Fotograaf: Johanna Tallon

Het zal je maar overkomen! Jij en je paard, twee handen op één buik. Jullie begrijpen mekaar met een half woord en voelen mekaar op en top aan. Je ziet hem dolgraag en wil uiteraard alleen maar het beste voor hem. En toch lijkt het ergens fout te lopen… Van honden zegt men al eens dat ze na verloop van tijd op hun eigenaar gaan lijken. Ook voor paarden kan dit het geval zijn wanneer ze (bewust) de energieën van hun mens overnemen.

Wat is energie?

Alles op aarde is energie, van een bewuste en tastbare waarneming tot een vluchtige gedachte of intentie. Je lichaam, je geest, gedachten en emoties… alles bestaat uit energie met een eigen trillingsfrequentie. Zo is je lichaam één grote verzameling van kleine, minuscule deeltjes die steeds in beweging zijn. Maar zelfs zaken die ogenschijnlijk levenloos lijken, blijken uit energiegolven te bestaan. Die kennis halen we uit de kwantummechanica, die ons leert dat materie niets meer of minder dan verdichte energie is.

Energetisch lichaam

Elk levend wezen beschikt zowel over een fysiek als over een energetisch lichaam. Het fysieke lichaam is ons alom bekend en bestaat uit het skelet, de organen, het ademhaling-, vertering-, spier- en bloedvatenstelsel. Het energetische lichaam is op een vrijwel gelijkaardige manier opgebouwd. Ook hierin bevinden zich de organen van het fysieke lichaam, zij het dan in blauwdruk. Net zoals het bloed door de bloedvaten vloeit en aldus de organen bevoorraad, stroomt ook de Chi of levensenergie langs een uitgebreid netwerk van energiebanen of meridianen om zo identiek werk te verrichten in het energetische lichaam. Waar het hart de stuwende kracht vertegenwoordigt in het fysieke lichaam, wordt in het energetische deze taak waargenomen door de chakra’s.

Schadelijke factoren zoals o.a. trauma’s, opgekropte gevoelens, negatieve emoties,… kunnen ervoor zorgen dat er blokkades optreden in dit energetische systeem. Indien deze blokkades te lang aanhouden zullen bepaalde delen van het lichaam onvoldoende van energie voorzien worden, hetgeen uiteindelijk zal resulteren in ziekte van het fysieke lichaam. Nu is het zo dat niet alleen wij dat risico lopen, ook onze huisdieren worden via ons hier onrechtstreeks aan blootgesteld door middel van resonantie.

Resonantie

Elk levend wezen resoneert volgens een bepaalde trillingsfrequentie waarbij geldt; hoe positiever de stemming, hoe hoger de frequentie. Bij negatieve emoties zal het trillingsniveau veel lager liggen. De energietrillingen, die we uitzenden kunnen door andere levende wezens opgevangen worden. Zij kunnen dan gaan meetrillen in diezelfde frequentie.

Het is je waarschijnlijk al wel eens overkomen dat je zo sterk meeleefde met een vriend(in), die in de problemen zat dat je er zelf verdrietig van werd. De energietrilling bij jouw vriendin laat dan eenzelfde trilling in jouw energieveld ontstaan. Met andere woorden; je resoneert met de energiefrequentie van je vriendin. Op deze manier vinden er voortdurend energie-uitwisselingen plaats. Dieren tonen zich extreem ontvankelijk hiervoor. Logisch ook als je bedenkt dat het merendeel van hun communicatie via lichaamstaal en energieoverdracht verloopt.

Resonantie bij paarden

Ook dit hebben we allicht allemaal wel eens zelf ervaren. Je komt aan bij je paard na een lange werkdag of na een hoogoplopende discussie nog helemaal gestrest, verdrietig of boos maar vertrekt enkele uren later toch weer helemaal zen naar huis. Paarden bezitten die wonderlijke eigenschap om ons leed en onze zorgen te verlichten en in sommige gevallen zelfs helemaal over te nemen.

Hoe en waarom doen ze dat?

Als prooidier is het voor een paard van levensbelang dat elkeen in de kudde fit en gezond is zodat de kudde indien nodig onmiddellijk kan vluchten. Wanneer een paard bijvoorbeeld koliek heeft, zal de energie van het paard gefocust worden op zijn buikstreek. In geval van gevaar zal hij bijgevolg niet in staat zijn tot vluchten. Wat paarden op zulke momenten doen in het belang van de kudde is werkelijk wonderbaarlijk. Door het zieke paard te beschermen en spanning van hem over te nemen zullen ze hem trachten te helpen.

Voor een paard maakt het niet uit of je mens of dier bent. Zodra je met hen in interactie treedt, zullen ze met jou een kudde proberen te vormen. Wanneer ze bij ons dan een lagere trillingsfrequentie gewaar worden – hetzij door fysiek of emotioneel ongemak – zullen paarden alles in het werk stellen om je hiervan te verlossen.

(On)Schadelijk?

Hoewel het fijn is om op mindere momenten terecht te kunnen bij ons paard moeten we ons toch de vraag stellen of dit voor hen ook zo fijn is.

