gezondheid Archieven - Paardentaal Magazine https://www.paardentaal.be Gratis digitaal paardenmagazine Mon, 30 Apr 2018 07:45:03 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.8.6 Je paard als soulmate https://www.paardentaal.be/2018/05/05/paard-soulmate/ Sat, 05 May 2018 05:00:16 +0000 http://paardentaal.be/?p=12381 Resonantie bij paarden. Wat als jouw paard jouw energie overneemt? Wat kan jij doen?

Het bericht Je paard als soulmate verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
energie-uitwisseling-met-je-paard

Fotograaf: Johanna Tallon

Het zal je maar overkomen! Jij en je paard, twee handen op één buik. Jullie begrijpen mekaar met een half woord en voelen mekaar op en top aan. Je ziet hem dolgraag en wil uiteraard alleen maar het beste voor hem. En toch lijkt het ergens fout te lopen… Van honden zegt men al eens dat ze na verloop van tijd op hun eigenaar gaan lijken. Ook voor paarden kan dit het geval zijn wanneer ze (bewust) de energieën van hun mens overnemen.

Wat is energie?

Alles op aarde is energie, van een bewuste en tastbare waarneming tot een vluchtige gedachte of intentie. Je lichaam, je geest, gedachten en emoties… alles bestaat uit energie met een eigen trillingsfrequentie. Zo is je lichaam één grote verzameling van kleine, minuscule deeltjes die steeds in beweging zijn. Maar zelfs zaken die ogenschijnlijk levenloos lijken, blijken uit energiegolven te bestaan. Die kennis halen we uit de kwantummechanica, die ons leert dat materie niets meer of minder dan verdichte energie is.

Energetisch lichaam

Elk levend wezen beschikt zowel over een fysiek als over een energetisch lichaam. Het fysieke lichaam is ons alom bekend en bestaat uit het skelet, de organen, het ademhaling-, vertering-, spier- en bloedvatenstelsel. Het energetische lichaam is op een vrijwel gelijkaardige manier opgebouwd. Ook hierin bevinden zich de organen van het fysieke lichaam, zij het dan in blauwdruk. Net zoals het bloed door de bloedvaten vloeit en aldus de organen bevoorraad, stroomt ook de Chi of levensenergie langs een uitgebreid netwerk van energiebanen of meridianen om zo identiek werk te verrichten in het energetische lichaam. Waar het hart de stuwende kracht vertegenwoordigt in het fysieke lichaam, wordt in het energetische deze taak waargenomen door de chakra’s.

Schadelijke factoren zoals o.a. trauma’s, opgekropte gevoelens, negatieve emoties,… kunnen ervoor zorgen dat er blokkades optreden in dit energetische systeem. Indien deze blokkades te lang aanhouden zullen bepaalde delen van het lichaam onvoldoende van energie voorzien worden, hetgeen uiteindelijk zal resulteren in ziekte van het fysieke lichaam. Nu is het zo dat niet alleen wij dat risico lopen, ook onze huisdieren worden via ons hier onrechtstreeks aan blootgesteld door middel van resonantie.

Resonantie

Elk levend wezen resoneert volgens een bepaalde trillingsfrequentie waarbij geldt; hoe positiever de stemming, hoe hoger de frequentie. Bij negatieve emoties zal het trillingsniveau veel lager liggen. De energietrillingen, die we uitzenden kunnen door andere levende wezens opgevangen worden. Zij kunnen dan gaan meetrillen in diezelfde frequentie.

Het is je waarschijnlijk al wel eens overkomen dat je zo sterk meeleefde met een vriend(in), die in de problemen zat dat je er zelf verdrietig van werd. De energietrilling bij jouw vriendin laat dan eenzelfde trilling in jouw energieveld ontstaan. Met andere woorden; je resoneert met de energiefrequentie van je vriendin. Op deze manier vinden er voortdurend energie-uitwisselingen plaats. Dieren tonen zich extreem ontvankelijk hiervoor. Logisch ook als je bedenkt dat het merendeel van hun communicatie via lichaamstaal en energieoverdracht verloopt.

Resonantie bij paarden

Ook dit hebben we allicht allemaal wel eens zelf ervaren. Je komt aan bij je paard na een lange werkdag of na een hoogoplopende discussie nog helemaal gestrest, verdrietig of boos maar vertrekt enkele uren later toch weer helemaal zen naar huis. Paarden bezitten die wonderlijke eigenschap om ons leed en onze zorgen te verlichten en in sommige gevallen zelfs helemaal over te nemen.

Hoe en waarom doen ze dat?

Als prooidier is het voor een paard van levensbelang dat elkeen in de kudde fit en gezond is zodat de kudde indien nodig onmiddellijk kan vluchten. Wanneer een paard bijvoorbeeld koliek heeft, zal de energie van het paard gefocust worden op zijn buikstreek. In geval van gevaar zal hij bijgevolg niet in staat zijn tot vluchten. Wat paarden op zulke momenten doen in het belang van de kudde is werkelijk wonderbaarlijk. Door het zieke paard te beschermen en spanning van hem over te nemen zullen ze hem trachten te helpen.

Voor een paard maakt het niet uit of je mens of dier bent. Zodra je met hen in interactie treedt, zullen ze met jou een kudde proberen te vormen. Wanneer ze bij ons dan een lagere trillingsfrequentie gewaar worden – hetzij door fysiek of emotioneel ongemak – zullen paarden alles in het werk stellen om je hiervan te verlossen.

(On)Schadelijk?

Hoewel het fijn is om op mindere momenten terecht te kunnen bij ons paard moeten we ons toch de vraag stellen of dit voor hen ook zo fijn is.

Wanneer iemand met een rustige, liefdevolle energie zich bij hen in de buurt begeeft, zal niemand daar uiteraard aan twijfelen. Paarden zullen graag bij zo’n persoon vertoeven. Zij zullen zich geliefd en veilig voelen omdat hij hen tijd, aandacht, liefde, veiligheid, geborgenheid geeft en een positieve energie uitstraalt. Anders ligt het wanneer iemand met een gejaagde, gestreste of negatieve energie hen tegemoet treedt. In dat geval zullen ze zo snel mogelijk uit de stressvolle situatie weg willen.

Sommige paarden doen dat door de oorzaak te ontvluchten. Zij zullen zich verzetten tegen de situatie en zullen afwijkend gedrag vertonen. Deze paarden kunnen dan werkelijk alles uit de kast halen en gedrag vertonen dat wij als vervelend en ongewenst beschouwen. De kans is dan ook zeer reëel dat ze, indien deze situatie blijft aanhouden, na verloop van tijd als onhandelbaar bestempeld zullen worden.

Andere paarden zullen zich door middel van resonantie aan deze penibele situatie trachten te onttrekken. Voor welke optie jouw paard kiest, hangt voor een groot stuk af van de de opbouw van zijn hartchakra.

Hartchakra

Energetisch gezien kan je de paardenpopulatie opdelen in twee grote groepen.

  • paarden met een breed hartchakra
  • paarden met een diep hartchakra

Paarden met een breed hartchakra zijn echte allemansvrienden. Zij onderhouden vaak meervoudige maar eerder oppervlakkige relaties met de mens. Deze paarden gedijen uitstekend op een kinderboerderij of op een manege. Hun bescherming bestaat er net in dat hun hartchakra slechts in geringe mate geopend is. Dit stelt hen beter in staat om externe energieën buiten hun systeem te houden.

Daar lijnrecht tegenover staan paarden met een diep hartchakra. In tegenstelling tot hun eerder genoemde soortgenoten stellen zij zich veel gereserveerder op. Eens ze evenwel besluiten hun hart voor de mens te openen, zullen ze dit ongelimiteerd en onvoorwaardelijk doen. Hoewel paarden in tegenstelling tot honden de vrije keuze hebben om al dan niet met de energie van hun mens te resoneren, zullen zij hier gewillig tot overgaan.

Misty

Misty is zo’n paardje met een diep hartchakra. Ze kwam in ons leven naar aanleiding van de  extreem moeilijke levensfase (laag zelfbeeld met zelfverwonding tot gevolg) die onze tienerdochter doormaakte op dat ogenblik. Anderhalf jaar nadat ze bij ons kwam, verhuisden we haar van de manege naar onze eigen stek. Tot op dat moment waren de beiden als twee handen op één buik geweest. Maar een tijdje na aankomst op de nieuwe locatie kreeg Misty plots te kampen met zomereczeem. De aanleiding hiertoe vond ongetwijfeld zijn oorsprong in haar allergische constitutie, het in stand houden ervan werd gevoed door negatieve emoties.

Misty begon met staartschuren net nadat ze een zeer traumatische gebeurtenis ervaren had. Onder deze lastige jeuk had ze niet enkel te lijden op zomereczeem-gerelateerde tijdstippen maar ook op momenten van hevige stress. Zoals twee winters terug toen Fadista, de jongste van de kudde, te maken kreeg met hevige koliek. Terwijl zij zich bij wijze van spreken krulde van de pijn schuurde Misty als bezeten haar staart tegen de omheining. Gedrag dat, net als zelfverwonding, als dwangmatig gecategoriseerd kan worden. Het staartschuren van Misty stopte vanaf het moment dat de kolieksymptomen bij Fadista verdwenen. En sedert afgelopen zomer is ook Misty’s puur fysiologische zomereczeem onder controle.  Na het volgen van een homeopatische kuur kan ze opnieuw onbedekt van het weideseizoen genieten.

