Roger Rutten

Ik coach veel met mijn paard, en dus moet er ook afwisseling zijn.
Daarnaast is training geven aan je paard leuk en ook gezond om te doen.

Bestaat er eigenlijk een goede paardeninstructie methode voor ruiter en paard?
En welke paarden instructie methode gebruik jij niet?
Of juist heel bewust wel?
En voor wie is het nu belangrijk: voor jou of je paard?
Wat heeft jouw paard eigenlijk nodig?

Wat een spannende deelname had moeten worden aan de Trek-naar-Trek in Wallonië, werd een ontspannende 4-daagse trip naar Zeeland (Nederland).

De hele reis werd geregeld op nog geen 2 dagen. Onze paardjes (van een zeer goede vriendin van me en dat van mezelf) konden overnachten op een weilandje vol met oud gras in Zonnemaire. Onze B&B lag op nog geen 30 minuten wandelafstand van de weide, wat altijd handig was als we een avondwandeling wilden maken.

Ik wou dat ik kon zeggen dat we vol goede moed vertrokken, maar het regende op die dag zo erg, dat ik me vragen stelde bij de rest van de dagen. Want met die regen paardrijden of wandelingen maken, vind ik persoonlijk niet erg aangenaam. Gelukkig klaarde het tegen de avond wat op en kwamen er zelfs al voorzichtig zonnestralen piepen die een voorbode waren voor de volgende 3 dagen.

Na een heerlijke nachtrust in B&B  ‘Villetta’ en een geweldig lekker ontbijt, reden we naar onze paarden. We straalden, want het zonnetje was er en we hadden er beide zin in. Het was heerlijk om te zien hoe onze paarden ook een mooie vriendschap ontwikkeld hadden toen we daar die eerste ochtend toekwamen. Ze stonden samen te eten, er werden geen zure blikken uitgewisseld, ze genoten van elkaars gezelschap.

We zaten helemaal niet ver van de zeedijk en op ongeveer een kilometer afstand wandelen, konden we op die mooie dijk die Zeeland omsluit. Onze ogen fonkelden, we staarden voor ons uit. Een prachtige, helderblauwe zee met idyllische zeilbootjes erop. We waanden ons in het paradijs.

Die eerste dag hadden we afgesproken om een klein ritje te maken. We zouden even de plaats opzoeken waar we met onze paarden in het water konden en dan weer teruggaan. Voor hen was het immers ook ‘vakantie’.

De volgende dagen verliepen min of meer hetzelfde. Ze eindigden altijd op die ene plek waar we het water in konden. Onze paarden hadden hier gras, konden genieten van vrijheid, wij konden lekker praten en genieten van het zonnetje en de rust.

Fotografe: Inge Steurbaut

Op die momenten geeft je paard je heel veel vertrouwen. Het was weliswaar een soort van schiereilandje, maar zowel Dock als Dröttning, hebben zeer vaak los gegraasd. Geen vervelende touwen die de ruimte beperkten, gewoon vrijheid en vertrouwen.

We zijn verschillende keren met de paarden in de zee gegaan. Op dit stuk waren er geen golven, wat aangenaam was. De watertemperatuur was ideaal. Het moment dat je het water ingaat met je paard en steeds dieper en dieper het water ingaat, kan ik niet anders beschrijven dan magisch. Je voelt dat je leeft, je hartslag gaat omhoog, je weet niet wat er gaat komen, je vertrouwt volledig op je paard en je paard op jou.

Mijn vriendin is eerder het wat ‘bangere’ type als het op zulke dingen aankomt, maar ook zij kon niet aan de verleiding weerstaan. Ze heeft nog niet gezwommen, maar ze heeft een deel van haar angst overwonnen en haar vertrouwen in haar paardje geplaatst en daardoor konden zij een eindje het water ingaan. Wat nieuw was voor haar, was om dit alles te doen zonder zadel. Het echte contact voelen met haar paard, huid op huid, elke spier die beweegt, voelen. Je zag haar genieten. Deze ‘overwinning’ heeft haar heel erg geholpen om haar paard los te laten. Om de ontspanning te voelen en zich steeds meer en meer af te zetten tegen de controle. Het voelde heel erg juist aan om hiervan getuige te zijn.

Het drukke gedeelte (Renesse) hebben we vermeden, maar op de (gras)dijk rondom Zeeland is het zeer rustig. Het zijn ideale ruiterpaden met het meest overdonderende uitzicht dat ik tot hiertoe gezien heb.

Een aanrader voor iedereen die échte rust en ontspanning zoekt.

Welk vind jij een mooi plekje om met je paard op vakantie te gaan?

Foto: Shutterstock

Wat is SUP?

SUP is de afkorting van Stand Up Paddlling. Kort samengevat is Suppen surfen met een paddle in je hand.

Hoe kan SUP je helpen om een betere ruiter of amazone te worden?