Wanneer iemand met een rustige, liefdevolle energie zich bij hen in de buurt begeeft, zal niemand daar uiteraard aan twijfelen. Paarden zullen graag bij zo’n persoon vertoeven. Zij zullen zich geliefd en veilig voelen omdat hij hen tijd, aandacht, liefde, veiligheid, geborgenheid geeft en een positieve energie uitstraalt. Anders ligt het wanneer iemand met een gejaagde, gestreste of negatieve energie hen tegemoet treedt. In dat geval zullen ze zo snel mogelijk uit de stressvolle situatie weg willen.

Sommige paarden doen dat door de oorzaak te ontvluchten. Zij zullen zich verzetten tegen de situatie en zullen afwijkend gedrag vertonen. Deze paarden kunnen dan werkelijk alles uit de kast halen en gedrag vertonen dat wij als vervelend en ongewenst beschouwen. De kans is dan ook zeer reëel dat ze, indien deze situatie blijft aanhouden, na verloop van tijd als onhandelbaar bestempeld zullen worden.

Andere paarden zullen zich door middel van resonantie aan deze penibele situatie trachten te onttrekken. Voor welke optie jouw paard kiest, hangt voor een groot stuk af van de de opbouw van zijn hartchakra.

Hartchakra

Energetisch gezien kan je de paardenpopulatie opdelen in twee grote groepen.

• paarden met een breed hartchakra
• paarden met een diep hartchakra

Paarden met een breed hartchakra zijn echte allemansvrienden. Zij onderhouden vaak meervoudige maar eerder oppervlakkige relaties met de mens. Deze paarden gedijen uitstekend op een kinderboerderij of op een manege. Hun bescherming bestaat er net in dat hun hartchakra slechts in geringe mate geopend is. Dit stelt hen beter in staat om externe energieën buiten hun systeem te houden.

Daar lijnrecht tegenover staan paarden met een diep hartchakra. In tegenstelling tot hun eerder genoemde soortgenoten stellen zij zich veel gereserveerder op. Eens ze evenwel besluiten hun hart voor de mens te openen, zullen ze dit ongelimiteerd en onvoorwaardelijk doen. Hoewel paarden in tegenstelling tot honden de vrije keuze hebben om al dan niet met de energie van hun mens te resoneren, zullen zij hier gewillig tot overgaan.

Misty

Misty is zo’n paardje met een diep hartchakra. Ze kwam in ons leven naar aanleiding van de  extreem moeilijke levensfase (laag zelfbeeld met zelfverwonding tot gevolg) die onze tienerdochter doormaakte op dat ogenblik. Anderhalf jaar nadat ze bij ons kwam, verhuisden we haar van de manege naar onze eigen stek. Tot op dat moment waren de beiden als twee handen op één buik geweest. Maar een tijdje na aankomst op de nieuwe locatie kreeg Misty plots te kampen met zomereczeem. De aanleiding hiertoe vond ongetwijfeld zijn oorsprong in haar allergische constitutie, het in stand houden ervan werd gevoed door negatieve emoties.

Misty begon met staartschuren net nadat ze een zeer traumatische gebeurtenis ervaren had. Onder deze lastige jeuk had ze niet enkel te lijden op zomereczeem-gerelateerde tijdstippen maar ook op momenten van hevige stress. Zoals twee winters terug toen Fadista, de jongste van de kudde, te maken kreeg met hevige koliek. Terwijl zij zich bij wijze van spreken krulde van de pijn schuurde Misty als bezeten haar staart tegen de omheining. Gedrag dat, net als zelfverwonding, als dwangmatig gecategoriseerd kan worden. Het staartschuren van Misty stopte vanaf het moment dat de kolieksymptomen bij Fadista verdwenen. En sedert afgelopen zomer is ook Misty’s puur fysiologische zomereczeem onder controle.  Na het volgen van een homeopatische kuur kan ze opnieuw onbedekt van het weideseizoen genieten.

Definitie dwangmatig gedrag:

Een dwang is een repetitieve mentale daad of repetitief gedrag dat meestal tot doel heeft de spanning of angst kwijt te raken, die gewoonlijk door een obsessieve gedachte opgewekt wordt.

Bron: http://www.e-gezondheid.be

Wat kan jij doen?

 Preventief

Vooraleer je naar je paard te begeven, is het van cruciaal belang jezelf en je emoties even onder de loep te nemen.

• Hoe voel ik me vandaag?
• Houd ik ergens spanning vast?
• Zijn er onverwerkte issues, die nog door mijn hoofd spoken?
• Ervaar ik nog ergens stressknopen in mijn lichaam?

You may be able to fool yourself, you will never fool your horse!

Een paard doorprikt zo de façade die je opgeworpen hebt. Ze screenen je van top tot teen en weten in een mum van tijd hoe de vork in de steel zit. Zij reageren niet alleen zeer sterk op gedragingen en gevoelens van soortgenoten, maar ook op die van jou!

Curatief

Als er een disbalans gecreëerd is, kan je gebruik maken  van natuurlijke therapieën om deze weer te corrigeren. Natuurtherapie stimuleert het zelfhelend vermogen van je paard op natuurlijke wijze. Het is een niet invasieve, ondersteunende behandelmethode waarbij de zieke behandeld wordt en niet de ziekte.  Dieren reageren hier zeer goed op en ondervinden er hoegenaamd geen nevenwerkingen van.

