Fotograaf: Johanna Tallon

Heeft de dierengeneeskunde het sowieso altijd bij het rechte eind? Of weten onze paarden – wanneer ze freedom of speech krijgen – het misschien echt wel beter? Mijn ervaring is dat er zich wonderlijke zaken kunnen voltrekken indien we ervoor openstaan, indien we op hun wijsheid durven te vertrouwen.

Ben jij zo iemand die naar zijn/haar paard durft te luisteren?

Werkelijk luisteren, niet als in hij/zij ziet er vandaag een beetje pips uit ik zal het wat kalmer aan doen in het werk. Durf jij tegen de mainstream in te gaan? Zelfs als je daarmee tegen de haren van het gros van de paarden-liefhebbende populatie ingaat? Of zelfs tegen het advies van paardenprofessionelen als trainers, dierenartsen en andere paard-gerelateerde beroepen ingaat?

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

5 tips om je paard jou te leren volgen

 

Creëer de juiste mindset rond ‘ik wil dat mijn paard mij volgt’

Je kan ook vertrekken vanuit het idee om samen te bewegen met je paard. Zo geef je je paard ook inbreng en ontstaat er een wisselwerking tussen jullie. Als een paard niet volgt, is je paard met jou aan het communiceren in zijn taal. Het is aan jou om uit te zoeken waarom je paard niet volgt door even aan zelfreflectie te doen. Misschien was je aandacht even weggeglipt of was je te gespannen.

Vanuit samen “zijn” naar samen “doen”

Door veel met je paard bewust samen te zijn wordt de stap naar samen dingen doen vanuit verbinding veel kleiner. Dit is geen gemakkelijke voor paardenmensen, want wij willen net heel veel doen met ons paard. Of misschien staat je paard wel ongeduldig te wachten om samen wat gaan te doen met jou. Vertrek steeds vanuit rust en kalmte, want dan pas ben je klaar om samen gaan te bewegen en dingen te doen.

Laat spanningen los

Paarden zijn super gevoelige dieren en reageren op de minste spanning die ze opvangen. Dit kan spanning zijn vanuit de omgeving, maar ook van ons. Nog voor wij het door hebben, weet ons paard perfect waar wij gespannen zijn in ons lichaam. Relax en go with the flow.

Zet een duidelijke intentie

Houd een doel voor ogen om samen met je paard naartoe te bewegen. Ben je in de piste dan kan je één van de letters nemen aan de rand van de rijbaan. Ben je in het bos dan neem je bv. een bepaalde boom in gedachten waar jij met je paard naartoe beweegt.

Beweeg samen

Als je je helemaal relaxt en kalm voelt en het lijkt alsof je zo nog uren bij je paard kan staan, voel je op een gegeven moment een ‘push’ in je lichaam. Dat is het magische moment dat je samen met je paard voorwaarts beweegt en het lijkt alsof je paard je volgt. In essentie komt deze beweging voort vanuit het samen “zijn” en bewegen jullie samen voorwaarts.

 

Helemaal geen zin of tijd om je hiermee bezig te houden?

Dan haal je toch gewoon wat snoepjes om je paard mee te lokken of een zweepje en drijf je je paard voorwaarts. Waarschijnlijk gaat dit ook nog eens veel sneller. Maar vroeg of laat komt er een gevoel naar boven, waar paardenliefhebbers maar al te graag een oplossing voor wensen. Het gevoel van ‘er lijkt nog iets te ontbreken in mijn relatie met mijn paard’. Namelijk het gevoel van verbondenheid, van connectie, het vormen van een hecht team. Want een band opbouwen met je paard is geen quick fix.

A life with a horse is a journey, enjoy the adventure.
Wendy Van de Velde

Als jij en je paard zich verbonden voelen gaat dit als vanzelf. Je hoeft je paard dus helemaal niet te leren om jou te volgen.
Lees hier mijn blog ‘Hoe maak je connectie met een paard?’