Vorig jaar tijdens onze vakantie had ik ze al voorbij zien surfen, staande op hun surfplank, op het grote prachtige Bodenmeer. Zeer relaxed, alsof het piece of cake was. Gebalanceerd en zonder enige moeite, aanschouwde ik deze nieuwe rage. Ik wou dit ook doen, zalig moet dat zijn op dit meer, gedragen door het water met de zon op je snoet en de wind in je haren.

Een voorspelling van 34° was de ideale moment om een surfplank te huren en te gaan ‘suppen’.  Gelukkig was ik in de kleine haven nog rustig blijven zitten op mijn plank om de haven uit te peddelen. Maar toen kon ik mijn ongeduld niet meer bedwingen en wou ik gaan staan. Nog geen 2 seconden later viel ik van mijn plank en zakte naar mijn gevoel diep het water in. Even paniek van dit vreemde gevoel in het water met planten rond mijn benen gewikkeld … en de ontnuchtering.

Het leek zo eenvoudig, zo simpel, zo moeiteloos, maar in werkelijkheid was het dit niet.
Herkenbaar als beginnende ruiter? Of als doorwinterde ruiter als je iets nieuws leert?
Ik klom terug op mijn plank.  Haalde diep adem en besefte dat dit puur om balans draait. Geweldig, want dit is net hetzelfde als bij paardrijden.  Je balans is je alles om een goede ruiter te kunnen zijn en dit in combinatie met je ruitergevoel. Ik had iets nieuws om te ontdekken.

Terwijl ik op mijn knieën zat onderzocht ik mijn ademhaling en ademde nog dieper naar mijn buik, mijn onderrug en mijn flanken. Ik checkte of ik in mijn center zat. In je center bevindt zich je coördinatie wat zo belangrijk is voor je balans.  Mijn gefocuste ogen op mijn plank en het water vlak onder mijn plank veranderde ik in zachte ogen, richtend op de horizon.  Mijn lichaam verzachtte en ik had een mooie uitkijk op het meer, die ik anders zou missen door mij zo te focussen op mijn surfplank. Herken je die gefocuste blik tijdens het paardrijden op de oren van je paard? In Centered Riding noemen we dit harde ogen.

Hoewel mijn lichaam verzachtte was de spanning nog steeds voelbaar. Die spanningen moest ik eerst zien los te laten, anders zou ik weer in het water belanden. Hier kwam mijn Body Awareness goed van pas. Ik ben sinds maanden zeer bewust bezig met spanningen in mijn lichaam te ontdekken via Body Awareness en deze los te laten. In het heetst van de strijd op mijn plank wou ik wel eens weten of het nu ook zou werken.  Ik vertrouwde er op dat mijn lichaam wist hoe deze spanning los te laten. Door de op en neergaande beweging van mijn navel te volgen en mij bewust te worden van de spanningen in mijn lichaam, kon ik mijn spanningen loslaten.

Vervolgens ging ik weer staan.  Heel voorzichtig, mijn tenen opgekruld.  Zo herkenbaar als ik in het zadel zit. Als ik mij focus op iets nieuw of er is iets spannends krullen mijn tenen zich op in mijn rijlaarzen. ‘Relax, adem, center, zachte ogen, spanning loslaten’ dacht ik en toen ging ik sneller dan dat mijn lichaam er klaar voor was staan.  Plets het water in! Weer een heerlijke verfrissing en de les om geduldig te zijn.

Ongeduld, zo herkenbaar als we nieuwe dingen leren. We zijn nog maar aan het draven met ons paard en dromen stiekem van galop. En vaak galopperen we ook al alvorens ons lichaam er daadwerkelijk klaar voor is. En als het dan niet lukt, aan wie ligt het dan meestal? En als we vallen, wie is dan de schuldige? Op een plank kan je de schuld steken op het water, je surfplank of de boot die net langs kwam en de golven creëerde waardoor je je balans verloor,  maar meestal doen we dat dan niet.
Omdat we als enig levend wezen in contact zijn met onze plank, kijken we al sneller naar onszelf.

Waarom is er een verschil als we een combinatie vormen met een ander levend wezen, zoals een paard?

Het is toch zo gemakkelijk om het op het paard af te schuiven als iets niet gaat zoals je wenst. Als je dit bij jezelf merkt, raad ik je aan om te gaan suppen.  Alleen jij, het water, een surfplank en een peddel. De ultieme confrontatie met je zelf en een super test voor je balans.

Ik hijsde mezelf uit het water op mijn plank. Checkte mijn adem, center, zachte ogen, spanning loslaten, en wachtte op het juiste moment.  Ik stond, nog wat wankel en bij de minste rimpel die een voorbijvarende boot in het water creërde, leek ik mijn balans te verliezen. Herbalanceren herinnerde ik mezelf, vanuit mijn center en dan de overgave aan het water. Niet willen controleren, maar laten meevoeren met elke golf, genieten .  Een boot kwam langs en even dacht ik ‘o jee’ en ik veranderde dit in ‘ok, een uitdaging, laat maar komen’, en trots suppte ik zeer gebalanceerd de haven weer in.