• (Bach)Bloesemtherapie
• Emoconie
• Fythotherapie
• Kristaltherapie
• Aromatherapie
• Homeopathie
• Energetische healing
• Shiatsu

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

Wat onderneem jij om je paard te preventief en/of curatief te ondersteunen?

Ik verneem het graag in een reactie hieronder.

Verbeter je mentale fitheid als paardenliefhebber – Fotograaf: Dirk Van Gheluwe

Maar wat is mentale fitheid?
Wat zijn manieren om je mentale fitheid te verbeteren?
Welke vaardigheden kun je ontwikkelen als paardenmens?

Mijn inzichten zijn gesteund op de laatste onderzoeken van menselijke leerprocessen (neurowetenschappen, breinkennis), bewustzijn van onze gedachten en emoties (mindfulness), en “last but not least” op de studie van het gedrag van paarden (ethologie, gedragsbiologie).

Een gezonde paardenmens is niet alleen fysiek maar ook en vooral mentaal fit. Hij heeft die fitheid nodig om zijn talent te ontwikkelen, om creatief te zijn en om een goede relatie met zijn paard te hebben. Hij moet willen leren, problemen onder ogen zien en oplossen, de juiste keuzes maken en emotioneel sterker worden.

Mijn paard en ik kennen elkaar nu zeven jaar. We hebben een sterke connectie. Samen zijn we gelukkig. Ja, het is een wederzijdse liefdesrelatie waarin respect en vertrouwen voor beiden essentieel zijn. Dat was ooit anders! Hij gunde mij de eerste zes maanden geen blik. Op een bepaald moment heb ik (uit pure wanhoop!) beslist om hem het beste van mezelf te geven. En dan luisterde hij ogenblikkelijk. Achteraf begreep ik dat ik die tijd nodig had om te leren met mijn hart te denken in de plaats van met mijn hoofd, en dat hij daar op had gewacht! Nu let ik altijd op mijn emoties wanneer ik bij onze paarden ben. Emoties spelen een belangrijke rol in de manier waarop we met onze paarden omgaan en communiceren. Ik heb de voorbije jaren geleerd dat gevoel, echtheid en duidelijkheid het fundament van de relatie zijn en dat al de rest: trainen, rijden, inspannen,… pas daarna komen.

Gevoelens en emoties bepalen ons gedrag en dat van het paard.

Hoe werkt dat en hoe kan ik daarmee leren omgaan? Waarom is innerlijke rust zo belangrijk? Omdat we beslissingen nemen op basis van onze emotionele staat van zijn en we voor onze paarden veel betere partners zijn wanneer we in spannende situaties rustig kunnen blijven. Dit geldt zeker voor tijdens het rijden maar eigenlijk voor elke omgangsvorm met het paard. En het betekent ook dat we de problemen uit ons mensenleven buiten de stal moeten houden. Want paarden voelen dat we ziek zijn, ze voelen ook dat we slechte dingen over hen denken. Onrust, teveel “ego”, spanning (emotioneel, mentaal, fysiek), pijn, ziekte, frustratie vermoeidheid, onzekerheid, kwaadheid, wantrouwen, noem maar op,… paarden zullen er gespannen op reageren. Ze voelen zich niet veilig en gaan alleen verder. Paard en ruiter vinden elkaar niet, er ontstaat geen samenwerking, geen connectie. Elke ruiter (her)kent die situaties en heeft er – meestal geen zachte – oplossing voor.

Verbeter je mentale fitheid als paardenliefhebber met deze 7 tips:

Verbeter je mentale fitheid tip 1:
Word je bewust van je emotionele fitheidsniveau.

Onder spanning kan je (brein) niet leren. Een overdaad aan stress verlamt de hersenen, waardoor je geen nieuwe informatie kunt opslaan. Eerst ontspannen is de boodschap in dergelijke situatie.

Stel je de volgende situatie voor: een oefening met je paard loopt niet vlot, je maakt telkens dezelfde fout. Leg de schuld dan niet bij je paard. Blijf zacht met de hulpen, doe niets dat de spanning bij je paard verhoogt. Laat je zeker nooit verleiden om te “tonen wie baas is”. Gebruik geen middelen die je paard fysiek pijn doen. Je verliest er in één keer al zijn vertrouwen door.

Je kunt je emotionele fitheid versterken net zoals je door oefeningen je fysieke lichaam versterkt. Neem een stap terug elke keer dat je gefrustreerd of overweldigd voelt en denk na over waarom je je zo voelt. Realiseer je dat het niemands schuld is dat iets niet lukt. Je paard zal je dankbaar zijn en jullie relatie zal er wel bij varen.

Verbeter je mentale fitheid tip 2:
Gebruik geen verhoging van druk als zogenaamde “hulp”.