Definitie dwangmatig gedrag:

Een dwang is een repetitieve mentale daad of repetitief gedrag dat meestal tot doel heeft de spanning of angst kwijt te raken, die gewoonlijk door een obsessieve gedachte opgewekt wordt.

Bron: http://www.e-gezondheid.be

Wat kan jij doen?

 Preventief

Vooraleer je naar je paard te begeven, is het van cruciaal belang jezelf en je emoties even onder de loep te nemen.

  • Hoe voel ik me vandaag?
  • Houd ik ergens spanning vast?
  • Zijn er onverwerkte issues, die nog door mijn hoofd spoken?
  • Ervaar ik nog ergens stressknopen in mijn lichaam?

You may be able to fool yourself, you will never fool your horse!

Een paard doorprikt zo de façade die je opgeworpen hebt. Ze screenen je van top tot teen en weten in een mum van tijd hoe de vork in de steel zit. Zij reageren niet alleen zeer sterk op gedragingen en gevoelens van soortgenoten, maar ook op die van jou!

Curatief

Als er een disbalans gecreëerd is, kan je gebruik maken  van natuurlijke therapieën om deze weer te corrigeren. Natuurtherapie stimuleert het zelfhelend vermogen van je paard op natuurlijke wijze. Het is een niet invasieve, ondersteunende behandelmethode waarbij de zieke behandeld wordt en niet de ziekte.  Dieren reageren hier zeer goed op en ondervinden er hoegenaamd geen nevenwerkingen van.

  • (Bach)Bloesemtherapie
  • Emoconie
  • Fythotherapie
  • Kristaltherapie
  • Aromatherapie
  • Homeopathie
  • Energetische healing
  • Shiatsu

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Abonneer je gratis op Paardentaal Magazine

Wat onderneem jij om je paard te preventief en/of curatief te ondersteunen?

Ik verneem het graag in een reactie hieronder.

Het bericht Je paard als soulmate verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Geen hoef, geen paard! Waarom paarden blootsvoets moeten gaan https://www.paardentaal.be/2018/04/09/hoef-waarom-paarden-blootsvoets/ Mon, 09 Apr 2018 07:00:27 +0000 http://paardentaal.be/?p=12254 Gelukkig hoeven we onze paarden niet langer te gebruiken voor het slagveld. Opvallend is dat veel van ons wél nog steeds ijzers onder onze paarden slaan.

Het bericht Geen hoef, geen paard! Waarom paarden blootsvoets moeten gaan verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
hoef-blootsvoets

Fotograaf: Wendy Van de Velde

Paarden krijgen al ijzers zolang men zich kan herinneren. Recentelijk hoorde ik dat dit in vroeger tijden vooral gedaan werd om te zorgen dat paarden die letterlijk ‘op hun laatste voeten’ liepen, het nog iets langer zouden volhouden op het slagveld. Gelukkig hoeven we onze paarden niet langer daarvoor te gebruiken. Opvallend is dat veel van ons wél nog steeds ijzers onder onze paarden slaan.

Het effect van ijzers op het paardenlijf

Mijn mening is dat het niet meer nodig is om heden ten dage ijzers onder een paard te slaan. Sterker nog, het op ijzers zetten van een paard kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen. Zo wordt er wel gezegd dat een paard vijf harten heeft: één in zijn borstkas en vier andere die de grond raken bij iedere pas. Hoeven zijn complexe mechanismen die kunnen helpen bloed en lymfevocht rond te pompen in het lijf van het paard. Om dit te kunnen doen, moet de hoef de grond rechtstreeks kunnen raken. Op die manier wordt het natuurlijke mechanisme in werking gesteld.

Door een paard op ijzers te zetten, belet een laag ijzer de werking van het hoefmechanisme. De reden daarvoor is dat het ijzer de positie van de hoef fixeert en door het gebruikte materiaal demping teniet doet. Zo wordt het onmogelijk voor de hoef om zich uit te zetten wanneer het grond raakt – sterker nog, omdat ijzer de dempende werking van de hoef teniet doet, kan zelfs artritis of artrose het gevolg worden van ijzergebruik.

Wanneer het hoefmechanisme op een dergelijke manier wordt uitgeschakeld hebben we een paard dat, afhankelijk van op hoeveel ijzers hij staat, nog slechts één of drie ‘harten’ heeft. Dat zijn er aanzienlijk minder dan vijf, toch? De bloedstroom en lymfestroom van dat paard zal minder vlot verlopen, waardoor de hoeveelheid zuurstof die aanwezig is in het lichaam minder is dan bij optimaal gebruik van het natuurlijk mechanisme. Daarnaast kan het lichaam minder goed afvalstoffen via het lymfesysteem uitscheiden als de pomp van de hoef terug het been in minder goed werkt. Dit limiteert het atletisch potentieel van het paard, maar ook zijn algehele gezondheid.

Veelgebruikte redenen voor ijzers teniet gedaan

Veel dierenartsen en hoefsmeden, waarschijnlijk als resultaat van hun opleiding, zullen je iets anders vertellen. Zij zullen zeggen dat alleen een zeer gezonde hoef bloot door het leven kan zijn. Zullen we dat eens omdraaien?

Hoe kan een hoef gezonder worden door er een laag ijzer onder te slaan met ijzeren of koperen nagels recht door de zool en hoefwand?

De nagels zelf maken de wand en zool kapot, en geven ruimte aan vuil om de hoef binnen te dringen. Houd daarbij in je hoofd dat het loskomen van de hoefwand de ergste nachtmerrie van veel eigenaren is, en dat door het op ijzers zetten van een paard dit constant in de hand gewerkt wordt.

‘Ja, maar mijn paard landt op zijn tenen en maakt daarmee zijn hoefwand kapot, dus hij heeft echt ijzers nodig!’

Echt waar? Of sta je niet open voor een meer natuurlijke aanpak: het afronden van de randen van de hoefwand, waar zij de zool raken, zodat wat bekend staat als een mustangrol gecreëerd wordt?

Wilde paarden krijgen geen ijzers, en zij zien flink wat ruiger terrein dan onze gedomesticeerde paarden. Hun voeten zijn hard en zijn dat geworden door het terrein waarop zij rondlopen. Hoeven zullen zich aanpassen aan wat er van ze verwacht wordt. Zolen zullen hard worden als het terrein daarom vraagt. Wilde paarden hebben door natuurlijke slijtage en natuurlijk beengebruik op divers terrein een mustangrol. We mogen nooit onderschatten wat het lichaam zelf kan creëren, hoe het lichaam zelf de optimale oplossing voor een situatie kan ontwikkelen.

‘Ja, maar een wild paard is geen gedomesticeerd paard!’ Daar heb je helemaal gelijk in!

En om die reden zouden we een situatie moeten creëren die zo dicht bij de natuurlijke situatie staat als mogelijk. Vrije beweging gedurende tenminste acht uur per dag, maar bij voorkeur vierentwintig uur per dag. In het ideale geval hebben we de beschikking over diverse ondergronden.

Het zachte, rijke gras waarop onze paarden grotendeels rondlopen, zal nauwelijks bijdragen aan natuurlijke hoefslijtage en zal de hoeven ook niet hard maken. Natuurlijk kunnen we niet allemaal zelf regelen op welke ondergronden onze paarden lopen wanneer zij vrij bewegen. Het is dus belangrijk om regelmatig op harde ondergrond te wandelen of te rijden. Op die manier geven we de hoef de kans harder te worden. Dit is geen hogere wiskunde – onze eigen handen doen precies hetzelfde als we fysiek werk doen: we krijgen eelt.

En dan nog dit…

Als bovenstaande onvoldoende reden is om het ‘blote voeten pad’ te kiezen, misschien is een simpel rekensommetje dat dan wel: hoeveel geld zal je besparen als je slechts regelmatig de hoeven van je paard hoeft te laten bekappen door een geschikte smid die weet hoe hij een mustangrol moet vijlen? Dat scheelt vast flink ten opzichte van het opnieuw op ijzers zetten om de zes tot tien weken. Dat op zichzelf is al reden om het eens te proberen, toch?

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Abonneer je gratis op Paardentaal Magazine

Het bericht Geen hoef, geen paard! Waarom paarden blootsvoets moeten gaan verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen? https://www.paardentaal.be/2018/03/29/hoe-helpen-oostvaardersplassen/ Thu, 29 Mar 2018 19:00:50 +0000 https://www.paardentaal.be/?p=13333 Dat de paarden en grazers onze hulp hard nodig hebben is een feit. 3 tips hoe jij een wereld van verschil kan maken.