Een goede ruiter worden of zijn, hangt niet zozeer af van je paard, maar eerder van jezelf.

Een samenvatting van de tips om je balans te verbeteren tijdens het suppen en paardrijden:

• adem bewust naar je buik, je onderrug en je flanken;
• kijk met zachte ogen in de wereld;
• laat spanningen in je lichaam los;
• richt je aandacht op je center;
• herbalanceer;
• verander je mindset van ‘o jee’ naar ‘ok, een uitdaging, laat maar komen’;
• Laat je meevoeren met elke beweging van het water/je paard;
• wees geduldig;
• geniet!

Heb jij deze zomer al eens gesupt?  Of ga je dit kortelings doen?
Laat me weten in een reactie hieronder welke gelijkenissen je ontdekte in je paardrijden, ik ben benieuwd.

Fotograaf: Sarina Vanhoorn

Ik heb mij laten inspireren door de Amerikaanse psycholoog Clare Graves (1970). Hij onderscheidt acht intuïtief herkenbare waardenstelsels die het denken en doen van mensen bepalen. Ik houd het voor deze toepassing op horsemanship bij zeven waardenstelsels. De drijfveren en de daarmee samenhangende waarden en gedrag worden elk met een eigen kleur aangegeven, een abstract symbool, die een beetje magie aan het model toevoegen. Paars, blauw, groen en turkoois zijn groepsgericht; rood, oranje en geel zijn individugericht. De affiniteit voor deze waardensystemen verschilt van mens tot mens. In de loop van je leven kun je meer inzicht verwerven, andere drijfveren ontdekken, en zo authentieke wijsheid en een sterk vertrouwen opbouwen. Bewustwording vernietigt als het ware de oude en laat de nieuwe (paarden)mens ontstaan.

1. Paars is de drijfveer die veiligheid en zekerheid zoekt;
2. Rood is de drijfveer die staat voor durf, snelheid en kracht;
3. Blauw is de drijfveer die zekerheid en duidelijkheid wil creëren;
4. Oranje is de drijfveer die vooruitgang, resultaten en prestaties wil laten zien;
5. Groen is de drijfveer die harmonie en sociale verbanden voorop stelt;
6. Geel is de drijfveer die wil analyseren, begrijpen en doorgronden;
7. Turkoois is de drijfveer die staat voor vrijheid, het spirituele zijn (allesoverstijgend).

De 7 waardensystemen, toegepast op horsemanship

Allereerst, de hieronder beschreven (paarden)mens is niet identiek met de levende (paarden)mens. Het is een “archetype”, een beeld. En voor de duidelijkheid, er is geen sprake van een goed of een fout waardensysteem. Alle waardensystemen zijn even belangrijk en evenwaardig.

1. Paars (“ik overleef”, “ik verzeker wat is”)

Paardenmensen met een sterk paarse voorkeur hechten veel waarde aan controle, routines, resultaten. Met gevoelige paarden kunnen ze niet overweg. Hun paarden moeten zich goed gedragen. Ze verwachten gehoorzaamheid, respect en goede prestaties bij wedstrijden (dressuur, Western, reining, alle disciplines). Ze zijn heel competitief en stellen hoge verwachtingen aan zichzelf en hun paarden. Ze willen winnen! Ze kunnen door de buitenwereld als ongevoelig ervaren worden.

Kernkwaliteiten: basisveiligheid, respect vragen en krijgen, directief, resultaatgericht

Valkuilen: dominantiemodel, geen vertrouwen, veel hulpmiddelen nodig, paard “intomen”, dogmatisch, rigide, angstig

Groeimogelijkheden: bitloos rijden, zonder zadel rijden, zich door het paard laten leiden, paarden(f)luisteren

2. Rood (“ik beheers wat is”)

Paardenmensen met een sterk rode voorkeur zijn extreem extravert. Zij denken en handelen snel en impulsief. Zij hechten veel belang aan respect en zijn natuurlijke leiders. Rood ziet paarden als uitdagingen. Zij houden van snelle, competitieve paarden met veel uithouding, die hen een adrenalinekick bezorgen. “Weinig regels, veel energie en veel plezier!” Zij hebben een natuurlijk talent om paard te rijden in al de disciplines: jumping, cutting, racen, endurance,… Zij geven zich helemaal en hebben een sterke emotionele connectie met hun paard.