Stel je voor dat je de controle over je paard verliest. Verhoog dan niet plots de druk op je paard. Plotse veranderingen, impulsieve reacties van jouw kant voegen aan de situatie alleen spanning en stress toe. Adem rustig in en uit zodat je paard de tijd heeft om je vraag te begrijpen en het juiste antwoord te geven. Deze kleine aanpassing zal je emotionele fitheid versterken. Uiteindelijk zullen er steeds minder situaties voorkomen waarop je de controle verliest, omdat je geleerd hebt om te ontspannen en elke uitdaging als een kans te beschouwen.

Verbeter je mentale fitheid tip 3:
Geef aandacht aan plezierige, positieve ervaringen.

Leuke, positieve ervaringen zullen je perceptie veranderen en je helpen ontspannen. Geniet van kleine dingen, bijvoorbeeld je paard dat aan de poort van de weide hallo komt zeggen, het gefrunnik van zijn neus overal aan je lijf. Vind lieve woordjes voor je paard en geniet van elk moment dat jullie samen zijn.

Verbeter je mentale fitheid tip 4:
Geef vaak positieve bevestiging en druk je gevoelens uit.

Het is helemaal niet gek om lief tegen je paard te praten terwijl je hem aan het borstelen bent of om je paard aan het einde van de les uitgebreid te bedanken. Hij heeft tenslotte het beste van zichzelf gegeven, fysiek en mentaal. Jouw gelukkig zijn geeft je paard een goed gevoel. Het zal meer gemotiveerd zijn om de volgende keer met jou samen te werken.

Verbeter je mentale fitheid tip 5:
Succes is een mentale ingesteldheid.

Paarden zijn gevoelige dieren en ze hebben van nature veel energie. Zorg dat je zo ontspannen mogelijk bent als je naar de stal gaat. Denk er aan dat succes een ingesteldheid is. Ontspan en geniet van het moment. Train je hersenen. Dit leidt op de duur tot een betere emotionele fitheid.

Laat je niet door angst verlammen. Overwin je angst om van je paard te vallen, met je paard te springen, een heuvel op te rijden enz. Angst is één van de moeilijkste emoties om jezelf van te bevrijden. Accepteer de moeilijkheden die je tegenkomt en leer er van. Werk stap voor stap. Blijf regelmatig connectie-oefeningen op de grond trainen, met je paard in vrijheid werken.

Verbeter je mentale fitheid tip 6:
Zoek iemand die je begrijpt.

Zoek een trainer die je begrijpt en ondersteunt, iemand met respect voor jou en je paard. Accepteer geen dwangmiddelen. Paard en mens leren enkel als ze rustig en zelfverzekerd zijn.

Verbeter je mentale fitheid tip 7:
Herzie je visie op onderlinge verhoudingen zoals leiderschap, rangorde en meewerkend gedrag.

In de paardenwereld wordt het woord “leiderschap” te pas en te onpas gebruikt. Onze hersenen doen ons graag geloven dat we moeten controle houden, maar de waarheid is dat je het leiderschap van het paard krijgt of niet krijgt. Het paard geeft je zijn vertrouwen wanneer het ervaart dat je hem veilig kan houden. Dat zeggen hem zijn hersenen, dat is zijn instinct. Het kost tijd en geduld om een vertrouwensrelatie te ontwikkelen, maar het resultaat is een paard dat je toestaat om beslissingen te nemen, omdat je bewezen hebt dat je goede keuzes maakt, vanuit je kalmte en innerlijke rust. Paarden zullen iemand volgen die voor hen een veilige omgeving creëert.

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

5 tips om je paard jou te leren volgen

Creëer de juiste mindset rond ‘ik wil dat mijn paard mij volgt’

Je kan ook vertrekken vanuit het idee om samen te bewegen met je paard. Zo geef je je paard ook inbreng en ontstaat er een wisselwerking tussen jullie. Als een paard niet volgt, is je paard met jou aan het communiceren in zijn taal. Het is aan jou om uit te zoeken waarom je paard niet volgt door even aan zelfreflectie te doen. Misschien was je aandacht even weggeglipt of was je te gespannen.

Vanuit samen “zijn” naar samen “doen”

Door veel met je paard bewust samen te zijn wordt de stap naar samen dingen doen vanuit verbinding veel kleiner. Dit is geen gemakkelijke voor paardenmensen, want wij willen net heel veel doen met ons paard. Of misschien staat je paard wel ongeduldig te wachten om samen wat gaan te doen met jou. Vertrek steeds vanuit rust en kalmte, want dan pas ben je klaar om samen gaan te bewegen en dingen te doen.

Laat spanningen los

Paarden zijn super gevoelige dieren en reageren op de minste spanning die ze opvangen. Dit kan spanning zijn vanuit de omgeving, maar ook van ons. Nog voor wij het door hebben, weet ons paard perfect waar wij gespannen zijn in ons lichaam. Relax en go with the flow.

Zet een duidelijke intentie

Houd een doel voor ogen om samen met je paard naartoe te bewegen. Ben je in de piste dan kan je één van de letters nemen aan de rand van de rijbaan. Ben je in het bos dan neem je bv. een bepaalde boom in gedachten waar jij met je paard naartoe beweegt.