Het bericht Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen? verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
Hoe-kan-jij-de-paarden-én-grazers-helpen-in-de-Oostvaardersplassen

Fotograaf: Hans Buls

Dat de paarden en grazers van de Oostvaardersplassen onze hulp hard nodig hebben is een feit. De afgelopen weken en dagen zijn er schrijnende beelden gepasseerd op social media van grote grazers die erg ondervoed zijn in de Oostvaardersplassen. Dit is niet enkel een probleem dat dit jaar ontstaan is, maar van jàren. Elke winter herhaalt het zich. Jouw hulp kan een wereld van verschil maken voor de paarden, herten en runderen.

Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen?
TIP 1: Teken onderstaande petities

1. Stop animal cruelty at Oostvaardersplassen nature reserve Netherlands van bioloog Patrick van Veen.

“Massive starvation, malnutrition and hundreds of dying and crunching locked in animals is not a situation that you expect to happen in a modern civilized society and to be supported and legitimated by a government. Unfortunately, this is currently happening in the Netherlands, due to a failed experiment, machismo and deceit.”

Ik kom op voor dierenwelzijn en teken deze petitie.

2. Hekken weg in de Oostvaardersplassen, geef dieren de ruimte.

Dierenbeschermers, Faunabeschermers, verzoeken om alles in het werk te stellen om de ecologische verbindingszones tussen de Oostvaardersplassen en de Veluwe, en daarmee ook met het rivierengebied en het Duitse achterland, te realiseren.

Ik wil, samen met De Faunabescherming, dat de dieren, in elk geval de edelherten, zo spoedig mogelijk vrije doorgang krijgen naar de Veluwe en teken deze petitie.

Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen?
TIP 2: Doneer hooi

De Oostvaardersplassen zijn kaal gegeten en alvorens het landschap wat herstelt en er terug gras is, is er tijd nodig. Helaas hebben de grazers géén tijd. Ze hebben op korte termijn hooi nodig om aan te sterken en te overleven. Alle beetjes helpen, voor enkele euro’s kan je al hooi doneren.

https://hopeforovp.com/

http://www.doneerhooi.nl/

Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen?
TIP 3: Sluit je aan bij de groepen en pagina’s op Facebook en bied je steun aan waar mogelijk.

KALF Klub Animal Life Flevoland

https://www.facebook.com/ovpkalf/
Onze missie is het dierenleed op de Oostvaardersplassen te stoppen.
Verschillende groepen hebben zich aangesloten bij KALF.

Persoonlijke Facebookpagina van Karin Schulting is https://www.facebook.com/svenka.schulting

Bijvoeren dieren OOstvaardersplassen ( Maacha Vrolijk)

https://www.facebook.com/groups/194520157808380/
Maächa Brouwer Vrolijk heeft deze groep opgericht, omdat er een einde moet komen aan het leed van dieren die zich bevinden in de Oostvaardersplassen! Maächa en haar groep voeren de dieren bij. Sluit je aan bij deze groep om de dieren te helpen bijvoederen. Woon je niet in de buurt? Je kan ook hooi doneren.

ActieVOERgroep OVP

https://www.facebook.com/groups/981856105302831
Info over wie wij zijn, hooi donaties, geld donaties, wat we doen, contactpersonen etc; zie www.hopeforovp.com

Grote grazers beleid. De juridische aanpak

https://www.facebook.com/groups/402923283512049/
“Wij volgen de besluitvorming rondom het Beleid van de Grote Grazers nauwgezet met een team van deskundigen. Indien mogelijk zullen wij juridische middelen inzetten om als burger of groep burgers invloed uit te kunnen oefenen op dit beleid. Hier zijn regels voor opgesteld.

Doelstellingen groep:
– Het welzijn van de Grote Grazers bevorderen en hen een stem geven.
– Verstrekken van informatie betreffende de voortgang van het beleid.
– Informeren en communiceren op het moment dat de burger invloed kan uitoefenen.
– Bundelen van krachten in de vorm van de “stem van de burger”, uit één mond gesproken.
– Verzamelen van informatie die jurdisch kan worden ingezet.
– Inzetten van juridische middelen op het strategisch juiste moment. “

Demonstratie OVP

https://www.facebook.com/Demonstratie-OVP-1588319384614573/
“Wij willen met het houden van een demonstratie een vuist maken tegen het onnodig en immens dierenleed wat ieder jaar weer plaats vindt in de Oostvaardersplassen. Wij zijn van mening dat er wat de grote grazers betreft, sprake is van cultuur, geen natuur.

Stop Tragedie Oostvaardersplassen Nu

https://www.facebook.com/Stop-Tragedie-Oostvaardersplassen-NU-453686958075764/
De tragedie in de Oostvaardersplassen moet beëindigd worden. Het ontbreken van een natuurlijke biotoop belemmert een natuurlijk gang van zaken.

Cynthia en Annemieke

https://www.facebook.com/groups/609452909390002/
Wij zijn Cynthia Danvers en Annemieke van Straaten en hebben een missie. Het is namelijk te gek voor woorden dat de dieren staan weg te rotten en te verhongeren in de Oostvaardersplassen. Wij vinden dat dit snel moet stoppen en er zo snel mogelijk een structureel plan moet komen! Volg onze missie! Laat deze walgelijke zwaar verwaarloosde dierentuin zo snel mogelijk stoppen. Als je dieren achter een hek neerzet, dan moet je er ook voor zorgen!
Wat wij met het gedoneerde geld gaan doen?
Wij gaan grote media campagne opzetten en Nederland laten zien wat daar echt gebeurt en juridische procedures starten!

OVP = Oostvaardersplassen

Staat jouw Facebookgroep, jouw website om te doneren of jouw petitie hier nog niet vermeld?

Gelieve concact te nemen met Paardentaal Magazine en je toestemming hiervoor te geven.  Dit kan via een reactie hieronder (graag toestemming van de beheerder/eigenaar) of via mail magazine(at)paardentaal.be

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Abonneer je gratis op Paardentaal Magazine

Het bericht Hoe kan jij de paarden én grazers helpen in de Oostvaardersplassen? verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Oost, west… je paard weet altijd best https://www.paardentaal.be/2018/03/12/paard-weet-altijd-best/ Mon, 12 Mar 2018 06:00:06 +0000 http://paardentaal.be/?p=12384 Heeft de dierengeneeskunde het sowieso altijd bij het rechte eind of weten onze paarden - wanneer ze freedom of speech krijgen - het misschien echt wel beter?

Het bericht Oost, west… je paard weet altijd best verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
echte communicatie

Fotograaf: Johanna Tallon

Heeft de dierengeneeskunde het sowieso altijd bij het rechte eind? Of weten onze paarden – wanneer ze freedom of speech krijgen – het misschien echt wel beter? Mijn ervaring is dat er zich wonderlijke zaken kunnen voltrekken indien we ervoor openstaan, indien we op hun wijsheid durven te vertrouwen.

Ben jij zo iemand die naar zijn/haar paard durft te luisteren?

Werkelijk luisteren, niet als in hij/zij ziet er vandaag een beetje pips uit ik zal het wat kalmer aan doen in het werk. Durf jij tegen de mainstream in te gaan? Zelfs als je daarmee tegen de haren van het gros van de paarden-liefhebbende populatie ingaat? Of zelfs tegen het advies van paardenprofessionelen als trainers, dierenartsen en andere paard-gerelateerde beroepen ingaat?

Een paard weet perfect wat best voor hem is.

Daar heeft hij echt geen alwetende mens of wetenschappelijke naslagwerken voor nodig. Wanneer een paard volledige vrijheid van keuze krijgt inzake trainingsmethodes, leefwijze, gezondheidstherapieën,… zal hij immers instinctief nooit iets kiezen dat mogelijk nadelig zou kunnen uitdraaien. Integendeel hij kiest steeds datgene wat voor hem best is. Zo zit een paard nu eenmaal in mekaar. Het zit hem in de genen om immer te kiezen wat gunstig is voor zijn overleven en voor dat van de soort. Indien wij, als mens de nederigheid en het geduld kunnen opbrengen om naar hen te luisteren, kunnen ze ons ontzettend waardevolle zaken bijbrengen over hunzelf, hun levenswijze, hun gezondheid,…

Mijn ervaring met ontworming

Zo ben ik er bijvoorbeeld stilaan naartoe gegroeid om gecontroleerd te ontwormen en niet meer volgens het alom aanvaarde (opgedrongen?) driemaandelijkse ontwormschema. Deze controle bestond aanvankelijk uit een individueel, periodiek mestonderzoek gelijkgesteld aan het klassieke ontwormbeleid. Tot de ervaring en onze paarden me leerden dat ook dit niet langer imperatief was. Vooreerst ging ik slechts schoorvoetend op hun verzoek om op hun eigen-wijsheid te vertrouwen in. Ik had dan ook al zo vaak de horrorverhalen van ernstige wormbesmetting bij paarden kunnen lezen en aanschouwen. Ze begrepen mijn terughoudendheid en besloten me tegemoet te komen in hun verhaal. Hoe meer ik in hun denkwijze meeging, hoe fantastischer hun verhaal werd.