Kernkwaliteiten: kracht, leiderschap, natuurlijke band met paarden, geen angst

Valkuilen: dominantiemodel, onvoorspelbaar, egocentrisch, ongeduldig, agressief, weinig (zelf)discipline

Groeimogelijkheden: stapwandelingen, verzorgen, groomen, “niets doen”

3. Blauw (“ik bedenk wat is”)

De blauwe paardenmens is eerder introvert en analytisch georiënteerd (wetenschappelijk, rationeel, geen emoties) en houdt van duidelijkheid. Hij heeft een hoge theoretische intelligentie, leeft vaak “in zijn hoofd”. Hij is een perfectionist. Hij heeft soms moeite met connectie met paarden te maken. Hij houdt van zelfverzekerde paarden en van zogenaamde “perfecte” paarden (bv. Secretariat). Hij is niet goed met onvoorspelbare, ongemanierde en getraumatiseerde paarden. Hij dweept vaak met één methode (klassieke dressuur, natural horsemanship, rechtrichten, clickertraining, bitloos rijden, natuurlijk hoeftrimmen, boomloos zadel,…).

Kernkwaliteiten: discipline, goede gezondheid van het paard, instructeur/trainer

Valkuilen: streng (goed of slecht, zwart-witdenken), niet geneigd tot verandering, rationalisaties, onbegrip

Groeimogelijkheden: ontspannen samenzijn met paarden, lichaamstaal gebruiken, werken met energie

4. Oranje (“ik ben succesvol”)

Paardenmensen met een hoge oranje score gaan voor het resultaat, de trofee en het persoonlijke succes. Oranje ziet kansen en is bereid om risico’s te nemen. Oranje zal doen wat nodig is om het gewenste resultaat te behalen. “Het doel heiligt de middelen.” Oranje is competitief en dat maakt dat hij enkel op de korte termijn focust. Moeite met frustratie, woede, onmacht. Oranje wil erkenning voor wat ze bereiken en wil gezien worden. Ook het paard mag gezien worden: het is erg duur, heeft een fraai exterieur, een luxe uitrusting.

Kernkwaliteiten: zelfvertrouwen, succesvol, doelgericht en efficiënt

Valkuilen: dominantiemodel, overvraagt zijn paard, succes ten koste van het paard, statusgericht, egocentrisch

Groeimogelijkheden: oog voor paardenwelzijn, optimale gezondheid, paard verzorgen, laten ontspannen

5. Groen (“ik aanvaard wat is”, verbinding)

Deze paardenmens weet hoe met paarden om te gaan. Hij is sociaal intelligent. Liefde, zorg en een hoge empathie zijn typerend. Groen staat voor een sterke emotionele connectie. Hij werkt hard om dit te bereiken: grondwerk, grooming, kudde-observaties, ontspannen samenzijn met paarden. Zijn motto is: “Luister naar je paard.” Horsemanship moet aansluiten bij de natuur, de noden en behoeften van paarden. Groen houdt van rustige paarden en van recreatief rijden en heeft moeite met gereserveerde (niet-emotionele) paarden en met dominante, agressieve, competitieve paarden.

Kernkwaliteiten: warm, inlevend, goedheid, harmonie, ontspanning, paardentaal, relatiegericht

Valkuilen: zwak leiderschap, conflictvermijdend, weinig risico, geen resultaten, paard als “huisdier”

Groeimogelijkheden: het paard echt “paard” laten zijn, het paard laten “schitteren”, communicatie, partnerschap, coaching met paarden

6. Geel (“ik wil”, zelfbewustzijn, zelfverwerkelijking)

Geel is de kleur van individuele vrijheid en onafhankelijkheid. Paardenmensen met een hoge gele score zoeken autoriteit in zichzelf. Ze gaan hun eigen gang en kunnen eigenwijs overkomen. Ze houden ervan om zaken te overdenken en te doorgronden. Geel is open en tolerant naar andere visies van horsemanship zonder zich ermee te vereenzelvigen. Bij problemen zoekt hij naar de kern, de waarheid, de beste oplossing voor het paard voor de lange termijn. De gele mens is dan ook kritisch en wil op basis van argumenten overtuigd worden. De gele denkkracht kan door de buitenwereld als lastig en ingewikkeld ervaren worden.

Kernkwaliteiten: authentiek, intuïtief, begrijpend, creatief leiderschap, gaat naar de essentie

Valkuilen: gereserveerd, eigenwijs, kritisch

Groeimogelijkheden: instructeur/trainer, coaching met paarden

7. Turkoois ”(“ik ben”)

Turkoois ziet dat alles op aarde samenhangt en weet zich onderdeel van het grote geheel. Dit inzicht wordt verkregen door het integreren van intuïtief voelen en weten. Turkoois wil begrijpen en dienen. Paarden worden kalm in aanwezigheid van turkoois. Het symbool van turkoois is de centaur. “Mens en paard zijn één.” Turkoois heeft vaak genezende kracht (emotionele energie, onmiddellijk begrijpen) en kan op elke plaats met elk paard connectie maken. Turkoois is vrij zeldzaam en wordt maar bij weinig paardenmensen gezien. Vals, egocentrisch, onecht turkoois komt men vaker tegen. De buitenwereld ervaart turkoois vaak als wereldvreemd, zweverig en weinig concreet.