Beweeg samen

Als je je helemaal relaxt en kalm voelt en het lijkt alsof je zo nog uren bij je paard kan staan, voel je op een gegeven moment een ‘push’ in je lichaam. Dat is het magische moment dat je samen met je paard voorwaarts beweegt en het lijkt alsof je paard je volgt. In essentie komt deze beweging voort vanuit het samen “zijn” en bewegen jullie samen voorwaarts.

Helemaal geen zin of tijd om je hiermee bezig te houden?

Dan haal je toch gewoon wat snoepjes om je paard mee te lokken of een zweepje en drijf je je paard voorwaarts. Waarschijnlijk gaat dit ook nog eens veel sneller. Maar vroeg of laat komt er een gevoel naar boven, waar paardenliefhebbers maar al te graag een oplossing voor wensen. Het gevoel van ‘er lijkt nog iets te ontbreken in mijn relatie met mijn paard’. Namelijk het gevoel van verbondenheid, van connectie, het vormen van een hecht team. Want een band opbouwen met je paard is geen quick fix.

A life with a horse is a journey, enjoy the adventure.
Wendy Van de Velde

Als jij en je paard zich verbonden voelen gaat dit als vanzelf. Je hoeft je paard dus helemaal niet te leren om jou te volgen.
Lees hier mijn blog ‘Hoe maak je connectie met een paard?’

Wens jij nog meer inspiratie en tips te ontvangen?

En toch valt er iets te zeggen over onbeschreven blaadjes, want laat dit net diegenen zijn die alles zuiver en met een onbevooroordeeld oog kunnen observeren en beoordelen.

Paardenkennis

Veulen

Raad

Kennismaking

Fadista

Mijn pony’s en ik hebben een latrelatie. Sinds 8 jaar hebben zij een heel fijn plekje in de “achtertuin” van mijn ouders. En sinds anderhalf jaar woon ik daar zo’n 50 kilometer vandaan. Dat betekent voor mij dus heel veel kilometers maken en veel tijd in de auto doorbrengen. Nu heb ik een hele leuke auto, vind ik het niet erg om auto te rijden en krijg ik eens de kans om mijn muziekcollectie te beluisteren, dus al met al is het geen ramp om die kilometers af te leggen. De meeste dagen heb ik er dan ook totaal geen problemen mee. Maar er zijn ook dagen waarop dat anders is.

Ik moet toegeven dat ik op zulke dagen wel wat opzie tegen dat uur in de auto. Aan de enkele reis ben ik namelijk zo meer dan een halfuur kwijt en dan moet ik natuurlijk ook nog terug. Het is dus niet dat ik zomaar even langs kan gaan bij de pony’s om gedag te zeggen en weer te vertrekken. Vaak kan ik mijn bezoek aan de pony’s wel combineren met mijn werk of andere afspraken. Dat maakt het toch nog net iets “nuttiger” om de reis te maken, omdat er dan nog het een en ander op de route ligt. Maar er zijn natuurlijk ook dagen dat ik eigenlijk niet van huis hoef, behalve om naar de pony’s te gaan. En op sommige van die dagen heb ik geen zin om echt iets te ondernemen met de pony’s. Op die dagen kun je je misschien voorstellen dat het lastig is om in de auto te stappen en toch naar de pony’s toe te gaan.

Meestal zet ik me daar dan overheen en stap ik toch in de auto. Eenmaal bij de pony’s aangekomen vergeet ik dan vaak weer dat ik eigenlijk geen zin had om te gaan. De dagen waarop ik eigenlijk geen doel had, zijn meestal de dagen waarop alles het beste verloopt. Ik hoef dan namelijk geen doelen te halen om een goed gevoel over te houden aan mijn bezoek, maar alle goede dingen zijn cadeautjes en mooi meegenomen. Dat zijn ook de dagen waarop ik het best naar mijn pony’s kan luisteren. Ik ben niet bezig met iets dat ik perse wil bereiken, waardoor ik meer oog en oor heb voor wat de pony’s eigenlijk willen. De pony’s bepalen dan dus eigenlijk wat ze willen gaan doen en zijn op die manier hartstikke gemotiveerd om met me mee te werken.

Als ik de pony’s laat kiezen, doen we natuurlijk niet altijd iets actiefs. Vaak vinden ze het ook heerlijk om gewoon wat rond te hangen en maken ze me al snel duidelijk waar die dag de favoriete kriebelplekjes zitten. Vantevoren denk ik altijd dat ik iets moet gaan doen bij de pony’s en dan bedoel ik iets actiefs, iets waar we moe van worden en waardoor onze spieren en conditie getraind worden. Maar de mooiste momenten met mijn pony’s blijven toch de momenten waarop we eigenlijk niets doen. Noor die durft te vertellen waar ze gekroeld wil worden, Kees die naast me in slaap valt en Sjaak die vol vertrouwen haar hoofd op m’n schouder legt. Een latrelatie met je pony is zo slecht nog niet, als je daardoor deze momenten meer leert te waarderen!

Fotografe: Nancy Ipey

We maken allemaal fases mee in ons leven. Dit hoort bij ons groeiproces.
Hierdoor worden we gevormd en sterker of juist zwakker gemaakt.

Hoe zit dat met de paarden in ons leven?