The art of healing comes from nature, not from the physician. Therefore the physician must start from nature, with an open mind. – Paracelsus –

Telkens zich een wormbesmetting voordeed, werd ik er door het betreffende paard op een niet mis te verstane wijze – zij/hij dropte dan vlak langs me hun grote boodschap – op de hoogte gesteld. Wanneer ik dan, conform het protocol -meten is immers weten- ter bevestiging een mestonderzoek uitvoerde, tekende dit inderdaad positief. Zo werd me op een zachte manier duidelijk gemaakt dat de mestonderzoeken – hoewel ze hun nut wel gehad hadden – nu echt wel een verlies van mijn kostbare tijd waren. Vandaag de dag voer ik ze nog slechts zelden uit. Net voor de winter neem ik er nog eentje om zeker te zijn dat ze in het voorjaar niet te kampen krijgen met een ware wormexplosie. Indien nodig worden ze dan vervolgens ontwormd, niet met chemische pasta’s, die worden op aanvraag van onze jongste al even niet meer in hun lijven gepompt, maar met etherische oliën.

Verder vertrouw ik voor 200% op mijn paarden om me door te geven wat ze nodig hebben. Zij zijn mijn voelsprieten, mijn intuïtief kompas. Vaak zijn zij het die adviseren wat er gebeuren moet wanneer één van hen ziek is.

Fadista

Zoals bijvoorbeeld toen Fadista in het najaar gedurende enkele dagen extreem hoge koorts had en de intraveneuze medicatie van de dierenarts helemaal niet het gewenste effect gaf. Dino maakte me toen duidelijk dat ze nood had aan extra wilgentakken door er mee voor mijn neus te staan op en neer zwaaien.

Misty

Of Misty die me duidelijk maakt dat ze wel zeer veel deugd heeft van die ene emocon. Die ik voor haar uitzocht, door gretig naar het flesje te happen nog voor ik de druppeltjes kan klaarmaken. Terwijl ze de andere, waar ze tot de dag ervoor nog erg tuk op was en over een begeerlijk paardenkoekje uitgesmeerd ligt, compleet links laat liggen.

Dino

En Dino die, wanneer hij zich in al zijn onstuimigheid nog maar eens bezeerd heeft, me eerst geduldig zijn wonde laat verzorgen met de door hem goedgekeurde etherische oliën. Om me vervolgens te laten weten dat ik van nu voort de natuur zijn gang moet laten gaan door plots niet meer zo meegaand te zijn. Of die ene keer toen hij te kampen kreeg met een luchtweginfectie. Maar ik dacht dat hij aan koliek leed omdat hij al even niet meer gemest had, hij koorts had en zijn ademhaling nogal onrustig was. We liepen toen samen op en af de weide in de hoop zo zijn darmen opnieuw aan de praat te krijgen toen plots… “Khella!” riep ik op een zodanig euforische manier uit dat wijlen Archimedes er nog een puntje aan kon zuigen. Khella of akkerscherm is een etherische olie met een krachtige, krampstillende werking op de gladde spiercellen en dan in het bijzonder op die van de luchtwegen. Dino hinnikte zijn typische, lage macho-hinnik ter bevestiging.

Echte communicatie

We kunnen heel wat leren van onze paarden op voorwaarde dat we ervoor openstaan. Het enige wat we hiervoor nodig hebben, is een onderzoekende, opmerkzame geest en het geduld en de wil om te luisteren.

  • Echte communicatie is geen luid overschreeuwen van alles en iedereen.
  • Echte communicatie is ook niet altijd overduidelijk en voor de hand liggend.
  • Echte communicatie zit in de kleine dingetjes. Wat doet mijn paard anders dan voorheen, waarom doet hij dit, wat is er veranderd sinds…, hoe reageert hij als ik dit doe of dat geef,…?

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Abonneer je gratis op Paardentaal Magazine

Het bericht Oost, west… je paard weet altijd best verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Het paard ziet het anders. https://www.paardentaal.be/2017/12/19/het-paard-ziet-het-anders/ Tue, 19 Dec 2017 06:30:41 +0000 http://www.paardentaal.be/?p=13034 Een gezond en gelukkig paard is de wens van elke eigenaar. Wanneer is het paard nu gezond en gelukkig?

Het bericht Het paard ziet het anders. verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
gezond en gelukkig paard

Fotograaf: Veerle Dumarey

Een gezond en gelukkig paard is de wens van elke eigenaar .
Maar wanneer is het paard nu gezond en gelukkig?

Eigenlijk hangt dat af van elk paard alsook de verzorging zelf. Er zijn paarden die gezond en gelukkig zijn wanneer ze nu leven in een stal, pension, weide, paddock paradise, etc…

Elk paard is uniek en gaat, net zoals de mens, op een bepaalde manier om met verschillende situaties. De dagelijkse fysieke inspanningen zoals krachttraining, jumping, dressuur en grondwerk hebben een grote impact op het lichaam van het paard.

Maar wat onvermijdelijk aan de basis ligt van de gezondheid van elk paard zijn nog steeds de volgende 3 peilers:

1. Bewegingsmogelijkheid:

Bewegingsvrijheid is de belangrijkste gezondheidsfactor voor alle paarden. Het lymfestelsel, dat o.a. zorgt voor de afvoer van afvalstoffen, werkt optimaal wanneer alle spieren in actie treden. Paarden die lang stilstaan hebben als gevolg vaker last van gezwollen benen of stalbenen.

Bij paarden die veel op stal staan en waar weinig mee gewerkt wordt, kan verzuring zeker en vast optreden. De opgenomen suikers worden niet of onvoldoende verbrand. Hierdoor zal een geleidelijke verzuring van het lichaam optreden.

De symptomen van verzuring zijn subtiel. Omdat urinezuur moeilijk oplosbaar is, ontstaan afzettingen in het weefsel. Deze kunnen jicht en reuma tot gevolg hebben. De verzuring van het bloed zal uiteraard ook resulteren in verzuring van de spieren en dit kan zich uiten in constante spierspanning.

Als je paard veel bewegingsvrijheid heeft, stel dan de volgende vraag : “Hoe goed kan jouw paard bewegen?”.

2. Voeding speelt een belangrijke rol:

Van nature is het verteringsstelsel van het paard ingesteld op een vrijwel onafgebroken stroom van ruwvoer. Door een continue aanbod van ruwvoer wordt het maagzuurniveau in de maag gereguleerd. Zonder ruwvoer krijgt het maagzuur de kans om de maagwand te irriteren en dit kan zo de oorzaak zijn van verschillende problemen.

Gras en kuil met een te hoog fructaangehalte en krachtvoer met een teveel aan suikers en zetmeel zorgen voor een overbelasting van het spijsverteringssysteem en de lever. Paarden hebben nood aan structuurrijk gras, deze leveren langer energie en doen de bloedsuikerspiegel niet drastisch stijgen.

Water is essentieel voor paarden. Het is betrokken bij allerlei lichaamsprocessen zoals de ademhaling, de transpiratie (en dus warmteregulatie), de stoelgang, de bloeddruk en het afvoeren van afvalstoffen.

3. Huisvesting & sociaal contact:

Beiden hebben een belangrijke invloed op de levenskwaliteit. Paarden hebben behoefte aan een sociale structuur en aan vrij lichamelijk contact met andere paarden. Paarden spelen veel met elkaar en dit is een goede manier om het lichaam te ontspannen.

Het groomen tussen paarden onderling doet de hartslag verlagen en komt de gezondheid ten goede. Vrij sociaal contact is dus noodzakelijk om onnodige stress te voorkomen bij paarden. Stress heeft bij paarden hetzelfde effect als op mensen: het zorgt voor de productie van adrenaline.

Veel paarden onder verhoogde of constante stress hebben vaak last van hormonale en fysieke problemen.

Hoe ziet jouw paard het? Is die gezond en gelukkig?

Kijk eens door het oog van het paard naar zijn of haar leefwereld en laat het paard je dat maar vertellen.

Vraag raad aan een dierenarts en/of een therapeut.

Het bericht Het paard ziet het anders. verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Is uw “paardentandarts” een dierenarts of een gebitsverzorger? https://www.paardentaal.be/2017/09/10/is-uw-paardentandarts-een-dierenarts-of-een-gebitsverzorger/ Sun, 10 Sep 2017 05:30:07 +0000 http://paardentaal.be/?p=12353 In België kan iedereen zichzelf "paardentandarts" noemen. Weet u eigenlijk wel wie u laat komen als tandarts bij uw paard? Is deze persoon een dierenarts?

Het bericht Is uw “paardentandarts” een dierenarts of een gebitsverzorger? verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
paardentandarts-gebitsverzorger-verschil

Fotograaf: Tinne Jacobs

Tandheelkunde bij paarden heeft een zeer lange en trage evolutie gekend.