Kernkwaliteiten: holistisch, intuïtief, eenvoudig, inspirerend, onbaatzuchtig, genezende kracht

Valkuilen: weinig concreet, geen realiteitszin, vaag, wereldvreemd

Groeimogelijkheden: mentor, inspirator, spirituele meester

En nu is het tijd voor de analyse!

Aan de hand van het model kun je je eigen horsemanshipstijl bepalen. Je kunt een sterkte/zwakte analyse maken en een plan om je te verbeteren. In welke stijl herken je jezelf het meest? En in welke stijl het minst? Hoe helpt je stijl je? En hoe beperkt je stijl je? Welke kleur heb je nodig om in balans te komen? Wat kun je eruit leren over wie je werkelijk bent? Als je beter begrijpt waarom je dingen doet zoals je doet, heb je een belangrijke sleutel in handen om je horsemanship naar een hoger level te brengen. Wat zijn je groei- en ontwikkelingsmogelijkheden?

“Mensen eren hetgeen binnen het bereik van hun kennis ligt, maar beseffen niet hoe afhankelijk ze zijn van wat er buiten ligt.” Zhuang Zi

Onzichtbare drijfveren vormen de basis van je waarden en normen en komen in je gedrag tot uiting. Analyse van deze drijfveren maakt duidelijk hoe je de wereld ziet, hoe je paarden ziet, wat je van paarden verwacht, wat je sterktes en zwaktes zijn, hoe je het beste kunt groeien. Het model biedt de mogelijkheid om te bepalen met welke paarden je wel en niet graag samenwerkt, het soort leiderschap dat je ontwikkelt, of je met je paard een connectie hebt, enz.

7 Manieren van zijn, 7 stijlen van horsemanship. M.a.w. de werkelijkheid van je eigen leven en van je horsemanship kan je veel leren over wie je werkelijk bent. Maar als je eenmaal tot je kern (=je unieke zelf, geel) doorgedrongen bent, kun je worden wie je wil. Je weet dat je verantwoordelijk bent voor je gevoelens, je waarnemingen, en wat er “achter” ligt: je ideeën, je opvattingen, je waarden. Je weet dat je persoonlijkheid vele trekken vertoont. En die kun je allemaal optrekken rond je kern, op de manier en in de stijl die jij verkiest. Je kunt van je leven en van je horsemanship maken wat jij wil!

Herken jij je in een bepaalde stijl?
Deel dit via een reactie onder mijn blog. Ik verneem het graag.

Fotograaf: Ven Sofie

Eerst en vooral moet je een hartslagmeter aanschaffen, welke je hiervoor neemt is geheel aan jezelf. Neus wat rond op internet, lees erover en lees de ervaringen van anderen. Kijk wat je zelf nodig hebt en welke functies je belangrijk vindt dat je uurwerk moet hebben. Hoe meer functies je uurwerk kan, hoe duurder het wordt.

Na je aanschaf moet je de hartslag van je paard leren kennen. Dit doe je (natuurlijk als je paard gezond en wel is) door te kijken welke hartslag hij heeft in rust, stap, draf en galop. Let hierbij ook op welke ondergrond je loopt. Een paard dat draaft op een harde, gelijke ondergrond zal een lagere hartslag hebben dan een paard dat draaft in los zand ( -> los zand = harder werken, dus hogere hartslag ). De hartslag die hij in een binnenpiste heeft zal ook weer anders zijn dan in een buitenpiste of op wandeling. Kijk ook naar het weer, is het warm, koud, regen of geen regen? Eigenlijk zijn al deze kleine details belangrijk om je paard zijn hartslag te leren kennen. Sommige modellen van hartslagmeters houden echt alle gegevens bij, hoogte, snelheid,… Van enkele modellen van Polar kun je alles op je pc zetten door middel van een usb kabel, als je dit niet kan kun je best de hartslagen opschrijven. Eenmaal je de hartslag kent, kun je een schema opbouwen.

Een schema opbouwen kun je eigenlijk vergelijken met een schema voor mensen die willen beginnen met start to run. Als je paard is opgewarmd ( -> warm gestapt ) kan je beginnen met bv. 10 min draf, 2 min stap, 10 min draf, 2 min stap. Paarden recupereren sneller dan mensen, nadat je gestopt bent met draven zou de hartslag binnen de 2 a 3 min onder de 100 slagen per minuut moeten zitten. Als dat niet het geval is, wil dit zeggen dat je paard vermoeid aan het raken is en wordt het risico op blessures groter. Je kan dus tijdens je rit je paard af en toe even op stap zetten en kijken hoe snel zijn hartslag zakt, hieruit kun je dan ook afleiden of je nog kan doorgaan, of beter richting huis keert.