De aantrekkingskracht tussen mens en paard.

Iedereen heeft zijn eigen karakter en we maken allemaal ons eigen leerproces door. Dit proces kan zowel lichamelijk als geestelijk zijn.
Denk eens terug aan de periode wanneer je jouw paard hebt gekregen.

Wat speelde er toen af in jouw leven tijdens deze periode?
Was je ziek, of ben je kort ervoor of erna ziek geworden?
Of ben je emotioneel nog niet zo sterk en wil je graag wat meer zelfverzekerd worden?
Of misschien ben je wel wat feller en harder of stugger in de omgang met mensen?
Of heb je geen geduld?

Zo zijn er tal van voorbeelden. Iedereen heeft zijn eigen leer in het leven.

Als we zelf ons paard uitkiezen, dan functioneert het paard voor ons als een grote spiegel. Dan begint de fase om het paard te leren kennen en gaan we met ons paard aan de slag. Maar dan…..

In vele gevallen leren mensen van hun paard en kunnen hierdoor goed met elkaar omgaan en groeien dus samen met hun paard en wordt de connectie sterker en sterker. Hierdoor worden we geholpen in ons genezingsproces. ZOWEL MENS ALS PAARD.

Als voorbeeld. Je hebt een paard wat je weleens ´test’ tijdens het werk met hem. Hij trekt zich altijd los en jij wordt dan boos. Heel vervelende situatie, maar je bent gefrustreerd en vraagt jezelf af waarom hij dit steeds doet. Na elke keer ga je hem harder aanpakken, want hij mag dat niet en moet gewoon luisteren. Wat zegt dit over jou in combinatie met je paard?

Als je de tijd neemt om te luisteren en kijken naar je paard, kan je het antwoord vinden. Je moet dit wel willen natuurlijk en hiervoor open staan. In dit geval geeft het paard aan jou door, dat hij vindt dat je te hard met hem omgaat en hij zou het prettiger vinden als je zachter kon blijven en dus niet steeds zo boos wordt als er iets niet goed gaat.

Je kan hier 2 dingen mee doen, of je blijft hiermee doorgaan en de situatie wordt steeds erger en het paard wordt afgeschilderd als gevaarlijk of onhandelbaar. Neem maar van mij aan dat deze situatie alleen maar heviger gaat worden en het paard zich op meerdere fronten gaat afschermen of agressief worden. Als dit gebeurt dan groeien jullie allebei niet ten positieve in het leven en in veel gevallen eindigt het paard in de verkoop.

Maar je kan er ook aan willen werken zodat jullie samen leren van elkaar en groeien en hierdoor een hele fijne connectie kunnen opbouwen. Als je hieraan wil werken, dan zal je in dit geval moeten leren om zacht te blijven en geduld moeten kweken. Zeker moeten we consequent blijven, maar dit kan op een zachte manier.

Iedereen ontmoet zijn eigen paard op het levenspad wat ons de kans biedt om te kunnen groeien.
Het is aan ons om de wijze lessen uit het leven te halen.

of … om verder te gaan op de oude manier en zo te blijven hangen in onze persoonlijke groei.
Aan jou de keus, wat je wilt bereiken in jouw leven.

Ron en Kylian delen een spontaan moment van aandacht op het strand.
Fotografe: Katleen Reid

Tenzij we in een vacuum leven of we ons even helemaal terugtrekken, zijn we nooit alleen. Kijk om je heen … er is steeds wel een ander om je heen, zij het een vriend, vriendin, familielid, collega, hond, kat, paard …. En zelfs wanneer je even niet in direct contact bent met een ander, is er je omgeving. En zelfs het moment van terugtrekken kan een moment van verwerken zijn van iets dat net “in relatie met” werd ervaren.

Groei – of verandering – is natuurlijk in ons leven. Iets dat is zoals het is vandaag kan morgen net een beetje anders aanvoelen, ruiken, klinken, …. Iets in onze gekende omgeving maar ook de dingen die zich vanbinnen in ons afspelen zijn onderhevig aan continue kleine en grotere veranderingen.

De mooiste verandering in attitude die ikzelf ooit aannam in het samenleven met mijn diverse familie (paarden, honden en … mijn man), was het actief bewust zijn van deze verandering en trachten elke nieuwe dag vanuit openheid en nieuwsgierigheid te leven en beleven. In mijn persoonlijke relatie met onze beide paarden houdt dat in dat ik hen elke dag met nieuwe ogen en een fris bewustzijn begroet. Ik ben nieuwsgierig naar hoe Brenda Lee zich voelt of waar Kylian’s aandacht is. Ik laat mijn aandacht gaan naar daar waar Brenda Lee zich voor een moment op focust en deel dat moment met haar of merk op dat Kylian nieuwsgierig is naar “iets” en ondersteun zijn ervaring door deze te delen. Deze momenten duren kort en wisselen zich vaak af maar elk moment – hoe kort het ook mag zijn – voelt intens, voelt stromend en voelt vol leven! En bovenal, het voelt innig verbonden met Kylian, Brenda Lee en mijzelf.

