijg je snel een papje.

Sneeuw die nog niet bewandeld is, is het veiligst als het gaat regenen en daarna vriezen. Het meest bewandelde stuk verandert bij ons bij zulke weersomstandigheden in een grote ijspiste en dan wordt het gevaarlijk glad voor de paarden. En o ja, de paarden wagen zich hier ook op bevroren plassen. Ze zakken door het ijs, maar het gebeurt ook dat ze uitglijden.

Op zulke momenten sluit ik het gevaarlijke stuk af en laat ik ze op een ander gedeelte dat grenst aan de stallen. Zo hoeven ze niet op stal te staan tot het gedooid heeft en de bevroren plassen verdwenen zijn.

Hoe pak jij het aan om jouw paard veiligheid te bieden én toch rekening te houden met hun behoefte aan beweging?

Fotograaf: Johanna Tallon

Bestaat er zoiets als een depressief paard? En zo ja, wat zijn de kenmerken en de oorzaken ervan? Maar vooral hoe ga je daar dan mee om? Reageer je met veel empathie en geduld? Of hanteer je liever de no-nonsense-aanpak? Werken is immers het beste medicijn!

Drie jaar had ik haar tot rust laten komen. Totdat ze me uit eigen beweging aangaf dat ze er zowel fysiek als mentaal klaar voor was. Ik had er doelbewust op voorhand geen termijn op gekleefd zodat ze niet het minste spoortje van druk zou ervaren. Haar gezelschap en liefde was ruimschoots voldoende voor mij. Misschien was het net dit, het onvoorwaardelijke dat haar uiteindelijk over de streep haalde? Want is dit niet waar we allemaal diep in ons binnenste naar verlangen? Dat er van ons gehouden wordt om wie en hoe we zijn, niet om wat we doen en bereiken.

Ik leerde haar kennen als een nukkige, driejarige manègemerrie die helemaal niet genoot van menselijke aandacht. Zoals zovelen was ze op veel te jonge leeftijd en op totaal onverantwoorde wijze zadelmak gemaakt. Al snel leerde ze dat verzet nergens toe leidde en dat de enige uitweg erin bestond zich inwaarts te keren. Wanneer ze bereden werd, sloot ze zich compleet af van de buitenwereld. De talloze tikken met de zweep die ze incasseerde in de hoop haar zo sneller te kunnen laten lopen, leken geen vat op haar te hebben. Dit leverde haar uiteindelijk de spottende bijnaam van ezel op, omwille van haar zogenaamde koppigheid en ezelsvel.

In de shiatsu-elementenleer komt Misty overeen met het metaaltype. Een metaalpaard is een paard dat eerder op zichzelf gericht is, onnodig tumult en gefrunnik is niet aan hen besteed. In mensentermen zou men spreken over een einzelgänger. In balans is dit een uitermate bomproof paard, dat niet snel uit het lood te slaan is. Wanneer in disbalans of gestraft duikt dit type echter alleen maar verder inwaarts. Toen ik haar pas kende, kreeg ik standaard plat in de nek liggende oren ter begroeting. Het daaropvolgende jaar, de traditionele manegerijlessen hadden plaats geruimd voor lessen grondwerk en centered riding, leerden we mekaar al wat beter kennen. Ik merkte dat ze mijn energie oppikte en inzag dat ik haar niet tegen wil en dank zou laten doen wat in mijn agenda stond. Mede met deze andere aanpak sijpelden ook de inzichten qua behoeften en noden van een paard druppelsgewijs binnen. Intussen had Misty zich, doordat niet aan deze basisbehoeften voldaan werd, ontpopt tot een boxwalker.

Een jaar en half nadat ze bij ons terechtkwam, verplaatste ik haar naar haar nieuwe thuisbasis waar ze het hele jaar rond van weidegang in vast kuddeverband geniet. Een half jaar na haar aankomst daar bereed ik haar voor de allerlaatste keer. Waarom voor de allerlaatste keer? Door de verandering in trainingsmethode had ik geleerd haar lichaamstaal beter te interpreteren. Onze band was aldus almaar hechter geworden wat tevens maakte dat ik haar gemoedsstemming die dag feilloos aanvoelde. De berustende wanhoop die ik bij haar gewaar werd, zorgde ervoor dat de zin om haar op te zadelen voor lange tijd opgeborgen werd. Als dit het gevoel was dat paardrijden me hoorde te geven… dan hoefde het niet voor mij. Ik hield té veel van haar om haar ongelukkig te zien enkel en alleen voor mijn plezier.

En dus deden we tal van andere dingen samen. Ik haalde plezier uit haar verzorging. Zocht lekkere yummies voor haar in de vorm van paardenbloemen, netels, distels, wilgen- en berkentakken en leerde haar in optimale gezondheid te houden op natuurlijke wijze. We speelden met de paardenbal en galoppeerden tezamen, niet ik op haar rug maar elk met zijn eigen voetjes op de grond. En… we praten veel met mekaar, elk op zijn eigen manier en in zijn eigen taal. In de drie daaropvolgende jaren heb ik haar zien openbloeien. Haar transformatie van een gesloten, eerder nukkig metaalpaard naar een vrolijke, zorgzame metaalmerrie verblijde mijn hart meer dan het paardrijden op zich ooit zou kunnen. Ik besefte dat ik het rijden eigenlijk helemaal niet mistte. Ik had immers zoveel meer in de plaats gekregen; haar liefde.

Tot enkele weken later het onvoorstelbare gebeurde: ze maakte me duidelijk dat ze het toch opnieuw wou proberen. Omzichtig zadelde ik haar op. Elke stap en elk nieuw element voorzichtig introducerend liet ik haar op haar eigen tempo aan alles gewennen. Het hele opzadelproces nam meer tijd in beslag dan de eigenlijke rit. Maar dat deerde me niet in het minst. Het allerbelangrijkste was dat ze zich ontspannen en okay zou voelen onder het hele gebeuren. Het gevoel dat ik ervoer toen ze me die eerste maal terug verwelkomde op haar rug zal ik nooit vergeten. Dit was waar ik al die tijd al naar verlangd had; echt samenzijn in wederzijds respect voor elkaars wensen en noden.

Bijna drie jaar heeft ze nodig gehad om alles te kunnen plaatsen en opnieuw een mens op haar rug te willen of kunnen gedogen. Maar nu… is ze er wel helemaal klaar voor. Enkele dagen later klom ik opnieuw op haar rug, zonder zadel deze keer. Onze hond danste de ganse tijd uitdagend blaffend rond haar benen. Ik herinner me dat ik binnensmonds vloekte op onze hond en hoopte dat ze snel zou ophouden. Ik ben nog een vrij onervaren ruiter en normaal gesproken durft Misty wel eens explosief uitvallen wanneer Charlie te zeer op haar zenuwen werkt. Maar niet die dag. Die dag behield ze een stoïcijnse kalmte zoals ik niet vaak van haar gewend ben. Rustig kuierend laveerde ze rond in de paddock, Charlie hierbij compleet negerend. Niets zou haar rust verstoren zolang ik me nog op haar rug bevond. Hét allermooiste bewijs dat geduld en liefde altijd beloond worden.