Na 4 a 6 weken kun je testen of je paard zijn conditie is verbeterd. Dit doe je door te kijken of zijn hartslag gedaald is voor dezelfde inspanning dan toen je bent begonnen. Let wel dat als het 4 weken geleden 10 graden was en nu 20 graden zal de hartslag hoger zijn door het warme weer. *Normaal gezien is 80% van de conditie van je paard makkelijk zelf op te bouwen, die andere 20% gebeurt best onder begeleiding van een gespecialiseerde dierenarts ( best iemand die je sport kent, in mijn geval is dat endurance ) hij zal dan een inspanningstest afnemen. Met zo een test kun je zien wanneer je paard gaat verzuren en waar zijn **omslagpunt ligt, zo kun je heel gericht gaan trainen. Maar weet dat als je echt de volle 100% wilt van je paard, dit enorm veel inspanning en tijd van jezelf zal vragen. Na zo een inspanningstest zal de dierenarts dan een schema opstellen en zul je ook sneller resultaat krijgen.

Een hartslagmeter kan je niet alleen helpen bij het opbouwen van de conditie van je paard. Hij kan je zoveel meer vertellen of je paard bv. pijn heeft of niet. Als je paard pijn heeft, zal zijn hartslag automatisch hoger zijn dan je gewoon bent. Als je weet dat je paard in draf 110 slagen per minuut heeft en morgen plots 130 slagen per minuut laat zien, weet je dat er ergens iets niet juist zit. Dan kun je best je training stoppen of het rustiger aan gaan doen. Ook kan je hartslagmeter het verschil laten zien als je paard echt angstig is of een gespeelde angst laat zien. Een angstig paard heeft een enorm (!!) hoge hartslag. Paarden die hun angst spelen… Wel ja, hun hartslag zal nauwelijks omhoog gaan.

Mensen die met een hartslagmeter rijden worden ook bewuster van wat ze juist vragen van hun paarden. Veel mensen denken soms dat ze veel van hun paard vragen, maar dit is niet altijd waar. Dit komt eigenlijk omdat de hartslag van de ruiter zelf hoog is gegaan. Er is ooit een test geweest dat dressuur ruiters en hun paarden een hartslagmeter om kregen en daaruit is gebleken dat als de ruiters een oefening aan hun paarden vroegen waarbij de ruiter zelf een grote inspanning moest leveren dat de hartslag van de ruiter omhoog ging, maar de hartslag van het paard niet of nauwelijks. Terwijl een oefening waarbij de ruiter weinig inspanning moest leveren de hartslag van het paard duidelijk omhoog ging. Hiermee weet je dus dat het wel eens goed kan zijn dat als het voor jou een moeilijke oefening was, je paard daar misschien wel anders over dacht.

Er is nu een hele opkomst van allerlei verschillende soorten apps voor op de smartphone voor de mensen. Voor de gezondheid, beweging, voeding en nog een hele hoop meer. Maar dieren kunnen niet zeggen wat ze voelen, of iets in hun training zwaar is of niet. Het is daarom dat wij als ruiter/eigenaar naar de kleine dingen moeten kijken. Eet/drinkt mijn paard goed? Hoe is zijn uitstraling? Is zijn hartslag verhoogd of niet? Als je heel goed kijkt, spreken alle dieren hun eigen taaltje, het is aan ons om te luisteren…

Ik heb voor deze blog wat hulp ingeroepen van een vriendin die ook mijn dierenarts is. Ven Sofie rijd zelf ook endurance, haar specialiteit bij paarden is het hart. We hebben hier bewust geen exacte trainingsschema’s gezet omdat elk paard anders is en elk paard een andere training nodig heeft. Op Sofie haar website vind je ook een filmpje over het trainen met een hartslagmeter.

* Hiermee wil ik zeggen dat 80% van de conditie van je paard een zeer goede basis conditie is. Als je hem echt in topconditie, dus die overige 20%, wil krijgen raadpleeg je best een gespecialiseerde dierenarts.

** Omslagpunt : Dat is het moment dat je paard gaat verzuren. Als je dat punt ( de hartslag ) kent, kan je zeer gericht trainen. Op wedstrijd is het dan ook de bedoeling dat je niet aan die hartslag rijdt, je moet altijd in je groene zone blijven. Thuis, bij trainingen is het wel de bedoeling dat je tot aan/over dat punt gaat, maar niet elke training en ook geen 5 minuten lang. Je moet je paard af en toe een prikkel geven zodat als hij de volgende keer aan dat punt komt, zijn lichaam daar tegen kan en zichzelf kan verweren tegen deze verzuring. En zo kan je steeds verder gaan tot wanneer je je paard in (top)conditie hebt.

Train jij al met een hartslagmeter?
ja? Deel gerust je ervaringen onder mijn blog.
Nee? Probeer het eens, je zult versteld staan!

Check zeker mijn vorige blog over bitloos op endurance wedstrijd.