Een van de oudste beroepen is het beroep van ‘hoefsmid‘. Deze stond in voor de verzorging van de paarden zodat deze mobiel bleven (paarden waren het belangrijkste transportmiddel voor de auto was uitgevonden). Dierenartsen bestonden toen nog niet. Wanneer het nodig was, keek de hoefsmid naar de tanden van het paard. Tanden werden niet geraspt, maar eerder geknipt, afgebroken of met hamer en beitel ingekort op een barbaarse manier. Niet alleen hoefsmeden waagden zich hieraan, maar ook paardenverzorgers en leken. Het materiaal was alles behalve goed ontwikkeld en er bestond toen nog geen sedatie of verdoving.

Pas in 1762 werd de eerste veterinaire school opgericht in Lyon en werden de eerste dierenartsen geboren. Tandheelkunde was toen nog geen onderdeel van de opleiding omdat de nodige wetenschappelijke kennis en materiaal ontbrak.

Na WO II, rond 1970, heeft de tandheelkunde een boost gekregen: verder onderzoek werd gedaan naar het paardengebit en tandproblemen, nieuw materiaal werd ontwikkeld en zowel sedatie als lokale verdoving kwamen op de markt. Dit heeft ervoor gezorgd dat tandheelkunde bij paarden de laatste 50 jaar een zeer sterke evolutie heeft gekend.

Ook de functie van het paard is veranderd van ’transportmiddel’ naar sport- en recreatiepaard. Het belang van gebitsverzorging wordt ook meer en meer door paardeneigenaars gevoeld (betere prestaties, beter voederrendement en de paarden gaan langer mee). Het is maar in de laatste jaren dat de veterinaire scholen veel meer aandacht besteden aan het onderwijzen van tandheelkunde bij paarden. Dat is ook de reden waarom niet iedere dierenarts zich waagt aan gebitsverzorging.

 

Dit verhaal verklaart waarom zowel dierenartsen als gebitsverzorgers dit beroep uitoefenen.

Deze evolutie weerspiegelt zich nog steeds in de huidige wetgeving: het verzorgen van hoeven en raspen van tanden zijn handelingen die door niet-dierenartsen mogen uitgevoerd worden. Alle andere handelingen aan dieren mogen uitsluitend uitgevoerd worden door een dierenarts, waaronder tandheelkundige ingrepen (zoals tandextracties, oa. het trekken van wolfstanden) en het toedienen van medicatie (zoals sedatie en verdoving).

Doorheen de tijd is tandheelkunde verschoven naar de dierenartsen, maar de gebitsverzorgers zijn altijd gebleven. Om toch de kwaliteit van de tandheelkundige zorg door gebitsverzorgers te verbeteren tegenover vroeger zijn er cursussen ingevoerd over het basis mondonderzoek en het raspen van kleine afwijkingen waarbij een certificaat wordt bekomen.

(Bron: Equine Dentistry by J. Easley, P.M. Dixon and J. Schumacher; Third Edition)

 

Gebitsverzorger versus dierenarts

Een gebitsverzorger is een persoon (niet-dierenarts) die het gebit van paarden “verzorgt”. De taak van een gebitsverzorger beperkt zich enkel tot het raspen van de emailpunten en de correctie van haken. Een gebitsverzorger mag het paard niet sederen (versuffen) of lokaal verdoven. Een gebitsverzorger mag ook geen tanden trekken, zelfs geen wolfstanden! De meeste gebitsverzorgers zijn gecertificeerd en hebben een basisopleiding gevolgd in het buitenland, maar er zijn zeker uitzonderingen!

Een dierenarts krijgt in de opleiding diergeneeskunde voldoende kennis en ervaring mee om als paardentandarts aan de slag te gaan. Dierenartsen zijn bovendien verplicht om zich jaarlijks bij te scholen op erkend universitair niveau en kunnen daarbij ook kiezen voor specifieke onderwerpen zoals tandheelkunde. De dierenarts is de enige persoon die bevoegd is om paarden te sederen, te verdoven en tanden te trekken.

Conclusie

Niet iedere dierenarts houdt van dit specifieke werk en heeft hiervoor zowel aangepast materiaal als de nodige ervaring in dit vakgebied. Gebitsverzorgers hebben daarom vaak iets meer ervaring dan de gewone dierenarts die af en toe eens de tanden verzorgt, maar daarom beschikken zij niet over voldoende diepgaande kennis en hun handelingen blijven slecht beperkt tot het raspen van emailpunten en kleine haken.

Aangezien gebitsverzorgers geen sedatie mogen toedienen, is het vaak lastig tot onmogelijk om een grondige en kwalitatieve inspectie en behandeling uit te voeren. Vaak zijn eigenaars fier dat hun paard “zonder sedatie gedaan wordt”, maar dit is vanuit het standpunt van de gezondheid van uw paard zijn mond een verkeerde reflex. Weet dat zonder sedatie de kleinere (maar daarom niet minder erge!) afwijkingen over het hoofd gezien worden en de behandeling bijgevolg vaak maar halvelings gebeurt. Zo worden bijvoorbeeld heel wat diastema’s niet opgemerkt en dit is net het pijnlijkste wat een paard kan hebben in zijn mond: een diastema is een spleetje tussen twee kiezen waar voedsel tussen blijft vastzitten en ophoopt. Dit begint te rotten en zorgt voor een zeer pijnlijke en diepe tandvleesontsteking die zonder behandeling nooit zal genezen. Zonder spiegel, goede lichtbron en sedatie wordt dergelijk erg probleem vaak niet opgemerkt.

Wanneer een paard dus niet degelijk stil staat, niet voldoende ontspant in zijn mond en er niet met een goede lichtbron en spiegel gekeken wordt, kan je de kwaliteit van de behandeling wel in vraag stellen. Sommige gebitsverzorgers werken wel samen met dierenartsen om de paarden te sederen, maar vaak is dit omdat het paard niet braaf genoeg is en niet om de kwaliteit van de behandeling te verhogen want de brave paarden worden gewoon zonder sedatie gedaan. De behandeling van een gebitsverzorger is vaak ook goedkoper dan die van een dierenarts. Nu weet u waarom… .

Tot slot zijn er enkele dierenartsen die zich specifiek hebben toegelegd op tandheelkunde bij paarden en hiervoor de juiste kennis en het gepaste materiaal bezitten om bijkomende specifieke problemen in de paardenmond te kunnen behandelen en om nét dat stapje verder te gaan dan de gewone dierenarts of gebitsverzorger. Als eigenaar is het belangrijk om er even bij stil te staan of uw paardentandarts een dierenarts of gebitsverzorger is, zodat u weet wat zijn/haar beperkingen zijn als u kiest voor iemand. Ook een goede paardentandarts weet waar zijn grenzen liggen en wanneer hij/zij moet doorverwijzen of bijkomende hulp inroepen.

Dierenarts of gebitsverzorger?

Het is aan u de keuze om voor een kwaliteitsvolle behandeling te kiezen waarop u kan vertrouwen. In de meeste gevallen komt de paardentandarts één keer per jaar langs, dus zorg er voor dat het ineens goed gebeurt. Eens de mond toe gaat, begint het vertrouwen. Die keuze ligt bij u als eigenaar. Uw paard hoeft slechts met zijn mond open te staan.

Het bericht Is uw “paardentandarts” een dierenarts of een gebitsverzorger? verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Hoefschoenen voor het hoefbevangen paard https://www.paardentaal.be/2017/06/03/hoefschoenen-voor-het-hoefbevangen-paard/ Sat, 03 Jun 2017 05:30:22 +0000 http://paardentaal.be/?p=12670 Hoefschoenen kunnen je paard helpen om de periode van genezing van hoefbevangenheid goed, snel en pijnvrij door te komen.

Het bericht Hoefschoenen voor het hoefbevangen paard verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
Hoefschoenen

Fotograaf:  Sherilyn Allen

Vanuit het standpunt dat alle paarden onder alle omstandigheden blootsvoets zouden moeten kunnen lopen, worden hoefschoenen door sommigen afgewezen als optie. Dit is spijtig en onterecht. Gebruik van schoenen is geen falen ten opzichte van deze nobele overtuiging, maar een manier om de periode van genezing goed, snel en pijnvrij door te komen. Het is een hulpmiddel dat na verloop van tijd overbodig wordt.