Fotografe: Katleen Reid

Fotograaf: Jos Minnaard

Waarschijnlijk weet iedereen wel dat respect één van de belangrijkste dingen is in welke relatie dan ook. Maar wat is respect eigenlijk precies? Een klein rondje Google levert al verschillende betekenissen op, omdat dit (zoals zoveel zaken) door iedereen op zijn of haar eigen manier geïnterpreteerd wordt. De meest voorkomende betekenissen die genoemd worden in plaats van respect zijn eerbied, waardering en ontzag. Persoonlijk vind ik eerbied wel de mooiste betekenis in relatie tot het omgaan met paarden.

Het moet wel van twee kanten komen…

Een succesvolle relatie tussen twee individuen komt natuurlijk van twee kanten. Het is dus ook belangrijk dat in de relatie met een paard, het respect van twee kanten komt. Uiteraard moet het paard respect hebben voor de mens en moet het de persoonlijke ruimte van de mens respecteren.

Maar wat volgens mij vaak vergeten wordt en wat net zo belangrijk is, is dat de mens ook respect moet tonen naar het paard. Denk er bijvoorbeeld eens over na hoe vaak je op een paard afstapt en het begint te aaien zonder eerst kennis te maken met het paard? Hoe zou jij het vinden als er een wildvreemde op je af stapt en je direct begint te knuffelen, zonder nog maar een woord gewisseld te hebben?

De rol die karakter speelt

In mijn kudde is Sjaak degene die het meeste respect toont naar mensen toe. In tegenstelling tot Kees zal ze nooit tegen je aan of over je heen lopen. Ze zal ook nooit zonder uitdrukkelijke toestemming dicht bij je komen, ze wacht altijd netjes een uitnodiging af. Maar andersom wil ze ook graag dat jij hetzelfde respect naar haar toont. Ik zal nooit mijn eerste les grondwerk met haar vergeten. De instructrice wilde iets uitleggen en raakte daarbij Sjaak haar hals aan, zonder eerst toestemming te vragen. Tot mijn verbazing gooide Sjaak gelijk haar oren in haar nek en beet naar de instructrice. Bij mij had ze dat soort gedrag nog nooit laten zien, waarschijnlijk omdat ik haar altijd voorzichtig benaderde, met in mijn achterhoofd haar mensenschuwheid. De instructrice was zo bezig met haar uitleg naar mij toe, dat ze vergat eerst een “gesprekje” te hebben met mijn pony voordat ze haar aanraakte. Ze gaf Sjaak dan ook geen correctie, maar bood haar excuses aan.

Zoals ik al eerder noemde, is Kees wat dat betreft het tegenovergestelde van Sjaak. Die loopt altijd recht op je af en je ruimte binnen. Daar staat tegenover dat Kees ook een zeer kleine eigen ruimte heeft en het niet erg vindt als je dicht bij haar staat en haar aanraakt. Een kleine kanttekening hier is dat Kees haar eigen ruimte groter lijkt te zijn bij mannen dan bij vrouwen.

Respect is dus iets waar iedereen iets anders onder verstaat, zelfs mijn pony’s. Wat dat betreft betekent respect voor mij dat je rekening houdt met de behoeftes en gevoelens van een ander en daarop inspeelt om zo de relatie en samenwerking te verbeteren.

Vertrouwen

Ook vertrouwen speelt een belangrijke rol in de relatie met je paard. Lees hierover mijn eerder gepubliceerde blog: “De basis van een (p)aardige relatie: vertrouwen”.

Fotograaf:  Ralph Duncan Scheffer

Owen wordt uitvoerig bedankt voor zijn werk. Gelukzalig sluit hij de ogen. Hij buigt zijn hals fraai, houdt zijn hoofd tegen de loodlijn en staat mooi vierkant… verzameld!

Fotograaf: Josepha Guillaume

Ralph Duncan Scheffer

Hoe maak jij je paard trots?

Ik verneem het graag hieronder.

Fotograaf: Johanna Tallon

Bestaat er zoiets als een depressief paard? En zo ja, wat zijn de kenmerken en de oorzaken ervan? Maar vooral hoe ga je daar dan mee om? Reageer je met veel empathie en geduld? Of hanteer je liever de no-nonsense-aanpak? Werken is immers het beste medicijn!

Drie jaar had ik haar tot rust laten komen. Totdat ze me uit eigen beweging aangaf dat ze er zowel fysiek als mentaal klaar voor was. Ik had er doelbewust op voorhand geen termijn op gekleefd zodat ze niet het minste spoortje van druk zou ervaren. Haar gezelschap en liefde was ruimschoots voldoende voor mij. Misschien was het net dit, het onvoorwaardelijke dat haar uiteindelijk over de streep haalde? Want is dit niet waar we allemaal diep in ons binnenste naar verlangen? Dat er van ons gehouden wordt om wie en hoe we zijn, niet om wat we doen en bereiken.