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Fotograaf: Ansje Tallon

Coachpaarden zijn als kameleons…  Van kameleons is alom geweten dat ze van kleur kunnen veranderen. Tot voor kort werd algemeen aangenomen dat ze hun kleuren kunnen aanpassen aan een omgeving, die niet lijkt op de natuurlijke habitat maar dit blijkt niet juist te zijn. Die kleuren dienen voornamelijk om te communiceren. Maar hoe zit dat nu met coachpaarden?

Kan elk paard een coachpaard zijn?

In principe zijn alle paarden geschikt om te helpen bij een coaching. Toegegeven sommigen doen het beter of liever dan anderen, maar allen hebben ze er (al dan niet latent) de capaciteiten voor. Op voorwaarde dat ze goed in hun vel zitten.

Manegepaarden zullen hiervoor logischerwijs niet in aanmerking komen. Door hun onnatuurlijke leefomstandigheden heeft het gros van deze paarden zich uit zelfbescherming immers afgesloten van de buitenwereld. Veelal zijn ze in min of mindere mate depressief en reageren ze minder of nauwelijks op binnenkomende prikkels en op lichaamstaal. Dit maakt hen uiteraard minder geschikt voor deze taak. Voor meer informatie over hoe een depressief paard te herkennen verwijs ik je graag naar een voorgaande blog: Help! Mijn paard is depressief.

Komen getraumatiseerde paarden dan niet in aanmerking?
Toch wel. Net zoals voor ons mensen geldt ook hier dat het uitstekende hulpverleners kunnen zijn op voorwaarde dat ze hun trauma beleefd, geleefd en doorleefd hebben. Dit zijn dan de zogenaamde ervaringswerkers, zoals men ze tegenwoordig noemt. Mensen of dieren, die zich door een penibele levenssituatie geworsteld hebben en deze ervaring nu aangrijpen om anderen in een soortgelijke situatie te helpen.

Maar ook een onbeschreven blaadje heeft zo zijn waardevolle kwaliteiten om in te zetten tijdens een coaching. Algemeen beschouwd kan je dus stellen dat elk paard een coachpaard kan zijn op voorwaarde dat hij het graag doet en zich goed in zijn vel voelt. Daartoe worden ze bij voorkeur op een zo natuurlijk mogelijke wijze gehouden. Dat wil zeggen: vast kuddeverband, natuurlijke voeding (ruwvoer), voldoende natuurlijke lichaamsbeweging en in de mogelijkheid zijn tot het stellen van sociaal gedrag met soortgenoten, het aangaan van vriendschappen en vrije meningsuiting.

Wat maakt een paard zo succesvol?

Het paard als prooi-, vlucht- en kuddedier beschikt over een aantal prachtige eigenschappen waarvan we gebruik kunnen maken bij het coachen.

Prooidier:

Als grazer is het paard voortdurend onderhevig aan mogelijke aanvallen van roofdieren. Dit maakt dat hij continue alert is voor wat er rondom hem gebeurt. Niet enkel visuele, auditieve en olfactorische signalen worden probleemloos opgepikt, ook energetische wijzigingen gaan niet ongemerkt aan hem voorbij. Zo zal een paard toch in staat zijn het roofdier te spotten ondanks de vele moeite dat het zich getroost heeft om rekening te houden met de drie eerste factoren. Simpelweg omdat het paard een verandering in het energieveld gewaar is geworden.

Vluchtdier:

Wanneer het paard in het wild door een aanvaller belaagd wordt, zal deze er in eerste instantie voor kiezen om te vluchten of in sommige gevallen om te vechten. Tijdens een coaching komt ditzelfde naar voren wanneer een paard een discrepantie opmerkt in wat de coachee denkt, voelt en doet. Hij zal dan op gelijkaardige wijze reageren door zich ofwel van je af te keren of je er attent op te maken. De alom bekende fight or flight reactie dus.

Kuddedier:

Een paard kiest steeds voor de veiligheid van de kudde. Net als elke andere grazer ligt ook hun sterkte in hun aantal. Wanneer een coachpaard zich alleen met de coachee in de piste bevindt, zal hij ditzelfde principe toepassen. Hij zal trachtten de mens voor hem te doorgronden zodat hij er een mini-kudde mee kan vormen. Is het veilig om me met jou te verbinden? Kan ik jou het leiderschap toevertrouwen?