Voordelen

  • Pijnvrij bewegen zorgt voor betere doorbloeding en dus voor een snellere ontwikkeling van schokdempende weefsels zoals straalkussen en hoefkraakbeen. Een verbeterde doorbloeding zorgt ook voor een betere aan- en afvoer van respectievelijk zuurstofrijk en -arm bloed. Voedingsstoffen worden beter aangevoerd, afvalstoffen beter afgevoerd. Dit draagt niet alleen bij aan een snellere genezing van de hoefbevangenheid zelf, maar ook van de mogelijke complicaties, zoals abcessen. Een goede beweging versnelt ook het afnemen van oedeem. En laten we niet vergeten dat beweging voor verbranding van koolhydraten en dus gewichtsverlies zorgt. Iets waar veel hoefbevangen paarden baat bij hebben.
  • De zoollederhuid kan ontstoken en overgevoelig zijn bij een hoefbevangen paard. In de overtuiging dat beweging goed is voor de genezing kun je het paard onbedoeld overvragen. Je riskeert hiermee beschadiging van de zoollederhuid en abcesvorming. Dit zet je paard zonder enige twijfel een paar stappen terug in het genezingsproces. Met hoefschoenen verlaag je dit risico aanzienlijk.
  • In tegenstelling tot therapeutisch hoefbeslag met ondersteuning van de zool en straal valt bij hoefschoenen de ondersteuning steeds even weg als de hoef vrijkomt van de grond. Dit is buitengewoon belangrijk voor de doorbloeding.
  • De hoefwand blijft gewoon voortdurend te bekappen en de onderzijde van de hoef wordt optimaal beschermd en ondersteund. Dit in groot contrast met therapeutisch beslag, dat als het ware van de plaats des onheils af groeit. Hoe langer het geleden is dat de hoefsmid is geweest, hoe minder het door hem beoogde effect nog van kracht is.
  • Het paard kan eerder weer ingezet worden. Dit is vooral voor jou als eigenaar fijn. Het snelle herstel kan je helpen je motivatie op te krikken. Je paard zal daar alleen maar van profiteren.
  • Sommige paarden komen door schoenen eindelijk uit de impasse van voortdurend hoefbevangen zijn. Het zal niet de eerste keer zijn dat een paard door hoefschoenen aan euthanasie ontkomt.
  • Een acuut hoefbevangen paard dat tijdens de eerste bekapping niet op drie benen kan staan is vaak wel te bekappen als hij even een schoen aan krijgt aan het been dat belast wordt tijdens het geven van een voet.
  • Hoefschoenen zijn weliswaar prijzig, maar toch voordeliger dan beslag. Hoefijzers slijten immers aldoor. Schoenen trek je uit na gebruik. Hierdoor gaan ze veel langer mee.

Nadelen

  • Nadeel is, net als bij hoefijzers, de centrifugaal­kracht die inwerkt op de hoeven, botten, gewrichten en haarvaten. Waarbij aangetekend moet worden dat het paard in de herstelperiode waarschijnlijk alleen in stap voortbeweegt. Met die centrifugaalkracht zal het dan meevallen.
  • Normaal gesproken zorgt de ondergrond waar het paard op loopt voor een gelijkmatige verdeling van de druk over de onderzijde van de hoef. Bij het gebruik van hoefschoenen is dit in mindere mate het geval. Er treedt perifere belasting op. Dat wil zeggen dat het grootste deel van de neerwaartse kracht van het lichaam op de hoef door de hoefwand, en daarmee de lamellenverbinding, gedragen wordt.
  • Een paard met schoenen aan voelt de grond niet goed waar het op loopt en kan daardoor vaker struikelen. De grip die de beschoeide hoeven op de ondergrond hebben ‘klopt niet’. Paarden moeten hierdoor soms wennen aan die rare dingen aan hun voeten.
  • Sommige paarden kunnen last krijgen van wondjes aan de kroonrand, de hoefballen of in de kootholtes.
  • Toegegeven, als de hoefsmid ijzers onderslaat heeft de eigenaar er verder nauwelijks omkijken naar. Hoefschoenen aantrekken is een vaardigheid die je moet ontwikkelen. Het is een extra handeling voor je kunt gaan rijden. Je moet bovendien opletten of ze niet uitgaan.
Zooltjes-Hoefschoenen

Inlegzooltjes van een yogamat gemaakt — by (foto: The other horse)

Zooltjes en straalondersteuning

In aanvulling op hoefschoenen zijn er allerhande inlegzooltjes en ondersteuningsmate­rialen te koop. Je kunt deze ook zelf maken. De materialen variëren in hardheid. Het is soms even zoeken naar het juiste materiaal. Een goed startpunt is een kniematje. Deze zijn te koop bij tuincentra. Ze zijn gemaakt van een niet absorberend, zacht maar slijtvast materiaal. Ook yogamatjes lenen zich prima voor de vervaardiging van zooltjes.

Heeft het paard te weinig straal?

Straalondersteuning is dan een goed idee. Je bevestigt met duct tape een driehoek ondersteuningsmate­riaal in de vorm en maat van een gezonde straal aan de onderzijde van de hoef voordat je de schoen aantrekt. Of je plakt het in de schoen dan wel op het zooltje. Een paard dat jarenlang beslagen is geweest of met vergevorderde rotstraal kan juist dermate gevoelige stralen hebben dat je tijdelijk een driehoek uit de inlegzool wilt snijden om de straal even te ontzien.

Is er sprake van zoolperforatie?

Verwijder dan wat rubber aan de binnenzijde van de zool van de schoen of van de inlegzool om druk op het doorzakkende hoefbeen weg te nemen.

Zachte inlegzooltjes kunnen het hiervóór beschreven probleem van perifere belasting goed oplossen.

Een goede hoefverzorger weet alles van de toepassing van zooltjes en straalondersteuning. Maak gebruik van zijn kennis en laat je voorlichten of laat hem de zooltjes of straalondersteuning maken. Je verliest kostbare tijd door het wiel opnieuw uit te vinden.

Maat-Hoefschoenen

Meet de lengte en de grootste breedte van de hoef.

Pasvorm

Niet passende schoenen zijn lastig om aan te trekken, schuren de kroonrand, hoefballen en de kootholte en gaan uit tijdens het rijden. Het is overbodig te zeggen hoe belangrijk het voor het paard en de motivatie van de eigenaar is dat dit alles niet het geval is. Je begint dus met de aanschaf van schoenen die goed passen. Voordat je dit kunt doen moet je de maat op nemen of laten nemen. Dit gebeurt op een goed bekapte hoef. Bij nagenoeg alle hoefschoenen is de maatvoering gebaseerd op de lengte en de grootste breedte van de hoef. Bij de lengte gaat het om de afstand tussen de teen en de achterzijde van de hiel. Meet dus niet tot aan de achterzijde van de hoefballen.

Maten hebben meestal enige overlap.

Als de lengte en breedte in verschillende maten vallen, kun je het beste de grootste van de twee kiezen. Is het verschil meer dan een maat, kijk dan of een ander model of merk schoen wél een maat heeft die aansluit bij de hoeven van jouw paard.

Als een schoen niet perfect past, kan deze aangepast worden.

Met een verfbrander (hittepistool) is de vorm van een schoen te beïnvloeden. Met een hoefmes en rasp kun je materiaal verwijderen. Zo kan het handig zijn de teen van de schoen meer af te ronden dan de fabrikant heeft gedaan. In het geval van een hoefbeenkanteling wordt het afrolpunt naar achteren gebracht, zodat dit beter aansluit bij de positie van het hoefbeen. Net als bij de inlegzooltjes kun je deze aanpassingen het beste laten doen door iemand die hier ervaring mee heeft. Bij voorkeur is dit degene die je paard ook bekapt.

Een paard dat flink hoefbevangen is en te kampen heeft met een hoefbeenkanteling of een sinker zal de schoenen uren achtereen of zelfs permanent aan hebben. In dit geval is het nog belangrijker dat de schoenen perfect passen. Gebruik hoefsokken, bandages of tape om de kroonrand, kootholte en hoefballen te beschermen. Maak de schoenen regelmatig schoon, desinfecteer ze en laat ze drogen voor je ze weer aandoet. Controleer de pasvorm, de sluitingen en kijk of je paard nog steeds goed loopt met deze schoenen.

Regelmatig en vakkundig hoefonderhoud is vereist om te zorgen dat de schoenen goed blijven passen en gemakkelijk aan- en uitgetrokken kunnen worden.

Een goede hoefverzorger heeft altijd een aantal soorten en maten schoenen bij zich en weet deze zo nodig aan te passen dat ze perfect passen. Is dit niet het geval, dan kan hij je adviseren over de aanschaf, ze snel voor je bestellen of je doorverwijzen naar een collega die zich gespecialiseerd heeft in deze materie.

Het bericht Hoefschoenen voor het hoefbevangen paard verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Help! Mijn paard is depressief. https://www.paardentaal.be/2017/05/28/help-mijn-paard-is-depressief/ Sun, 28 May 2017 05:30:51 +0000 http://paardentaal.be/?p=12330 Paarden zijn van nature uit zeer bereidwillig om een alliantie met de mens aan te gaan. Maar wat als een paard deze bereidheid niet langer vertoont? 

Het bericht Help! Mijn paard is depressief. verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>
Help! Mijn paard is depressief

Fotograaf: Johanna Tallon

Bestaat er zoiets als een depressief paard? En zo ja, wat zijn de kenmerken en de oorzaken ervan? Maar vooral hoe ga je daar dan mee om? Reageer je met veel empathie en geduld? Of hanteer je liever de no-nonsense-aanpak? Werken is immers het beste medicijn!

Welke zijn de mogelijke symptomen?

De signalen van een mogelijke depressie bij een paard vertonen in menig opzicht overeenkomsten met de menselijke variant. Net als mensen verliezen ook paarden hun interesse in het dagdagelijkse leven, in lichamelijk contact en reageren ze extreem schrikkerig.