Fotograaf: Ven Sofie

 

Misschien had je het nog niet door , of misschien wel, maar in deze reis heb ik geen paarden meegenomen . Zoals ik in het begin vertel in mijn eerste blog , is persoonlijke ontwikkeling één van de belangrijkste onderdelen die nodig zijn om diep ziels-contact te maken met een paard. Daarom had ik ervoor gekozen om coachings te doen met Klaus, over deze persoonlijke ontwikkeling , uiteraard wel met betrekking tot de paarden.

Een eerste coaching

Het is zeker niet iets wat ik graag of vaak doe, iemand op een “voetstuk” plaatsen en dat doe ik nu dus ook niet. Maar ik moet wel toegeven dat ik heel veel bewondering heb voor Klaus Hempfling. Hij is echt een buitengewoon man met vele gaves ( ook heel muzikaal en kunstzinnig)

En juist dit gegeven maakte dat ik zo enorm zenuwachtig was. Je wilt natuurlijk op je best overkomen tegenover iemand die je bewonderd om wat die doet of wie die is. Dit is “natuurlijk , sociaal aanvaard” gedrag. Maar.. Als we dit doen, dreigen we dan niet van ons authentieke zelf weg te gaan ? Dat was bij mij toch het geval ,hoe authentiek ik bij mijn vrienden of paarden kan zijn, hoe “ niet-authentiek” ik kan zijn bij iemand die me eigenlijk wel intimideert .. En tegelijkertijd heb ik het juiste woord gevonden ! Yay! Ik was redelijk geïntimideerd in het begin door Klaus, hij is best een sterk aanwezige persoonlijkheid , wat heel mooi is , maar ik als klein gevoelig visje( jep, mijn sterrenbeeld is VIS) voelde mijn persoonlijkheid meer en meer wegzakken.
En toch stoer en nuchter willen overkomen…

Je voelt het waarschijnlijk al , ik was een vat vol emoties en geen één van die emoties was ik van plan te tonen.. Stom eigelijk ,want uiteindelijk was ik daar voor en coaching in mijn persoonlijke ontwikkeling. Later (nu dus!) besef ik ook wel dat in dat stukje net een hele grote ontwikkeling zat.

Hoezo, vrouwen mogen niet paardrijden?

Al snel kwam er een aangenaam gesprek op gang ( desondanks alle emoties die ik toen voelde) , Klaus begon te vertellen over zijn visie van mens en paard en vrouwen met paarden , waarover in de volksmond hier nogal wat verwarring en tegenstrijdigheden zijn ontstaan. Laat ik alvast 1 ding uitklaren: Klaus heeft nooit gezegd dat vrouwen niet mogen omgaan met paarden of paardrijden. Dit is heel kort door de bocht en kortzichtig omschreven.

Het is belangrijk dat mensen weten die deze dingen doorvertellen dat er in eerste instantie een hele belangrijke theorie aan vooraf gaat. Het zijn geen dingen die zomaar zijn gezegd geweest alsof ze uit het niets komen.

Ik wil hier graag duidelijkheid in brengen maar hoe goed ik het denk te weten, zullen er nog altijd stukken zijn die ik niet begrijp of die Klaus toch anders bedoeld dan dat ik ze interpreteer.

Om toch een klein tipje van de sluier op te lichten en hopelijk wat helderheid te bieden :

het heeft te maken met de oude, authentieke volkeren of beter gezegd: Stammen met hun gebruiken en rituelen. Het is algemeen geweten dat mannen vroeger in bepaalde stammen initiaties of rituelen moesten uitvoeren om vanuit het “jongen-zijn” naar het “man-zijn” te groeien. Doorheen de tijd zijn deze rituelen er meer en meer uitgegroeid. Paarden of wat in onze ogen “probleem” paarden zijn, bieden jongens/mannen weer deze mogelijkheid want die initiaties waren er niet voor niets… die oude volkeren kunnen wel eens wijzer zijn dan dat wij denken.

Vrouwen zijn hier al in“thuis” , op deze aarde, vrouwen hebben van nature bepaalde aspecten die mannen van nature niet hebben maar die wel nodig zijn om vredig te kunnen samenleven. Op hun beurt hebben mannen dan ook weer veel prachtige kwaliteiten die vrouwen niet hebben. Dat maakt natuurlijk ook wel dat we man en vrouw zijn.

Een authentieke vrouw ziet er ook heel anders uit dan een authentieke man. Wanneer een vrouw zich bezig houdt met “mannen dingen”, wat in deze maatschappij heel erg “in” is, dreigt ze verder verwijderd te geraken van haar authentieke zelf. Als dit gebeurd, wordt het ego misschien wel gelukkig , maar de ziel ? Diegene waar het echt om gaat, wordt die gelukkig?

Zou dit misschien wel eens één van de vele boodschappen kunnen zijn die paarden ons te vertellen hebben ? Willen we goed in verbinding staan met onszelf, goed luisteren naar ons gevoel, goed kunnen omgaan met onze paarden, dan is authenticiteit misschien wel dé belangrijkste toonzetting in onszelf.