Hoe communiceren paarden?

Paarden communiceren uiteraard niet met kleuren zoals de kameleon maar met lichaamstaal en energie. Ruim 55% van de communicatie verloopt via deze weg. Paarden reageren niet enkel sterk op gevoelens en gedragingen van soortgenoten, ook op die van mensen geven ze een duidelijke respons. Tijdens een coaching wordt van deze signalen dankbaar gebruik gemaakt om een coachee tot dieper bewustzijn te brengen.

Wat is de overeenkomst met een kameleon?

Net als een kameleon zijn kleuren wijzigt om met de buitenwereld te communiceren, past een coachpaard zijn gedrag aan om met een coachee te communiceren. Een kleine coaching-anekdote ter illustratie.

Deze anekdote is gepubliceerd met volledige toestemming en goedkeuring van de betreffende persoon. Teneinde zijn/haar privacy te garanderen heb ik ervoor gekozen om zijn/haar naam te wijzigen.

“Huh… hij is zo anders dan de vorige keer.” Stefaan stond perplex. Als jonge dertiger, die zijn hoogsensitiviteit moeilijk kon aanvaarden, vond hij het enorm lastig zich te uiten of voor zichzelf op te komen. Veelal koos hij dan de weg van de minste weerstand door dergelijke situaties te mijden.

Die dag had hij – als verpersoonlijking van zijn, in zijn ogen, gevoelloze vader – Dino uitgekozen om mee samen te werken. Hij had Dino in voorgaande sessies leren kennen als een zelfzeker paard, recht door zee. Een paard dat zonder al te veel poespas meteen doordrong tot de kern van de zaak. Niet die keer. Met laag gehouden hoofd schuifelde hij achter Stefaan aan de paddock in. Onze beide andere paarden, Misty en Fadista maakten ook deel uit van de opstelling.

Hoe mooi waren de inzichten, die Stefaan kreeg toen we beiden vanop een afstand toekeken hoe de paarden de hun toebedeelde rol ter harte namen. Dino, die omwille van zijn ‘no-nonsense appearance’ vaak uitgekozen wordt om het spreekwoordelijke duwtje in de rug te geven, had zich die dag van een totaal andere kant laten zien. Volledig in de huid van de vaderfiguur gekropen, maande hij zijn hulpvrager aan de situatie van een compleet andere kant te benaderen.

De sessie werd afgesloten met meer begrip voor vaders kant van het verhaal. Enkele dagen later ontving ik een mailtje dat het familiefeest rustig en naar Stefaans normen bevredigend verlopen was.

The horse is a mirror to your soul and sometimes you might not like what you see in the mirror – Buck Brannaman

Niet alleen coachees worden gecoacht door mijn paarden. Ook ik mag op regelmatige basis waardevolle lessen van hen ontvangen. Paarden bezitten een onmetelijke bron van wijsheid en willen deze maar al te graag delen met wie bereid is om te luisteren.

Hoe zit dat met jou?

Ben jij bereid om te luisteren?
Durf jij in de spiegel te kijken die ze ons voorhouden?
Welke lessen heb jij al mogen ontvangen?
Ik hoor het graag.

Mede dankzij het boek en de film, is de “paardenfluisteraar” een bekend fenomeen. Maar hoe goed ik mijn best ook doe om zelf een “paardenfluisteraar” te worden, ik zal er nooit zo goed in worden als mijn pony Sjaak is in “mensenluisteren”. Ik weet dat paarden niet de gesproken taal kennen zoals wij die kennen, maar toch denk ik (en bij Sjaak weet ik het ondertussen zeker) dat dieren veel meer van ons begrijpen dan wij vaak denken. Met Sjaak heb ik daardoor al een aantal bijzondere ervaringen gehad.