  • reageert apathisch op mensen en/of lichte aanrakingen
  • staart met een doffe, nietszeggende blik voor zich uit
  • houdt nek en hoofd in het verlengde van de rug
  • staat lange periodes stil in de box met gestrekte nek, zonder hoofd of oren te bewegen
  • reageert extreem angstig op introductie van nieuwe objecten

Wat zijn de oorzaken?

Deze zijn voornamelijk te herleiden tot de miscommunicatie tussen mens en paard op vlak van trainingsmethoden en onwetendheid inzake de basisbehoeften van een paard op vlak van huisvesting, voeding, leefwijze, …  Hoe vaak zeggen we niet van een paard dat het stout is omdat hij niet ‘luistert’? Is dat dan werkelijk zo? Luistert het paard niet naar ons of luisteren wij niet naar het paard? Vooraleer het paard ‘stout’ wordt, zijn er al een hele resem aan signalen aan vooraf gegaan, die wij genegeerd of niet (h)erkend hebben.

Hoe ermee omgaan?

Hieronder een persoonlijk relaas van hoe ik het aanpakte toen mijn merrie plots besloot dat ze niet langer bereden wou worden. Dit is uiteraard een zeer persoonlijk gegeven en zal voor ieder paard en elke eigenaar anders zijn. Wat echter wel voor iedereen gelijklopend zal zijn, de rode draad in ieder succesverhaal is het geduld en de empathie van de eigenaar voor zijn paard. Het leren luisteren naar je paard, zijn welzijn op de eerste plaats stellen boven jouw plezier, je kunnen inleven in je paard en tonnen geduld zijn dé belangrijkste voorwaarden in de weg naar herstel.Want zijn dit niet de basisvoorwaarden van elke mooie, op gelijkheid gebaseerde vriendschapsrelatie?

Drie jaar had ik haar tot rust laten komen. Totdat ze me uit eigen beweging aangaf dat ze er zowel fysiek als mentaal klaar voor was. Ik had er doelbewust op voorhand geen termijn op gekleefd zodat ze niet het minste spoortje van druk zou ervaren. Haar gezelschap en liefde was ruimschoots voldoende voor mij. Misschien was het net dit, het onvoorwaardelijke dat haar uiteindelijk over de streep haalde? Want is dit niet waar we allemaal diep in ons binnenste naar verlangen? Dat er van ons gehouden wordt om wie en hoe we zijn, niet om wat we doen en bereiken.

Ik leerde haar kennen als een nukkige, driejarige manègemerrie die helemaal niet genoot van menselijke aandacht. Zoals zovelen was ze op veel te jonge leeftijd en op totaal onverantwoorde wijze zadelmak gemaakt. Al snel leerde ze dat verzet nergens toe leidde en dat de enige uitweg erin bestond zich inwaarts te keren. Wanneer ze bereden werd, sloot ze zich compleet af van de buitenwereld. De talloze tikken met de zweep die ze incasseerde in de hoop haar zo sneller te kunnen laten lopen, leken geen vat op haar te hebben. Dit leverde haar uiteindelijk de spottende bijnaam van ezel op, omwille van haar zogenaamde koppigheid en ezelsvel.

In de shiatsu-elementenleer komt Misty overeen met het metaaltype. Een metaalpaard is een paard dat eerder op zichzelf gericht is, onnodig tumult en gefrunnik is niet aan hen besteed. In mensentermen zou men spreken over een einzelgänger. In balans is dit een uitermate bomproof paard, dat niet snel uit het lood te slaan is. Wanneer in disbalans of gestraft duikt dit type echter alleen maar verder inwaarts. Toen ik haar pas kende, kreeg ik standaard plat in de nek liggende oren ter begroeting. Het daaropvolgende jaar, de traditionele manegerijlessen hadden plaats geruimd voor lessen grondwerk en centered riding, leerden we mekaar al wat beter kennen. Ik merkte dat ze mijn energie oppikte en inzag dat ik haar niet tegen wil en dank zou laten doen wat in mijn agenda stond. Mede met deze andere aanpak sijpelden ook de inzichten qua behoeften en noden van een paard druppelsgewijs binnen. Intussen had Misty zich, doordat niet aan deze basisbehoeften voldaan werd, ontpopt tot een boxwalker.

Een jaar en half nadat ze bij ons terechtkwam, verplaatste ik haar naar haar nieuwe thuisbasis waar ze het hele jaar rond van weidegang in vast kuddeverband geniet. Een half jaar na haar aankomst daar bereed ik haar voor de allerlaatste keer. Waarom voor de allerlaatste keer? Door de verandering in trainingsmethode had ik geleerd haar lichaamstaal beter te interpreteren. Onze band was aldus almaar hechter geworden wat tevens maakte dat ik haar gemoedsstemming die dag feilloos aanvoelde. De berustende wanhoop die ik bij haar gewaar werd, zorgde ervoor dat de zin om haar op te zadelen voor lange tijd opgeborgen werd. Als dit het gevoel was dat paardrijden me hoorde te geven… dan hoefde het niet voor mij. Ik hield té veel van haar om haar ongelukkig te zien enkel en alleen voor mijn plezier.

En dus deden we tal van andere dingen samen. Ik haalde plezier uit haar verzorging. Zocht lekkere yummies voor haar in de vorm van paardenbloemen, netels, distels, wilgen- en berkentakken en leerde haar in optimale gezondheid te houden op natuurlijke wijze. We speelden met de paardenbal en galoppeerden tezamen, niet ik op haar rug maar elk met zijn eigen voetjes op de grond. En… we praten veel met mekaar, elk op zijn eigen manier en in zijn eigen taal. In de drie daaropvolgende jaren heb ik haar zien openbloeien. Haar transformatie van een gesloten, eerder nukkig metaalpaard naar een vrolijke, zorgzame metaalmerrie verblijde mijn hart meer dan het paardrijden op zich ooit zou kunnen. Ik besefte dat ik het rijden eigenlijk helemaal niet mistte. Ik had immers zoveel meer in de plaats gekregen; haar liefde.

Tot enkele weken later het onvoorstelbare gebeurde: ze maakte me duidelijk dat ze het toch opnieuw wou proberen. Omzichtig zadelde ik haar op. Elke stap en elk nieuw element voorzichtig introducerend liet ik haar op haar eigen tempo aan alles gewennen. Het hele opzadelproces nam meer tijd in beslag dan de eigenlijke rit. Maar dat deerde me niet in het minst. Het allerbelangrijkste was dat ze zich ontspannen en okay zou voelen onder het hele gebeuren. Het gevoel dat ik ervoer toen ze me die eerste maal terug verwelkomde op haar rug zal ik nooit vergeten. Dit was waar ik al die tijd al naar verlangd had; echt samenzijn in wederzijds respect voor elkaars wensen en noden.

Bijna drie jaar heeft ze nodig gehad om alles te kunnen plaatsen en opnieuw een mens op haar rug te willen of kunnen gedogen. Maar nu… is ze er wel helemaal klaar voor. Enkele dagen later klom ik opnieuw op haar rug, zonder zadel deze keer. Onze hond danste de ganse tijd uitdagend blaffend rond haar benen. Ik herinner me dat ik binnensmonds vloekte op onze hond en hoopte dat ze snel zou ophouden. Ik ben nog een vrij onervaren ruiter en normaal gesproken durft Misty wel eens explosief uitvallen wanneer Charlie te zeer op haar zenuwen werkt. Maar niet die dag. Die dag behield ze een stoïcijnse kalmte zoals ik niet vaak van haar gewend ben. Rustig kuierend laveerde ze rond in de paddock, Charlie hierbij compleet negerend. Niets zou haar rust verstoren zolang ik me nog op haar rug bevond. Hét allermooiste bewijs dat geduld en liefde altijd beloond worden.

Geduld is liefde, die in een moeilijke situatie tot uitdrukking komt ~ D.Pryse ~

Het bericht Help! Mijn paard is depressief. verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Hoe schakel je over naar natuurlijk weidebeheer? https://www.paardentaal.be/2017/04/26/natuurlijk-weidebeheer/ Wed, 26 Apr 2017 04:50:54 +0000 http://paardentaal.be/?p=12576 Meer grasopbrengst en een paard zonder eczeemdeken op de weide dankzij natuurlijk weidebeheer.

Het bericht Hoe schakel je over naar natuurlijk weidebeheer? verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>

Zuivere voeding

Toen ik Galaxy, mijn zwarte tinker, kocht had hij schuurplekken tot bloedens toe rond zijn schoft en schouder.  Hij werd gek van de jeuk.  Verschillende jaren had hij een eczeemdeken opliggen in de zomer.  Ik heb mij verdiept in zomereczeem om hem te kunnen helpen zijn jeuk te verlichten.  Daar zuivere voeding zo belangrijk is, ben ik geleidelijk aan overgestapt naar het natuurlijk beheren van mijn weide.  Het was niet evident zo’n 8 jaar geleden.  Gelukkig zie je nu meer en meer projecten om mensen te informeren en inspireren aan de hand van praktijkcases.