Ik leerde haar kennen als een nukkige, driejarige manègemerrie die helemaal niet genoot van menselijke aandacht. Zoals zovelen was ze op veel te jonge leeftijd en op totaal onverantwoorde wijze zadelmak gemaakt. Al snel leerde ze dat verzet nergens toe leidde en dat de enige uitweg erin bestond zich inwaarts te keren. Wanneer ze bereden werd, sloot ze zich compleet af van de buitenwereld. De talloze tikken met de zweep die ze incasseerde in de hoop haar zo sneller te kunnen laten lopen, leken geen vat op haar te hebben. Dit leverde haar uiteindelijk de spottende bijnaam van ezel op, omwille van haar zogenaamde koppigheid en ezelsvel.

In de shiatsu-elementenleer komt Misty overeen met het metaaltype. Een metaalpaard is een paard dat eerder op zichzelf gericht is, onnodig tumult en gefrunnik is niet aan hen besteed. In mensentermen zou men spreken over een einzelgänger. In balans is dit een uitermate bomproof paard, dat niet snel uit het lood te slaan is. Wanneer in disbalans of gestraft duikt dit type echter alleen maar verder inwaarts. Toen ik haar pas kende, kreeg ik standaard plat in de nek liggende oren ter begroeting. Het daaropvolgende jaar, de traditionele manegerijlessen hadden plaats geruimd voor lessen grondwerk en centered riding, leerden we mekaar al wat beter kennen. Ik merkte dat ze mijn energie oppikte en inzag dat ik haar niet tegen wil en dank zou laten doen wat in mijn agenda stond. Mede met deze andere aanpak sijpelden ook de inzichten qua behoeften en noden van een paard druppelsgewijs binnen. Intussen had Misty zich, doordat niet aan deze basisbehoeften voldaan werd, ontpopt tot een boxwalker.

Een jaar en half nadat ze bij ons terechtkwam, verplaatste ik haar naar haar nieuwe thuisbasis waar ze het hele jaar rond van weidegang in vast kuddeverband geniet. Een half jaar na haar aankomst daar bereed ik haar voor de allerlaatste keer. Waarom voor de allerlaatste keer? Door de verandering in trainingsmethode had ik geleerd haar lichaamstaal beter te interpreteren. Onze band was aldus almaar hechter geworden wat tevens maakte dat ik haar gemoedsstemming die dag feilloos aanvoelde. De berustende wanhoop die ik bij haar gewaar werd, zorgde ervoor dat de zin om haar op te zadelen voor lange tijd opgeborgen werd. Als dit het gevoel was dat paardrijden me hoorde te geven… dan hoefde het niet voor mij. Ik hield té veel van haar om haar ongelukkig te zien enkel en alleen voor mijn plezier.

En dus deden we tal van andere dingen samen. Ik haalde plezier uit haar verzorging. Zocht lekkere yummies voor haar in de vorm van paardenbloemen, netels, distels, wilgen- en berkentakken en leerde haar in optimale gezondheid te houden op natuurlijke wijze. We speelden met de paardenbal en galoppeerden tezamen, niet ik op haar rug maar elk met zijn eigen voetjes op de grond. En… we praten veel met mekaar, elk op zijn eigen manier en in zijn eigen taal. In de drie daaropvolgende jaren heb ik haar zien openbloeien. Haar transformatie van een gesloten, eerder nukkig metaalpaard naar een vrolijke, zorgzame metaalmerrie verblijde mijn hart meer dan het paardrijden op zich ooit zou kunnen. Ik besefte dat ik het rijden eigenlijk helemaal niet mistte. Ik had immers zoveel meer in de plaats gekregen; haar liefde.

Tot enkele weken later het onvoorstelbare gebeurde: ze maakte me duidelijk dat ze het toch opnieuw wou proberen. Omzichtig zadelde ik haar op. Elke stap en elk nieuw element voorzichtig introducerend liet ik haar op haar eigen tempo aan alles gewennen. Het hele opzadelproces nam meer tijd in beslag dan de eigenlijke rit. Maar dat deerde me niet in het minst. Het allerbelangrijkste was dat ze zich ontspannen en okay zou voelen onder het hele gebeuren. Het gevoel dat ik ervoer toen ze me die eerste maal terug verwelkomde op haar rug zal ik nooit vergeten. Dit was waar ik al die tijd al naar verlangd had; echt samenzijn in wederzijds respect voor elkaars wensen en noden.

Bijna drie jaar heeft ze nodig gehad om alles te kunnen plaatsen en opnieuw een mens op haar rug te willen of kunnen gedogen. Maar nu… is ze er wel helemaal klaar voor. Enkele dagen later klom ik opnieuw op haar rug, zonder zadel deze keer. Onze hond danste de ganse tijd uitdagend blaffend rond haar benen. Ik herinner me dat ik binnensmonds vloekte op onze hond en hoopte dat ze snel zou ophouden. Ik ben nog een vrij onervaren ruiter en normaal gesproken durft Misty wel eens explosief uitvallen wanneer Charlie te zeer op haar zenuwen werkt. Maar niet die dag. Die dag behield ze een stoïcijnse kalmte zoals ik niet vaak van haar gewend ben. Rustig kuierend laveerde ze rond in de paddock, Charlie hierbij compleet negerend. Niets zou haar rust verstoren zolang ik me nog op haar rug bevond. Hét allermooiste bewijs dat geduld en liefde altijd beloond worden.