Sjaak is altijd al gevoelig en slim geweest en daardoor heb ik in korte tijd veel met haar kunnen bereiken. Tijdens mijn grondwerklessen reageerde ze altijd snel en na een paar keer snapte ze een oefening door en door. Toen Sjaak op stalling stond en ze de enige pony was waar ik dagelijks mee bezig was, was onze band ook heel erg goed. We konden lezen en schrijven met elkaar. Nu ze weer bij mijn andere pony’s staat en ik mijn aandacht moet verdelen tussen drie pony’s merk ik dat het wat lastiger is. Dit komt denk ik vooral doordat ik me niet meer alleen met Sjaak bezig kan houden en de rest van de wereld kan vergeten. Sjaak reageert hier op door wat meer afstand te nemen, waarschijnlijk omdat ik veel te veel ballast meeneem als ik bij haar kom.

Ik moet mezelf daarom regelmatig eraan herinneren dat ik rustiger moet worden als ik met Sjaak aan de slag wil. Niet alleen aan de buitenkant, maar vooral ook aan de binnenkant. Wat hierbij helpt is rustig gaan zitten en woordelijk aan Sjaak uitleggen wat ik van haar wil en waarom. En dat heeft effect op haar. Zo wilde ik eens haar staart knippen terwijl ze los in de stal stond. Met geen mogelijkheid liet ze me bij haar achterhand komen. Ik besloot het maar even te laten voor wat het was en ging op de grond zitten. Sjaak kwam uiteindelijk met haar hoofd bij me staan en zo uitvoerig mogelijk vertelde ik hardop dat ik graag haar staart wilde knippen om te voorkomen dat hij lang en vies werd. Toen ik klaar was met mijn speech draaide Sjaak zich om en kwam keurig met haar staart bij me staan. Enigszins verbouwereerd heb ik toen haar staart geknipt.

Afgelopen weekend had ik ook weer zo’n moment met Sjaak. Ik had het idee dat Sjaak het miste om samen op stap te gaan met de sulky, dus ik beloofde haar bij goed weer een ritje. De volgende dag stond ze al op me te wachten en had ik, in tegenstelling tot de dagen daarvoor, geen enkel probleem om haar een halster om te doen en mee te nemen. Ze leek er zelfs naar uit te kijken om mee te mogen en we hebben een heerlijk ritje gemaakt

Onder andere door deze ervaringen weet ik dat er nog steeds een bijzondere band is tussen Sjaak en mij. Ik ben iedere dag blij dat die band er is en hoop hem in de toekomst alleen nog maar sterker te maken, als ik meer leer over “paardenfluisteren”!

Ron en Kylian delen een spontaan moment van aandacht op het strand.
Fotografe: Katleen Reid

Tenzij we in een vacuum leven of we ons even helemaal terugtrekken, zijn we nooit alleen. Kijk om je heen … er is steeds wel een ander om je heen, zij het een vriend, vriendin, familielid, collega, hond, kat, paard …. En zelfs wanneer je even niet in direct contact bent met een ander, is er je omgeving. En zelfs het moment van terugtrekken kan een moment van verwerken zijn van iets dat net “in relatie met” werd ervaren.

Groei – of verandering – is natuurlijk in ons leven. Iets dat is zoals het is vandaag kan morgen net een beetje anders aanvoelen, ruiken, klinken, …. Iets in onze gekende omgeving maar ook de dingen die zich vanbinnen in ons afspelen zijn onderhevig aan continue kleine en grotere veranderingen.

De mooiste verandering in attitude die ikzelf ooit aannam in het samenleven met mijn diverse familie (paarden, honden en … mijn man), was het actief bewust zijn van deze verandering en trachten elke nieuwe dag vanuit openheid en nieuwsgierigheid te leven en beleven. In mijn persoonlijke relatie met onze beide paarden houdt dat in dat ik hen elke dag met nieuwe ogen en een fris bewustzijn begroet. Ik ben nieuwsgierig naar hoe Brenda Lee zich voelt of waar Kylian’s aandacht is. Ik laat mijn aandacht gaan naar daar waar Brenda Lee zich voor een moment op focust en deel dat moment met haar of merk op dat Kylian nieuwsgierig is naar “iets” en ondersteun zijn ervaring door deze te delen. Deze momenten duren kort en wisselen zich vaak af maar elk moment – hoe kort het ook mag zijn – voelt intens, voelt stromend en voelt vol leven! En bovenal, het voelt innig verbonden met Kylian, Brenda Lee en mijzelf.