Als je wil overstappen naar natuurlijk weidebeheer raad ik je aan om dit stap voor stap te doen.  Alle beetjes helpen en zijn de moeite waard. Omdat dit een andere manier van denken is dan wat je meestal tot nu toe gewoon bent, lijkt het op het eerste zicht een zware klus. Mensen laten zich hierdoor soms afschrikken.  Verzamel de nodige informatie en laat je inlichten door een expert in dit vak dit bespaart je een hoop tijd.  Eénmaal je eraan begint en je erop vertrouwt, gaat het de juiste kant uit en kan je het hele proces bewonderen.

De natuur weet het beste wat er op een bepaalde plaats nodig is om te groeien om de bodem in evenwicht te brengen.
Daar draait het allemaal om bij natuurlijk weidebeheer: een evenwichtige bodem!

Wat ik zelf veranderd heb aan mijn weidebeheer?

Overbegraasde weide

  • zeeschelpenkalk i.p.v. kunstmatige kalk;
  • kleimineralen;
  • bokashi gemaakt van de paardenmest om later terug op de weide te verspreiden als voeding voor de bodem i.p.v chemische meststoffen;
  • geen pesticiden;
  • looppad gemaakt rond de weide (paddock paradise principe);
  • onze paarden gaan de weide op als het gras in het zaad staat, dit is belangrijk voor paarden met zomereczeem.

Hoe ik bokashi maak?

Mooi meegenomen, het graszaad dat in de paardenmest belandt.

  • mestballen op een hoop brengen;
  • hooi dat de paarden laten liggen doe ik ook op deze hoop. Indien je een slechte baal hooi hebt, kan je deze daar ook voor gebruiken;
  • restafval van groeten en fruit (wij eten biologisch);
  • hoop afdekken met een zeil of grote plastic;
  • je kan ook nog zeeschelpenkalk en kleimineralen toevoegen. Ik laat deze rechtstreeks op de weide verspreiden door een tractor.

TIP: hoe kan je zien of je bokashi klaar is om op de weide te verspreiden?

Een goed teken: leven in de mesthoop.

Ten eerste ruikt het helemaal niet meer naar paardenmest, maar naar aarde. Doe de test door een stukje hooi uit de hoop te nemen, als het als vanzelf breekt, is je bokashi klaar en kan je deze op het land brengen. Neem maar eens een stukje hooi uit een baal en probeer dit te breken. Merk je het verschil?

Mestdecreet

Houd rekening met het Mestdecreet dat van kracht is in jouw streek.

Hier vind je meer info over het Mestdecreet in Vlaanderen.

De cirkel is rond

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Abonneer je gratis op Paardentaal Magazine

Ben jij al overgestapt naar natuurlijk weidebeheer?

Deel je ervaring hieronder zodat we nog meer paardenliefhebbers kunnen inspireren.

Het bericht Hoe schakel je over naar natuurlijk weidebeheer? verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]> Uitdrukking van energie, gevoel en emotie van je paard. https://www.paardentaal.be/2017/04/24/uitdrukking-van-energie-gevoel-en-emotie-van-je-paard/ Mon, 24 Apr 2017 07:00:52 +0000 http://paardentaal.be/?p=12598 Paarden hebben net zoals wij mensen vele nuances in de uitdrukking van hun emoties en gevoelens.

Het bericht Uitdrukking van energie, gevoel en emotie van je paard. verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>

Fotograaf: Helena Sidiropoulos

Er zijn vele manieren om in te voelen op het welzijn van je paard. De staat van zijn bestaat uit vele lagen, die zich ook momentaan uitdrukken op verschillende ‘niveaus’. Om toegang te krijgen tot die informatie heb je in de eerste plaats een verbinding nodig met je paard en die verbinding kan enkel en alleen ontstaan wanneer je je hart en geest open stelt. Door op een ontspannen wijze te kijken, met een open geest en hart, zal je helder kunnen zien.

Eén van de manieren waarop je een paard kan lezen is door aandachtig te kijken naar zijn lichaamstaal. Emoties en gevoelens drukken zich uit in het fysieke lichaam en zijn ondermeer zichtbaar in het gezicht.

Wanneer je dan al je eigen projecties kan achterlaten en vanuit een openheid kan kijken naar je paard, maak je verbinding en kan je ontdekken hoe je paard zich voelt.

Om je een eindje op weg te helpen heb ik een overzicht gemaakt van het transformatieproces van één van mijn eigen paarden, Shamala. Dit proces liep over een periode van vier jaren. Ondertussen zijn we zes jaar verder en merk ik nog steeds veranderingen: ze komt steeds dichter bij zichzelf, bij wie ze echt is en ik ook… Want zo’n transformatieproces doorloop je samen, met vallen en opstaan groei je met elkaar mee en naar elkaar toe…

De eerste foto heb ik genomen nadat ze een maand bij mij was (omdat ze in zo’n slechte conditie was kon ik me er niet toe brengen om al eerder foto’s te maken).

Door aandachtig te kijken naar elke foto kan je zien hoe ze verandert van een paard dat afgesloten was en zowel fysiek als emotioneel pijn had naar een open, wijs en gevoelig wezen : wie ze echt is.

Er zijn drie heel duidelijke aspecten in de gelaatsuitdrukking van een paard waarmee je rekening kan houden wanneer je invoelt : de ogen, de oren en de mond. Naast deze aspecten kan je kijken naar de algehele energie die je paard uitstraalt.

Aanvankelijk kan je in haar ogen wantrouwen, pijn en een geslotenheid zien. Dit evolueert naar een blik die meer en meer open is. Lichtjes in de ogen worden zichtbaar en er verschijnt meer diepte (ziel) en zachtheid… Als je paard geen licht heeft in zijn ogen en een vlakke uitstraling heeft, toont dit aan dat hij zijn innerlijke, ware zelf niet op de aarde kan neerzetten. Hiervoor moet ruimte gemaakt worden door de mens.

In het begin tonen haar oren een gebrek aan energie en wantrouwen. In de eerste foto kan je duidelijk zien dat ze hier liever niet wil zijn. Mettertijd wordt er in de oren meer en meer energie zichtbaar. Er ontstaat een alertheid, aandacht en ze maakt meer en meer contact met de omgeving rondom haar. Er ontwikkelt zich meer en meer innerlijke vrede, waardoor ze zich makkelijker harmonieus kan verbinden met de buitenwereld… Ondanks dat de oren in de eerste en laatste foto naar achteren zijn gekanteld laten ze een heel andere uitstraling zien!

Haar mond evolueert ook gedurende de tijd. De lippen worden zachter en er is meer gevoeligheid merkbaar door een subtiele uitdrukking en rust. Let wel, Shamala is een zeer gevoelig paard, dus haar lippen worden makkelijker gespannen.

Lippen geven extra informatie. Ik geloof dat de ogen het meest onthullen over hoe je paard zich voelt op de diepere niveaus. Hoewel je belangrijke informatie over de fysieke gezondheid van je paard kan ontdekken in de lippen. Wanneer je paard bijvoorbeeld geen energie heeft zijn de lippen zeer los en gevoelloos. Dit is al een vergevorderde staat van zijn, dat betekent uitputting!! Kijk eerst de voeding van je paard na, aansluitend zijn gezondheid etc.

Om meer te weten te komen over de algehele energie, kijk en voel je meer globaal. Aanvankelijk straalt ze verdichting uit, het is alsof de buitenwereld bij haar binnenkomt en ze er volledig door geabsorbeerd wordt. Er is geen ruimte, geen lichtheid… Op het einde straalt ze haar innerlijke energie naar buiten toe. Ze schijnt haar licht op de buitenwereld, ze kan haar ziel uitdrukken.

Paarden hebben net zoals wij mensen vele nuances in de uitdrukking van hun emoties en gevoelens. Er zijn vele subtiliteiten en nuanceverschillen die je kan ontdekken, daarom is het goed om te kijken naar de algehele energie die uitgedrukt wordt. Als je paard bijvoorbeeld weerstand toont ten aanzien van een vraag die je hem stelt, is het goed om te zien of je paard nog steeds licht in zijn ogen heeft. Als dit het geval is zal je niet veel problemen ondervinden. Als de ogen van je paard daarentegen heel donker zijn, dan voelt je paard zich niet gehoord. Dit kan verder uitmonden tot een doodse blik, waarbij je paard laat zien dat hij innerlijk aan het sterven is… Bij zulke signalen moet je ingrijpen en grote veranderingen aanbrengen in het leven van je paard. Wanneer deze signalen niet opgemerkt worden en de situatie niet aangepakt wordt, resulteert dit vaak in gezondheids- en/of gedragsproblemen. Gezondheids- en gedragsproblemen zijn dan ook uitingen om duidelijk te maken dat er iets grondig mis is… Het zijn hulpvragen.

Er valt veel te zeggen om in te voelen op je paard zijn welzijn, omdat het je helpt om tijdig en steeds nauwkeuriger antwoorden te formuleren en grotere problemen te vermijden.

Het bericht Uitdrukking van energie, gevoel en emotie van je paard. verscheen eerst op Paardentaal Magazine.

]]>