Vrouwen zijn heel erg “ zijn” in energie, mannen zijn meer “ doen”. Als vrouwen probleempaarden willen aanpakken en oplossen, dreigen ze , net zoals het in de huidige maatschappij gebeurd, verwijderd te geraken van hun authentieke, vrouwelijke zelf, omdat ze meer – te veel dan nodig is voor een vrouw- in “actie en doen” gaan zitten.

Wil dit zeggen dat vrouwen niet mogen paardrijden? Natuurlijk niet, vrouwen kunnen zeker wel paardrijden of met paarden omgaan. Maar het is belangrijk dat het fijn is en blijft, dat er geen “problemen” moeten worden opgelost. Het is hierbij natuurlijk ook belangrijk dat het juiste paard wordt gekozen.

En verder….

Verder hebben we het ook nog gehad over het concept “emoties”. We willen allemaal zo emotioneel neutraal mogelijk zijn met onze paarden omdat ze meer dan eens een storing op het contact lijntje met je paard kunnen teweegbrengen.. Maar het leek erop hoe meer ik emotioneel neutraal wou zijn,hoe meer de emoties in mij opkwamen… En dan vooral irritatie of boosheid vond ik een vreselijk moeilijke emotie om mee om te gaan !

Als klein meisje wordt vaak gezegd “ meisjes worden niet boos” of “ niet boos zijn, dat is slecht “.. Het wordt beschouwd als een soort schaduwkant die er niet mag zijn. Boosheid is niet sociaal aanvaard en toch kent onze maatschappij meer dan ooit veel irritatie en boosheid. Zie je de contradictie al?

Over dit stukje hebben we het ook gehad, waarbij we een nogal “awkward” maar extreem grappig rollenspel speelde. Een situatie deed zich in die tijd voor met mijn vriend.. Deze situatie hebben we dus even nagespeeld waarbij Klaus, Dylan ( mijn vriend ) speelde en ik gewoon mezelf.

Ik moet toegeven dat het heel moeilijk was om bij “ de les” te blijven maar uiteindelijk na veel gelach heeft de oefening wel zijn vruchten afgeworpen, Klaus had zijn punt duidelijk gemaakt. Tegelijkertijd was het een enorm grote ijsbreker geweest voor de komende dagen. Ik durfde meer te tonen welke emoties er in mij speelde.

Later , nog niet zo lang geleden trouwens , volgde ik een basis training over geweldloze communicatie. Heel veel principes van dit concept herkende ik in wat Klaus toen tegen me zei.

Zo gaat dat dan ook vaak in coaching met Klaus, voor mij althans, pas later als je terug thuis bent gaan de euro’s vallen en gaan de puzzelstukjes op hun plaats liggen. Het is alsof er zaadjes worden gepland die dan uitgroeien tot struiken en bomen. Er zijn dingen die toen besproken zijn geweest, die ik NU pas echt begrijp.

En dit was slechts dag 1 op het gezellige kleine eiland in het voor mij onbekende Denemarken, in het warme Deense boerderijtje.

Nog een tip wat emoties betreft ( gewoon van mezelf)

Bij emoties gaat het er voor mij ook om , om ze er te laten zijn. Te accepteren dat ze er zijn, ze zijn een waarschuwing van een onderliggende behoefte, ze horen bij het kleurenpalet dat we hebben gekregen om ons leven goed te leiden. Ik zie het als een soort van ” Guidance System” . Dus luister er naar, geef er gehoor naar, wat is de onderliggende behoefte? Accepteer ze en laat ze vervolgens los. Een emotie kan (constructief) geuit worden, maar wordt de emotie niet. Dit is een heel groot verschil. Als je de emotie “ wordt” , neemt deze je volledig over. Dan ben je niet meer jezelf, maar de emotie. Het helpt om de emotie heel aanschouwelijk te maken.. te beschrijven wat je voelt, waar je het voelt in je lichaam, hoe je het voelt, …

Ik plan hier later nog wat meer over te schrijven want het is best een belangrijk en boeiend onderwerp.. zeker voor mensen die met paarden werken.. maar eigenlijk voor iedereen hoor

Bij paarden is misschien wel het allerbelangrijkste gewoon authentiek te zijn , als je de emoties er niet laat zijn, ben je ook niet authentiek.. Je doet je anders voor dan wie je bent op dat moment. Als je de emotie “wordt”, ben je ook niet meer jezelf.

 

Ook dit deel wordt wel vervolgd, in de volgende blog ga ik meer schrijven over de coaching tijdens dag 2 maar ook hoe het voor me was daar verder alleen te zijn( en dat is niet zo vanzelfsprekend voor iedereen dit “ alleen zijn” , dit op zich zet al een hele ontwikkeling op gang J )

WORDT VERVOLGD

 

Fotografe: Eva Roemaat

Fotograaf: M. de Rover