Fotografe: Katleen Reid

Fotograaf: La Foresta

Wij paarden zijn jullie spiegels. Kijk in de spiegel die we jullie voorhouden.

Zijn jullie bereid om te leren? Zijn jullie bereid om oude, gekende patronen te doorbreken?

Zo ja, dan gaan we samen op pad en helpen we jullie groeien in Bewust-Zijn.

Zo neen, weet dan dat jullie telkens tegen dezelfde dingen zullen blijven aanlopen, tot vervelens toe…

Dit is de keuze die jullie maken, elke dag opnieuw…

Wij paarden, leven in het ‘hier en nu’.

Komt er iets op ons pad, dan handelen we dit op datzelfde moment af.

Geen maskers, geen uitstelgedrag, direct…

Voor velen van jullie is dit best confronterend en is het ‘O, zo gemakkelijk’ om óns dan maar met de vinger te wijzen… Herkenbaar?

Hoe vaak doen ‘wij’ moeilijk als jullie een moeilijke dag hebben?

Achter jullie ‘masker en stem’ zit zoveel méér lichaamstaal.

Hierop reageren wij!

Zit dit niet op één lijn, geraken wij alleen maar verward en voelen wij ons onveilig.

Wees je dus bewust van je lichaamstaal, alsook je adem.

Houd je je adem in? Adem je hoog?

‘Is er gevaar dan?’ vragen wij ons af.

Waar zit je met je gedachten?

Thuis? Op het werk? Bij je gezin?

Wees zoals ons in het ‘hier en nu’.

Anders lijkt het alsof we niet helemaal op je kunnen rekenen.

Als je met je hoofd ergens anders bent, ben je je niet bewust van onze lichaamstaal en zéker niet van de omgeving!

Dus diep in- en uitademen!

Spanningen en stress uitademen en via je voeten de aarde in laten vloeien.

Voel hoe je uit je hoofd, meer in je lichaam komt en steviger gaat staan.

Zo, nu ben je klaar om met ons een verbinding aan te gaan.

Kijk naar ons, zie ons, hoor ons en voel ons…helemaal!

Dit gebeurt vanzelf als je bewust ‘aanwezig’ bent.

Wij tonen je zoveel!

Al vanop een afstand ’tunen’ we in op je energie en voelen we wat er speelt.

Direct gaan we energetisch aan het werk!

We slaken niet zomaar een zucht, briesen niet zomaar…

Wij zijn dan jullie op energetisch en fysisch vlak in harmonie aan het brengen.

Wij zijn meer met elkaar verbonden dan jullie denken!

Vaak zijn ‘onze kwaaltjes’ zelfs niet van elkaar los te denken!

Wat laat je struikelen in je leven? Wat schuurt er? Wat jeukt er? Wat zet je mank?

Eten we hout? Wat ligt er op je lever?

Eten we aarde? Hoe zit het met je aarde-element? Wat verteer je niet in je leven?

En ga zo maar verder…

Kijk naar ons en zie deze tekens.

Hierdoor voelen wij ons meer ‘gezien’.

Hoor onze geluiden, hierdoor voelen wij ons meer ‘gehoord’.

Voel ons lichaam, wij dragen jullie… ‘Dragen’ jullie ook ons?

Wees je bewust met ál je zintuigen van wat wij jullie tonen.

Dit gaat onze band verstevigen.

Hierdoor gaan wij ons meer gezien, gehoord en ‘gevoeld’ voelen!

Waardoor het ‘gedragen worden’ van twee kanten komt…

Zo worden we één, verbonden vanuit het Hart, 

Bewust – Zijnde in het Hier en Nu, met Al-Wat-Is…

Werd je geraakt of geïnspireerd door deze channeling met het Paardenbewustzijn?

Lees dan zeker ook mijn eerdere channeling: ‘Eer het ‘wezen’ paard, zij zijn zoveel meer dan jullie weten…‘

Wat heeft jouw paard je al getoond? Ik lees het graag in een reactie onder deze blog!
Samen delen, is samen leren.

Fotograaf: Jos Minnaard

Waarschijnlijk weet iedereen wel dat respect één van de belangrijkste dingen is in welke relatie dan ook. Maar wat is respect eigenlijk precies? Een klein rondje Google levert al verschillende betekenissen op, omdat dit (zoals zoveel zaken) door iedereen op zijn of haar eigen manier geïnterpreteerd wordt. De meest voorkomende betekenissen die genoemd worden in plaats van respect zijn eerbied, waardering en ontzag. Persoonlijk vind ik eerbied wel de mooiste betekenis in relatie tot het omgaan met paarden.

Het moet wel van twee kanten komen…

Een succesvolle relatie tussen twee individuen komt natuurlijk van twee kanten. Het is dus ook belangrijk dat in de relatie met een paard, het respect van twee kanten komt. Uiteraard moet het paard respect hebben voor de mens en moet het de persoonlijke ruimte van de mens respecteren.

Maar wat volgens mij vaak vergeten wordt en wat net zo belangrijk is, is dat de mens ook respect moet tonen naar het paard. Denk er bijvoorbeeld eens over na hoe vaak je op een paard afstapt en het begint te aaien zonder eerst kennis te maken met het paard? Hoe zou jij het vinden als er een wildvreemde op je af stapt en je direct begint te knuffelen, zonder nog maar een woord gewisseld te hebben?

De rol die karakter speelt

In mijn kudde is Sjaak degene die het meeste respect toont naar mensen toe. In tegenstelling tot Kees zal ze nooit tegen je aan of over je heen lopen. Ze zal ook nooit zonder uitdrukkelijke toestemming dicht bij je komen, ze wacht altijd netjes een uitnodiging af. Maar andersom wil ze ook graag dat jij hetzelfde respect naar haar toont. Ik zal nooit mijn eerste les grondwerk met haar vergeten. De instructrice wilde iets uitleggen en raakte daarbij Sjaak haar hals aan, zonder eerst toestemming te vragen. Tot mijn verbazing gooide Sjaak gelijk haar oren in haar nek en beet naar de instructrice. Bij mij had ze dat soort gedrag nog nooit laten zien, waarschijnlijk omdat ik haar altijd voorzichtig benaderde, met in mijn achterhoofd haar mensenschuwheid. De instructrice was zo bezig met haar uitleg naar mij toe, dat ze vergat eerst een “gesprekje” te hebben met mijn pony voordat ze haar aanraakte. Ze gaf Sjaak dan ook geen correctie, maar bood haar excuses aan.

Zoals ik al eerder noemde, is Kees wat dat betreft het tegenovergestelde van Sjaak. Die loopt altijd recht op je af en je ruimte binnen. Daar staat tegenover dat Kees ook een zeer kleine eigen ruimte heeft en het niet erg vindt als je dicht bij haar staat en haar aanraakt. Een kleine kanttekening hier is dat Kees haar eigen ruimte groter lijkt te zijn bij mannen dan bij vrouwen.

Respect is dus iets waar iedereen iets anders onder verstaat, zelfs mijn pony’s. Wat dat betreft betekent respect voor mij dat je rekening houdt met de behoeftes en gevoelens van een ander en daarop inspeelt om zo de relatie en samenwerking te verbeteren.

Vertrouwen

Ook vertrouwen speelt een belangrijke rol in de relatie met je paard. Lees hierover mijn eerder gepubliceerde blog: “De basis van een (p)aardige relatie: vertrouwen”.

Fotograaf: Helena Sidiropoulos

Er zijn vele manieren om in te voelen op het welzijn van je paard. De staat van zijn bestaat uit vele lagen, die zich ook momentaan uitdrukken op verschillende ‘niveaus’. Om toegang te krijgen tot die informatie heb je in de eerste plaats een verbinding nodig met je paard en die verbinding kan enkel en alleen ontstaan wanneer je je hart en geest open stelt. Door op een ontspannen wijze te kijken, met een open geest en hart, zal je helder kunnen zien.